Tuesday, February 21, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರೊಂಭತ್ತು.....

ಹುಳಿ ಹುಳಿ ಮಾತು.....

ಪ್ರಜ್ಞೆಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಇಲ್ಲದ ನನ್ನ ಯಾವುದೇ ಕ್ರಿಯೆ ಅಥವಾ ನಿರ್ಧಾರ ನನ್ನೊಳಗನ್ನು ಮುರಿದು ಹಾಕುತ್ತದೆ; ಆಗ ಎತ್ತಿಡುವ ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯೂ ಹೆಣಭಾರ...
ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೂ ಸಾವಿರ ಸಮರ್ಥನೆಗಳಿದ್ದಾವು; ಆದ್ರೆ ಆ ಸಮರ್ಥನೆಗಳು ನನ್ನ ಮನಸಿಗೆ ಪ್ರಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಾವಾ..? ನನ್ನೊಳಗೇ ಹುಟ್ಟುವ ಇದೊಂದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸಾಕು ನನ್ನ ಎಷ್ಟೋ ಗೊಂದಲಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕಲು... 
ಯಾವ ಸಮರ್ಥನೆಯೂ ಎದೆಯ ಪಾಪಪ್ರಜ್ಞೆಯ ನೀಸಲಾರದು - ಪ್ರಜ್ಞೆ ಹಾಗೂ ಭಾವಕ್ಕೆ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಇರುವ ಕ್ರಿಯೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಪಪ್ರಜ್ಞೆಗೆ ತಾವಿಲ್ಲ, ಹಾಗಾಗಿ ಸಮರ್ಥನೆಗಳ ಹಂಗೂ ಇಲ್ಲ... 
ಇಂತಾಗಿ ನಾಳೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಪಪ್ರಜ್ಞೆಯನುಳಿಸದ ನನ್ನ ಯಾವ ಕ್ರಿಯೆಯೂ ನಂಗೆ ತಪ್ಪು ಅನ್ನಿಸಲ್ಲ...
(((*)))

ಉದ್ದೇಶಗಳಿಲ್ಲದ ನಡಿಗೆಗೂ ಉತ್ಸಾಹ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು - ಕಣ್ಣ ಹನಿಗಳ ಕಷಾಯ ಕುಡಿದಾದರೂ; ಸಾವಿನ ಕಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಗಿರಕಿ ಹೊಡೆಯುವ ಬದುಕನೇ ಉತ್ಸವವಾಗಿಸಬೇಕು - ಉಸಿರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಆಚೆಯ ನಗೆಯ ಕನಸಿನ ಬಸಿರ ಹೊತ್ತಾದರೂ...
'ಮನೆ ಸೋರುತ್ತಿದೆ’ - ಅವಳು ಗೊಣಗುತ್ತಾಳೆ; 'ನಡುಮನೆಯಲೇ ಕಾಮನಬಿಲ್ಲು ಹೆಳವನಿಗಾಗಿ’ - ನಾನು ನಗುತ್ತೇನೆ...
ಅವಳು ಕಣ್ತಪ್ಪಿಸುತ್ತಾಳೆ...
(((*)))

ನೆನಪುಗಳು ಎದೆಯ ಹಿಂಡದ ಹಾದಿಯೊಂದಿದ್ದರೆ ಸಾವೇ ಇರಬೇಕು..........!!!
(((*)))

ಬಯಲಿಗೆ ಬಾಗಿಲ ಹಂಗಿಲ್ಲ - ಬಯಲೆಂದರೇ ಪೂರಾ ಪೂರಾ ತೆರೆದ ಬಾಗಿಲು...
ಬಯಲಿಗೆ ಕತ್ತಲ ಭಯವಿಲ್ಲ - ಬಯಲೆಂದರೆ ಮಿತಿ ಇಲ್ಲದ ಬೆಳಕೇ ಬೆಳಕು...
ಬಯಲ ಭೈರಾಗಿಯ ನಡಿಗೆಗೆ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಭ್ರಮೆಯಿಲ್ಲ - ಬೆಳಕೊಂದೆ ಆಯ್ಕೆ, ಬೆಳಕಷ್ಟೇ ಆದ್ಯತೆ...
(((*)))

ಹುಟ್ಟು ಬೆತ್ತಲೆಯ ಕೊಡುಗೆ - ಸಾವು ಬೆತ್ತಲೆಯ ನಡಿಗೆ - ಬದುಕಿಗೊಂದೆ ವಿಧವಿಧ ಬಟ್ಟೆಗಳ ಹುಚ್ಚಾಟದ ಗುಲಾಮೀ ಬಡಿವಾರ...
ಬದುಕಿಷ್ಟು ಗೋಜಲು ಗೋಜಲಾಗಲು ಸ್ಥಾವರದ ಗುಂಗೇ ಮೂಲವೇನೋ ಅಲ್ಲವಾ...?
(((*)))

ಒಂದರೆ ಘಳಿಗೆಯ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸತ್ತು ಮಲಗಬೇಕು - ನನ್ನೆಲ್ಲ ನಿಜ ಗಳಿಕೆಯ ಅರಿವಾಗಬೇಕು...
(((*)))

ಮದ ಮರೆತು ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮಗುವಾಗಬಲ್ಲವಗೆ ಸೂಳೆ ತುಟಿಯಲ್ಲೂ ಪ್ರೇಮ ಸುಧೆ ಉಕ್ಕೀತು...
ಎದೆಯಿಂದ ಎದೆಗೆ ಕನಸು ಹಾಯದೆ ಹೋದರೆ ಮಡದಿ ಮಿದುವೆದೆಯಲ್ಲೂ ಬೆವರಷ್ಟೇ ಹರಿದೀತು...
#ಅರ್ಧ ಬರೆದ ಸತ್ಯ!!!
(((*)))

ಸುವ್ವಾಲಿಯಾಗದ ಕನಸುಗಳೆಲ್ಲ ಹುಳಿ ಹುಳಿ...
(((*)))

ವಿಕ್ಷಿಪ್ತ -
ನನ್ನಲ್ಲಿ ನನ್ನನೇ ಹುಡುಕು...
ನನ್ನಂತೆ ನಾನು, ಮತ್ತಂತೆಯೇ ನನ್ನ ಬದುಕು...
ಅವರಿವರಂತಾಗಲು ನಾನಾರು, ಇನ್ಯಾವ ಜರೂರು...
ಬೆಳಕ ನಶೆಯಲ್ಲಿ ಮನವಾಗಲಿ ನಗ್ನ ನಗ್ನ - ಸಿದ್ಧಿಸಲಿ ಶರಧಿದಡದ ಮೌನ ಧ್ಯಾನ...
ಯಾರಿಗೆ ಯಾರೂ ಸ್ವಂತವಲ್ಲದ ಸಾವಿನೊಕ್ಕಲ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಗುರುತುಳಿಯುವುದಾದರೆ, ನಕಲಿಯಲ್ಲದ ನಗುವ ಚಂದಕೆ - ಅದ್ಯಾವ ಹೋಲಿಕೆ...
ಮುಕ್ತ ನಗುವದುವೇ ಹುಳುಕಿಲ್ಲದ ಬೆಳಕು ಅಂತರಾತ್ಮಕೆ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Tuesday, February 7, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರೆಂಟು.....

ಬೆಳಕ ಬಿತ್ತಿದ ಈ ಬದುಕ ಮೊದಲ ಗೆಳತಿಯೇ.....  
(ಅಮ್ಮ ಅಂದರೆ ಅಮ್ಮ ಅಷ್ಟೇ... ಬೇರೆಲ್ಲ ಮಾತೂ ಬರಿ ಕ್ಲೀಷೆ ಅಷ್ಟೇ...)     

ನಿನ್ನ ರಕ್ತವೇ ಅನ್ನವಾಗಿ ಈ ಜೀವ ಜಗಕೆ ಬಂತು...
ನಿನ್ನ ಕರುಳ ಮಮತೆಯೇ ಹಾಡಾಗಿ ತೊಟ್ಟಿಲ ತೂಗಿ ಉಸಿರ ತುಂಬಿತು...
ಸೆರಗ ತುದಿಯ ಮರೆಯಿಂದ ಭಯ ತೊರೆದು ಬೆಳಕಿಗೆ ಕಣ್ತೆರೆದೆ...
ಮೊದಲ ತೊದಲು ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಂಕೆಯೇ ಶ್ರೀರಕ್ಷೆ...
ನಡಿಗೆಗೆ ಶಕ್ತಿ, ನುಡಿಗೆ ಯುಕ್ತಿ, ಜೀವನ ಯಾನಕ್ಕಿಷ್ಟು ಸ್ಪೂರ್ತಿ ಅದು ನಿನ್ನಿಂದ...
ಇಂದೀಗ ಅವಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲೂ ನಾ ನಿನ್ನನೇ ಹುಡುಕುವಲ್ಲಿ ನನ್ನ ನಗುವಲ್ಲಿನ ಮಿಂಚು ನಿನ್ನಂದ...
ಅತ್ತದ್ದು ಮರೆಯೋಕೆ, ನಗೆಯ ಕನ್ನಡಕ ಧರಿಸಿ ಎದೆಯ ನೋವ ಭರಿಸೋಕೆ ನಿನ್ನಿರುವಿಕೆಯೇ ಕಾರಣ...
ನೀ ನಡೆದ ಹಾದಿ ನಾ ನಡೆಯಲಾರೆ - ನಿನ್ನ ಮುಡಿಯ ನೋವ ನಾ ಮುಡಿಯಲಾರೆ - ನೀ ತುಳಿದ ಧೂಳಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನ ಕರುಣೆಯ ತೋಳಲ್ಲಿ ಅರಳಿದ್ದು ಈ ಬಾಳು - ಈ ಸತ್ಯವ ಮರೆಯಲಾರೆ...
ಹಿಮ್ಮಡಿಯ ಒಡಕಿನಲಿ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿರುವ ನಿನ್ನ ಹಾದಿಯ ಕಥೆಗಳು ದಾಖಲಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ...
ಗೊಡ್ಡು ದನಕೂ ಅಕ್ಕರೆಯ ಕೈತುತ್ತನಿಡುವ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಹರಿವಿನ ಹರಹು ನನ್ನೊಳಗೆ ಅರಗಲೇ ಇಲ್ಲ...
ನನ್ನದೊಂದು ಒಪ್ಪನೂ ಜಗದ ಬೀದಿಯಲಿ ಮೆರೆಸುವ, ಸಾವಿರ ತಪ್ಪುಗಳನು ಕದದ ಹಿಂದೆ ಮರೆಸುವ ನಿನ್ನ ಮಮತೆಯ ಸ್ವಾರ್ಥ ನಂಗೆ ಅರ್ಥವೇ ಆಗಲೊಲ್ಲದು... 
ಅತ್ತದ್ದು, ನಕ್ಕದ್ದು, ಸೋತದ್ದು, ಗೆದ್ದದ್ದು, ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಮೊದಲುಗಳಿಗೆ ನೀನೇ ಸಾಕ್ಷಿ... 
ಇಂದಿಗೂ ಅಹಂ ಕಾಡದೆ ಅಳಬಹುದಾದದ್ದು, ಎಡವಿದ್ದನ್ನೂ ಗೆಲುವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡಷ್ಟೇ ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದದ್ದು, ಕಳಕೊಳ್ಳೋ ಭಯ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಇಲ್ಲದೇ ರಚ್ಚೆ ಹಿಡಿದು ಜಗಳ ಕಾಯಬಹುದಾದದ್ದು ಅದು ನಿನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ... 
ನಿಂಗೆ ಹಸಿವಾದರೆ ಮಾಣೀ ಊಟ ಮಾಡು ಅನ್ನುವ, ನಿಂಗೆ ಚಳಿಯಾದರೆ ಮಾಣಿಗೆ ಕಂಬಳಿ ಹೊದೆಸೋ ನಿನ್ನ ಮುಗ್ಧತೆಯ ಮುದ್ದು ಎಂದಿಗೂ ಅಚ್ಚರಿಯೇ ನನಗೆ... 
ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ಕರೆಗಂಟೆಯಲಿ ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಕಂಡರೆ ಹೊಸ ಜಗಳಕ್ಕೆ ನಾಲಿಗೆ ತುರಿಸೋ ಸಂಭ್ರಮ ನನ್ನಲ್ಲಿ... 
ನಿನ್ನ ಕನಸು ಕನವರಿಕೆಗಳೆಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಸುತ್ತಲೇ ಸುತ್ತುವಾಗ ಸೊಕ್ಕು ಸುರಿವ ನನ್ನ ನಗುವಲ್ಲಿ ನೀನೇ ನೀನು... 
ನಿನ್ನ ಮಾತೆಲ್ಲ ಮನದ ಮನೆಯದು, ನನ್ನ ನಡೆಯೆಲ್ಲ ಬುದ್ಧಿಯ ಕೈಯ್ಯಾಳು - ಆದರೂ, ಸಾವಿರ ಭಿನ್ನತೆಗಳ ಆಚೆ ನೀನು ಆಯಿ ನಾನು ಮಗರಾಯ... 
ಹುಚ್ಚು ಹುಡುಗೀ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬವಂತೆ ಇಂದು - ಶುಭಾಶಯ ಹೇಳಲು ನಾ ಫೋನು ಮಾಡಿದ್ರೆ, ನಿದ್ದೆಗಣ್ಣಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಬಂದು ಮಾತಾಡುತಿದ್ದ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಮುದ್ದು ನಂಗಿಲ್ಲಿ... 
ಫೋನಲ್ಲೇ ಕೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಪಪ್ಪಿ ಬದುಕಿನ ದೊಡ್ಡ ಉಡುಗೊರೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ... 

ಎನ್ನಾತ್ಮದ ಸಾಕ್ಷೀ ಪ್ರಜ್ಞೆಯೇ,
ಮತ್ತೇನಿಲ್ಲ - 
ಈ ಬದುಕ ಮುನ್ನಡೆಯ ಎಕೈಕ ಉದ್ದೇಶ ನೀನು; ಬದುಕಿಗೆ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆದವಳು - ನಿನ್ನೊಡನೆಯ ಮಾತು ಮಾತಿನ ಜಗಳ, ಮರಳಿ ಮರಳಿ ತೋರುವ ಮರುಳ ಮನಸಿನ ಮುನಿಸು ಎಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನೆಡೆಗಿನ ಪ್ರೀತಿಯ ಮತ್ತೊಂದು ಮಗ್ಗುಲಷ್ಟೇ...
ಲವ್ ಯೂ ಕಣೇ ಹುಡುಗೀ... 
ಹ್ಯಾಪಿ ಹುಟ್ದಬ್ಬ ಆಯೀ...❤❤
ಅಮ್ಮ ಅಂದರೆ ಅಮ್ಮ ಅಷ್ಟೇ... 
ಬೇರೆಲ್ಲ ಮಾತೂ ಬರಿ ಕ್ಲೀಷೆ ಅಷ್ಟೇ....


Thursday, February 2, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರ್ಯೋಳು.....

ಕೃಷ್ಣ ಕೃಷ್ಣಾ = ರಾಧೆಯೊಡಲ ಬೆಂಕಿ..... 

ಅವನೆಂದರೆ ಅವಳ ಸೆರಗಿನ ನರುಗೆಂಪು...
ಬೆಳಗೆಂದರೆ ಅವನ ಅಮಲುಗಣ್ಣ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಅರಳೋ ಅವಳ ತೃಪ್ತ ಮರುಳ ಮುಗುಳ್ನಗು...
ಚಂದಿರನ ಕಾವಲಿನಲಿ ಕದ್ದು ಸವಿದ ಇರುಳ ಒಲವಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ: ಈಗವಳ ರೋಮಗಳೆಲ್ಲ ಹಸಿರೋ ಹಸಿರು - ಬಸಿದ ಬೆವರಿಗೆ ಸಾಗರ ಉಪ್ಪೋ ಉಪ್ಪು... 😉

ಅಲ್ಲಿ ಯಮುನೆ ದಡದಲ್ಲಿ ಕರಿಯ ಬಿದಿರಿಗೆ ಉಸಿರ ತುಂಬುತಿರೆ...
ಇಲ್ಲಿ ಹಾಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಗೋಪಿಯರೆದೆಯಲಿ ಒಲವ ಹಾಲುಕ್ಕುವುದು ಯಾವ ವಿನೋದ...!!!

ಮಥುರೆಯ ಕಡಲು ಉಕ್ಕುಕ್ಕಿ ಹೇಳುವುದು ಯಮುನೆಯ ದಡದ ಮೌನದ ಕಥೆಯ...

ಕೃಷ್ಣನ ತೋಳಿಗೆ ರಾಧೆಯ ಮೂಗುತಿಯ ಗೀರಿನಾಭರಣ...
ನಕ್ಕ ಯಮುನೆಯಲಿ ಉಕ್ಕೋ ಹರೆಯ...

ಬೃಂದಾವನದಲಿಂದು ಪ್ರೇಮೋತ್ಸವವಂತೆ - ನಿರ್ಲಜ್ಜ ಚಂದಮ ತುಸು ಹೆಚ್ಚೇ ಬೆಳಗುವ...
ಗೋಪ ಗೋಪಿಯರ ಮೈತೊಳೆದ ಯಮುನೆಯ ಹರಿವಲ್ಲೀಗ ಹಸಿ ಹಾಲಿನ ಘಮ...

ಕೃಷ್ಣನ ನೆನಪಾದಾಗಲೆಲ್ಲ ಯಮುನೆ ರಾಧೆಯ ಪಾದ ಸೋಕುವಳಂತೆ... 

ಗೋಕುಲದ ಹಟ್ಟಿಗಳಲಿ ಹಾಲು ಕದಿವ ಬಾಲರೆಲ್ಲ ಈಗ ತುಂಟ ಕೃಷ್ಣರೇ... 

ಏನೋ ಮರುಳಲ್ಲಿ ರಾಧೆ ಬೃಂದಾವನವನ್ನೆಲ್ಲ ಬಿರಬಿರನೆ ಸುತ್ತುವಳು - ಅವಳು ತುಳಿದ ಹಾದಿಯ ಧೂಳಲ್ಲಿ ಕರಿಯನ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು...

ನಿನ್ನೆಯಷ್ಟೇ ಮೈನೆರೆದ ಗೋಪಬಾಲೆ ಮಡುವಿನಲಿ ಮುಳುಗೆದ್ದು, ಬೃಂದಾವನದ ಹೂವ ಮುಡಿದು ಕೃಷ್ಣಾ ಅಂದು ನಾಚುತ್ತಾಳೆ - ಯಮುನೆಯ ಎದೆಯುಬ್ಬಿ ಹರಿವಿಗೇನೋ ಆವೇಗ - ಚಂದಿರ ಭಾವ ಮತ್ಸರದಿ ಸಣ್ಣಗೆ ಕಂಪಿಸುವನಂತೆ... 

ಏನೋ ನೆನಹಲ್ಲಿ ರಾಧೆ ನಿಡುಸುಯ್ವಳು - ಗೋಕುಲದ ಬಿದಿರೆಲ್ಲ ಕೊಳಲಾಗುವುದು - ಗಾಳಿಯಲೆಯಲ್ಲಿ ಜೋಗಿ ಜಂಗಮ ರಾಗ... 

ಮೂರು ಸಂಜೆಯಲಿ ಗೋಪಿ ಕೆಂಪಿ ಕರುವಿನ ಕೊರಳ ತಬ್ಬುವಳು - ಕರುವು ಗೋಪಿಯ ಉಸಿರ ಮೂಸುವುದು; ಗೋಪಿಗೂ, ಕರುವಿಗೂ ಕೃಷ್ಣ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ... 

Wednesday, January 25, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾರು.....

ಆರು ವರುಷಗಳ ಹುಂಬ ನಡಿಗೆ.....

ಯಾರದೇ ಅಗಾಧತೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪದ ನನ್ನ ಹುಳುಕುಟ್ಟೆ ಮನಸು -
ಸೂರ್ಯ ಸುಡುವ ಬೆಂಕಿ,
ಚಂದಿರನೋ ಬೆಳಕಲ್ಲ ಬೆಳಕ ಬಿಂಬ,
ಕಡಲಿದು ಅಶಾಂತ ಒಡಲು,
ಕಾಡೆಂದರೆ ಮಳೆ ಬೆಳಕ ಹಾಡಷ್ಟೇ ಅಂತೆಲ್ಲ ಕವಿತೆ ಬರೆದು ಬೀಗಿತು...

ಇಲ್ಲಿ ಯಾರ ಬದುಕೂ, ಯಾವ ಭಾವವೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವಂತವಲ್ಲ - ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಕಲಿಯಂತೆಯೇ ತೋರುತ್ತೆ...  
ಇಂತಿಪ್ಪಾಗ ಇದು ಹೊಸತು ಅನ್ನುವ ಧೈರ್ಯ ನಂಗಂತೂ ಇಲ್ಲ... 

ನನ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥವ ನಾನೇ ಒಪ್ಪಿದ ಕ್ಷಣ ನಿಜದ ಸಂತನಾದೇನು - ಆದರೆ ಬೆಳಕನೇ ಉಟ್ಟುಂಬ ಬಯಲಂಥ ಬೆತ್ತಲೆಗೆ ಒಗ್ಗುವ ಆ ಪರಿ ಧೈರ್ಯವ ಎಲ್ಲಿಂದ ಹೆಕ್ಕಿ ತರಲಿ...

ನಿಲುವುಗನ್ನಡಿಯಲ್ಲೂ ನನ್ನ ಬೆನ್ನ ನಿಲುವು ನಂಗೆ ಅಸ್ಪಷ್ಟ...
ನಿನ್ನೆ ಇಂದನು ಹಾಯ್ದು ನಾಳೆಯ ಸೇರುವಾಗ ನಲಿವೂ ಅಳುವಾಗಿ ಬದಲಾಗೋ ವಿಪರ್ಯಾಸದ ದಾರಿಯಲಿ 
ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲಿ ನಗೆಯ ಗುರುತುಳಿಸುವುದು ಸುಲಭವಿಲ್ಲ...

ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಾಗರದ ಗುಟುಕು ನೀರಿನ ರುಚಿಯೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ನಾನು - ನನ್ನ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟ ಅನುಭವಗಳು, ಅವು ನನ್ನಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಿದ ಚಿತ್ರ ವಿಚಿತ್ರ ಭಾವಗಳು, ಮನಸಿನ ಹುಚ್ಚು ಹಂಬಲಗಳು, ಇನ್ನೂ ಎನೇನೋ ಸೇರಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹಾದಿಗುಂಟ ಹಾಯುವಾಗ ಹೆಕ್ಕಿಕೊಂಡ ನಗುವ ಇಲ್ಲಾ ನಡುಗುವ ಎಂತೆಂತೋ ಮಿಣ ಮಿಣ ಭಾವಗಳನೆಲ್ಲ ಶಬ್ಧಗಳ ಮಣಿಮಾಲೆಯಾಗಿಸಿ ಜೋಳಿಗೆಗೆ ತುಂಬಿಟ್ಟೆ - ಆ ಜೋಳಿಗೆಗೋ "ಭಾವಗಳ ಗೊಂಚಲು" ಎಂದು ಅಕ್ಕರೆಯ ಹೆಸರಿಟ್ಟೆ - ನೀವಾದರೋ ಅವನೆಲ್ಲ ನಮ್ಮದು ಕೂಡಾ ಅಂತಂದು ಎತ್ತಿ ಮುದ್ದಿಸಿದಿರಿ...
ಅರೇ ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಬರಹಗಾರ ಆಗಿಬಿಟ್ಟೆ... 
ಹಾಗೆ ಬ್ಲಾಗ್‌ ಮಾಡಿ ನನ್ನ ಆ ಆ ಕ್ಷಣಗಳ ಅನುಭವ, ಅನುಭಾವಗಳನ್ನು ಅಕ್ಷರಕ್ಕಿಳಿಸುವ ಹುಂಬತನಕ್ಕಿಳಿದು ಇಂದಿಗೆ ಭರ್ತಿ ಆರು ವರುಷ ತುಂಬಿ ಹೋಯ್ತು...!!!

ನಿನ್ನೆಗಳ ಹಳಹಳಿಕೆಯಲಿ - ನಾಳೆಗಳ ಕನವರಿಕೆಯಲಿ ಕಣ್ಣು ಮೀಯುವಾಗ, 
ಹಾಗಲ್ಲದ _ ಹೀಗೂ ಅಲ್ಲದ _ ಹೇಗ್ಹೇಗೋ ಹೊರಳುವ ಸರಳವಿಲ್ಲದ ವಿಚಾರಗಳಲಿ ಬುದ್ಧಿ ಕೆರಳುವಾಗ, 
ನಾನಿಲ್ಲದ ನಾನು ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕಾದಾಗ,
ಅವರಿವರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹುಡುಕಿ ಸೋತಾಗ,
ನನ್ನವರ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ನಾ ವಿರೂಪಗೊಂಡಾಗ,
ಇಂಥ ಎಲ್ಲಾ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲೂ ಎದೆಯ ಹಗುರಾಗಿಸಿದ್ದು ಅಕ್ಷರಗಳು... 
ಅಂತೆಲ್ಲ ಅಕ್ಷರಗಳು ಭಾವಗಳ ಗೊಂಚಲೆಂಬ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗುತ್ತ ಹೋಗಿ ನಿಮ್ಮ ತಾಕಿದವು... 

ನನ್ನೀ ಪಯಣದಲಿ ದೊಡ್ಡ ಪಾತ್ರ ನಿಮ್ಮದೇ...
ಬರೆದದ್ದನ್ನೇ ಬರೆದೂ ಬರೆದು ಏನನ್ನ ಪಡೆದೆ ಅಂತ ಯಾರಾದರೂ ಕೇಳಿದರೆ ನನ್ನ ಗೆಲುವಿನ ನಗೆ ನೋಟ ನಿಮ್ಮೆಡೆಗೆ...
ಮೊದಲ ದಿನಗಳ ಅದೇ ಭಾವಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪದಪಾದಗಳಲಿ ಹೊರಳುತಲಿದ್ದರೂ ಅಂದಿನದೇ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಓದಿ ನನ್ನ ಭಾವಗಳೊಡನೆ ಮಾತಿಗಿಳಿಯುವ ನಿಮ್ಮ ನೇಹದ ಅಕ್ಕರೆಗೆ ಏನಂತ ಹೆಸರಿಡಲಿ... 
ಈ ಪ್ರೀತಿ, ಈ ವಿಶ್ವಾಸ ಹೀಗೇ ನಗುತಿರಲಿ ಎಂಬ ಆಶಯದೊಂದಿಗೆ ನನ್ನೆಲ್ಲ ನೆನಕೆಗಳು ನಿಮಗೆ ಸಲ್ಲುತ್ತವೆ... _/\_ 
                                                       
                                     ವಿಶ್ವಾಸ ವೃದ್ಧಿಸಲಿ - ಶ್ರೀವತ್ಸ ಕಂಚೀಮನೆ   
ಚಿತ್ರ ಕಾಣ್ಕೆ: ಆತ್ಮ ಬಂಧು_"ಸುಮತಿ ದೀಪ" 







Monday, January 16, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರೈದು.....

ಅವಿರೋಧ ವಿರೋಧಗಳು..... 

ಹಸಿವಿಲ್ಲದೇ ಬದುಕಿಲ್ಲ...
ಕತ್ತಲಿಗೆ ಬೆಳಕಿನ ಹಸಿವು...
ಬೆಳಕಿಗೋ ಬಯಲಿನ ಹಸಿವು...
ಕೊನೆಗೆ ಎಲ್ಲ ನುಂಗುವ ಸಾವಿಗೂ ಮರು ಜನುಮದ ಹಸಿವಂತೆ...
ರೂಹುಗಳನುಳಿಸದೇ ಅಳಿವುದೆಂತು...!!

ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಕಳಕೊಂಡ ನಗುವನು ಇರುಳಲ್ಲಿ ಅರಸುತ್ತೇನೆ - ಮರುಳ ನಾನು; ಷರಾಬಿನಂಗಡಿ ಒಡೆಯ ನಷೆಯನಷ್ಟೇ ಮಾರುತ್ತಾನೆ...
ಅಬ್ಬರದ ಶರಧಿಯಲಿ ನೈದಿಲೆ ಅರಳೀತೇ...??

ಮುಸ್ಸಂಜೆ ತಿರುವಲ್ಲಿ ತೊರೆದೋದ ಜವನಿಕೆಯ ಮುಂಬೆಳಗ ಸೊಕ್ಕಿನಲಿ ಹುಡುಕುತ್ತೇನೆ - ಹುಂಬ ನಾನು; ಕಾಸಿಗೆ ಕೊಂಡ ಸುಖದ ಬೆವರಲ್ಲಿ ತುಸುವೂ ಪ್ರೇಮ ಗಂಧವಿಲ್ಲ...
ಆಗಸದ ತಾರೆ, ಚಂದಿರ ಅಂಗಳದ ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಬಿಂಬವಷ್ಟೇ...!!!

ಆಸೆ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಅಳುವ ಬದುಕೆಂಬೋ ಹಸುಳೆಯ ಸಂತೈಸಲು ಎಷ್ಟೆಲ್ಲ ವೇಷ ತೊಡುತ್ತೇನೆ - ಜಿಗುಟ ನಾನು; ಸಾವಿನ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಬೆಂಕಿ ಆರಿದ ಕುರುಹಿಲ್ಲ...
ಮಡಿದ ಮಗುವ ಹಡೆದು ಯಾರಿಗೆ ಹಾಲೂಡಲಿ...???

ಇಲ್ಲಿ ಕರುಳ ತೂಗುವ ಪರಿಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ...

Thursday, January 12, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ನಾಕು.....

ಒಂದ್ನಾಕು ಉಪದ್ವ್ಯಾಪಿ ಭಾವಗಳು......   

ಆ ಆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸಲ್ಲುವಂತೆ, ಎದುರಾದ ಅವಕಾಶಗಳು ಸಲಹಿದಂತೆ, ಬದಲಾದ ಸಂದರ್ಭಗಳು ಬಯಸಿದಂತೆ ತನ್ನ ಇಷ್ಟಾನಿಷ್ಟಗಳಿಗೆ ತನ್ನಿಷ್ಟದ ಹೆಸರಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಅದೇ ಸತ್ಯ ಎಂದು ನಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ನಡೆಯುವ ಈ ಮನಸು ಮಹಾ ಮಾಯಕ... 
ಮತ್ತದು ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣಕೂ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾವಿರ ಸಾವಿರ ಉಪದ್ವ್ಯಾಪಿ ಸಂಚಾರಿ ಭಾವಗಳ ಮಹಾಮನೆಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಬೇಕಾದ ಅದರ ಸಹಜ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ಸರಳ ಮದ್ದೂ ಇರಬಹುದು... 
ನಡೆವ ಹಾದಿ, ಹಾದಿಯ ಹೆಸರು, ದಿಕ್ಕುಗಳೆಲ್ಲ ಬದಲಾದರೂ ನಡಿಗೆ ನಿಲ್ಲಬಾರದು - ಕಾರಣ ಬದುಕ ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಸಾವಿನ ಋಣಭಾರವಿದೆ...
ಅರೇ - 
ಮೂರೇ ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆ
ಒಂದೇ ಒಂದು ದಿನ
ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಈ ಹೆಗಲಿಗೆ ಏಸೊಂದು ಋಣದ ಸುಂಕ...!!!
ಜನ್ಮದ್ದು, ಅನ್ನದ್ದು, ಭಾವದ್ದು, ಬಂಧದ್ದು, ಇನ್ನೂ ಏನೇನೋ...
ಬದುಕಿದು ಋಣಾಋಣಗಳ ಮೂರುಸಂಜೆಯ ಮರಿಸಂತೆಯಂತಿದೆ...
ಇಂತಿಪ್ಪ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ತನ್ನುಳಿವಿಗೆ ಮನಸು ಮಂಗನಂತಾಡಿದರೆ ಹಳಿಯುವುದು ಹೇಗದನು...
```!!!```
ಇಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಗೂ 'ಪ್ರೇಮಿ'ಗಳು - ಹುಡುಕಹೋದರೆ 'ಪ್ರೇಮ' ಮಾತ್ರ ಮರೀಚಿಕೆ...
ಕೇರಿಗೆ ಮೂರು ಶ್ರೀಮಂತ ಗುಡಿಗಳು - ಬಾಗಿಲ ಸೇವಕನ ಮನೇಲಿ ದಿನವೂ ಏಕಾದಶಿ...
'ಪ್ರೇಮ' ಮತ್ತು 'ಭಕ್ತಿ'ಗಳೆಲ್ಲ ನಾಮಪದಗಳಷ್ಟೇ -  ಮಡಿ, ಮಂತ್ರ, ತಂತ್ರ, ಅಲಂಕಾರ, ಅಹಂಕಾರಗಳೇ ವಿಜ್ರಂಭಿಸುವಲ್ಲಿ...
```!!!```
ಜನ್ಮ ಸಾವಿರ ಸಿಕ್ಕರೇನು ಎದೆಯ ಕನಸೇ ತೊರೆದ ಮೇಲೆ...
ಎಲ್ಲ ಹಸಿರಿನ ನಡುವೆ ನಾನಿಲ್ಲಿ ಬೇರು ಬೆಂದ ಒಂಟೊಂಟಿ ಬೋಳು ಮರ...
ಏನ್ಗೊತ್ತಾ -
ಶಬ್ಧಕೋಶವ ಕವಿತೆಯೆಂದು ಬಣ್ಣಿಸಿದಂತಿದೆ ಕನಸಿಲ್ಲದೀ ಹಾದಿ...
```!!!```
ಹೇ ಇರುಳ ಸವತಿಯೇ -
ಈ ಮಾಗಿಯ ಮುಂಜಾವಿನ ಅಡ್ನಾಡಿ ಮಳೆಯಲಿ ಕೊಡೆಯಿಲ್ಲದೆ ನಡೆವಾಗ ನನ್ನ ಹುಚ್ಚು ಹರೆಯ ನಿನ್ನೆದೆ-ನಡುವಿನ ಬೆಂಕಿಯ ಕನವರಿಸಿದರೆ ಪೋಲಿ ಎಂದು ಬೈಯ್ಯದಿರೇ ಹುಡುಗೀ; ಕಾರ್ತೀಕ ಕಳೆದಿದೆ ಇಲ್ಲಿ ಊರ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲಲಿ ತೋರಣ, ವಾಲಗಗಳದ್ದೇ ಕಾರುಬಾರಿನ ಕಾಲ ಕಣೇ... ;)
```!!!```
ಅವಳೆಂದರೆ ಹಾಡು...
ಅವಳೆಂದರೆ ಗೂಡು...
ಅವಳೆಂದರೆ ಮಳೆ...
ಅವಳೆಂದರೆ ಇಳೆ...
ಅವಳೆಂದರೆ ಮೊಳಕೆ...
ಥತ್ - ಅವಳಿಗಿದೆಲ್ಲ ಯಾವ ಹೋಲಿಕೆ...
ಅವಳೆಂದರೆ ಅವಳು ಅಷ್ಟೇ...
ನನ್ನಾಸೆಯ ಕನಸಿನ ಕಿಡಿ...
ನನ್ನಾತ್ಮದ ನೆನಪಿನ ಹುಡಿ...
..................ಮತ್ತೇನಿಲ್ಲ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Monday, January 2, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ಮೂರು.....

ಹೀಗಿಷ್ಟು ಹಲುಬಾಟ.....

ನನ್ನ ಕೂಡುವ ಯಾವ ನೋವಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಕಣ್ಣೀರು, ಯಾವ ನಲಿವಿಗೆ ಎಷ್ಟು ನಗು ಆಯ್ಕೆ ನನ್ನದೇ...
ಕಾಲಿನ ಕಸುವು, ದಾರಿಯ ಏರು - ತಿರುವು; ಉಹುಂ ಬದುಕ ಕರುಣೆಯ ಬಗೆಗೀಗ ತಕರಾರುಗಳಿಲ್ಲಿಲ್ಲ...
ಬದುಕು ಪೂರಾ ಪೂರಾ ಅರ್ಥವಾಯಿತೆಂಬ ಕೊಂಬಾಗಲೀ, ಅರ್ಥವಾಗಲೇಬೇಕೆಂಬ ಹುಂಬತನವಾಗಲೀ ಉಳಿದಿಲ್ಲ...
ಗೊತ್ತು ಸಾವಿಲ್ಲದ ಮನೆಯ ಸಾಸಿವೆಯ ತರಲಾಗದು - ಬದಲು ಸಾವಿನ ಮನೆಯಲೂ ಒಂದಿನಿತು ನಗೆಯ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತನುಳಿಸಬಹುದಲ್ಲ - ಬದುಕಿರುವವರ ಬದುಕಿಗಾಗಿ...
ನಗು ನನ್ನ ಅಂತಿಮ ಆಯ್ಕೆ - ಸಾವಿನಲ್ಲೂ...
ಸಾವಿಗೂ ನಗೆ ತುಂಬುವಾಸೆ ಅಹಂಕಾರವಾದರೆ ನಾನು ದುರಹಂಕಾರಿ...
~_~_~_~_~

ನಿರಂತರ ಅಳುವಿಗೆ ಒಗ್ಗಿ ಹೋಗಿ ನಿತ್ಯದ ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ಖುಷಿಗಳನು ನಿರಾಕರಿಸೋ ಮನಸಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕಾದದ್ದಿಷ್ಟೆ:
ಹಾದಿ ತಿರುವಿದ್ದಷ್ಟೂ ಹೊಸತನ ಮತ್ತು ಬಿದ್ದೆದ್ದ ಕಲೆಗಳಿದ್ದಷ್ಟೂ ಎಚ್ಚರ ನಡಿಗೆಗೆ...
ಒಂದೇ ಲಯದಲ್ಲಿ ಬದುಕ್ತಾ ಬದುಕ್ತಾ ಬದುಕೋದೂ ಗಾಣದೆತ್ತಿನ ಖಾಯಂ ಕಾಯಕವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತೆ...
ಸಹಜ ಅಭ್ಯಾಸವಾದ ಎಲ್ಲವೂ ಏಕತಾನದ ಸುಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಜಡವಾಗುತ್ತ ಸಾಗುತ್ತೆ...
ಉಸಿರಿಗೊಮ್ಮೆ ಸಾವಿನ ಘಮಲು ಸೋಕಿತಾ - ಅಲ್ಲಿಂದಾಚೆ ಬದುಕ ವೇಗ, ಆವೇಗಗಳೇ ಬೇರೆ...
~_~_~_~_~

ಬೆಳಕು ಬಯಲ ಬೈರಾಗಿ - ಒಳಮನೆಗೋ ಅದು ಬರೀ ಅಥಿತಿ...
ಕತ್ತಲು ಗೃಹ ಬಂಧಿ - ಬಯಲಿಗೆ ಬಿದ್ದರೆ ಅಲ್ಲೇ ಅದರ ಸಮಾಧಿ...
ಬಯಲಾಗಲಿ ಈ ಬದುಕು...
~_~_~_~_~

ಮೌನ ಮನಸಿನ ರಕ್ಷಣಾ ಗೋಡೆ...
ಮಾತು ಪ್ರೀತಿಯ ವಾಹಕ ನಡೆ...
ಮಾತಾಗಲಿ ಎಲ್ಲ ಕನಸೂ...
~_~_~_~_~

ಎಷ್ಟು ಬಡಿಸಿದರೂ ಇಂಗಿತೆಂಬುದಿಲ್ಲದ ಈ ಬದುಕಿನ ಹಸಿ ಹಸಿ ಹಸಿವು - ನಗು...
ತುಸುವೇ ತಿಂದರೂ ತುಂಬಿ ಉಬ್ಬರಿಸಿ ಉರಿ ಉರಿ ತೇಗು - ನೋವು...
~_~_~_~_~

ಉಫ್!!!
ನನ್ನ ಮೆದುಳಿನ ಸಂಯೋಜನೆಯೇ ಖರಾಬಿರಬಹುದೇನೋ..!!
ಅದರ ಯೋಚನಾ ಲಹರಿಯಲ್ಲೇ ಐಬಿರಬಹುದೆನಿಸುತ್ತೆ..!!!

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Thursday, December 29, 2016

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರೆರ್ಡು.....

ಉನ್ಮಾದಿಯಲ್ಲದ ಹಾದಿ ಜಾಳೋ ಜಾಳು.....

ಇದುವರೆಗೂ
ಆಗೀಗ ಹಾಗೆ ನಟ್ಟ ನಡು ರಾತ್ರಿ
ಕನಸು ಸ್ಖಲನ - ಸಳ ಸಳ ಬೆವರು
ತುಪುಕ್ಕನೆ ಮುಸುಕೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ
ಸುಖದೆ ಸಿಡಿವ ನೆತ್ತಿಯಲಷ್ಟೇ
ಅರೆಚಣ ನಾನು ನನಗೆ ನಾನಾಗಿ ದಕ್ಕಿದ ಜೀವಂತ ಭಾವ...

ಉಳಿದಂತೆ
ಬಟಾ ಬಯಲು
ನಿಗಿ ನಿಗಿ ಬೆಳಕು
ಸಮಾಜ ಕೃಪಾವಲಂಬಿತ ಮುಖವಾಡದ ನಶೆ
ನಾನೇ ನೇಯ್ದುಕೊಂಡ ಮಹಾ ಸಭ್ಯತೆಯ ಸರಪಳಿ
ಆರೋಪಿತ ನಿರಾಳ, ಅಷ್ಟೇ ನೀರಸ ಹಾದಿ
ಶವದ ನಡಿಗೆ...
;;;;;
ಮೊನ್ನೆ ದಿನ ಮೂರು ಸಂಜೆಯ ಗುಂಗಲ್ಲಿ
ಆ ಷರಾಬು ಖಾನೆಯ ಇಷ್ಟೇ ಇಷ್ಟು ಅಮಲು
ಸಣ್ಣ ಕರುಳನು ತಬ್ಬಿತು
ಅದೆಷ್ಟೋ ನೋವುಗಳು ಹಸಿವ ನೀಗಿಕೊಂಡವು...

ಈ ದಿನ ಮಟ ಮಟ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದುರಿ
ಕತ್ತಲನು ಬಂಧಿಸಿಟ್ಟ ಕಿರು ಕೋಣೆ
ಎಲ್ಲಾ ಎಲ್ಲೆಗಳ ಹೆಡೆಮುರಿ ಕಟ್ಟುವ ಅವಳೆಂಬೋ ಅವಳ ರಕ್ಕಸ ಪ್ರೇಮೋತ್ಸವ 
ಅವಳ ಪೀಚಲು ಮೊಲೆಗಳ ಬೆಂಕಿಯಲಿ ನನ್ನ ಸಂಯಮದ ಭಾಷೆ - ಭಾಷಣಗಳೆಲ್ಲ ಇಷ್ಟಿಷ್ಟೇ ಕರಗಿ,
ಸುಡು ಸುಡು ತೊಡೆಗಳ ವೃತ್ತಿಪರ ಬಿರುಸಿಗೆ ಮುಷ್ಟಿಯೊಳಗಣ ಹರೆಯ ಉಕ್ಕುಕ್ಕಿ
ಸರಕ್ಕನೆ ಮೈನೆರೆದ ಜೀವನ ಪ್ರೇಮ...

ಇದೀಗ
ಹಿತವಾಗಿ ಚೂರೇ ಚೂರು ಕೆಟ್ಟು ಹೋದೆ (?)
ಮಸಣದ ನಿಂಬೆ ಗಿಡ ಹೂಬಿಟ್ಟಿದೆ
ಸಭ್ಯತೆಯ ಅರ್ಥಾಂತರದಿ ಸ್ವತಂತ್ರ ನಡಿಗೆಗೀಗ ಚಿರತೆ ವೇಗ...

ಮತ್ತೀಗ 
ಸೀಳು ನಾಲಿಗೆಯ ಸಮಾಜದ ಕುಹಕಕ್ಕೆ ಬೆಲೆಯಾಗಿ ಪಡೆದ ಪ್ರೀತಿಯ ಜಾಣತನದಿ ಮರೆಯುವ, ಕೊಡಬೇಕಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿಯ ಕರುಳಲ್ಲೇ ಕೊಲ್ಲುವ, ಅಷ್ಟಲ್ಲದೇ ಮತ್ತದೇ ಸಮಾಜದ ಹಲುಬಾಟಕ್ಕಂಜಿ ತರಿಯಬೇಕಿದ್ದ ತಣ್ಣನೆಯ ಕ್ರೌರ್ಯವ ಕರೆದು ತಬ್ಬಿ ಬದುಕುವ ಮಹಾ ಸಭ್ಯರ ಪಡಿಪಾಟಲುಗಳೆಡೆಗೆ ಕರುಣೆಯ ನಗೆ ನನ್ನದು...
ಅಂತಹ ಸ್ವಯಂ ಘೋಷಿತ ಸಭ್ಯತೆ ನನ್ನ ಮತಿಯ ಸೋಕದಷ್ಟು ಸುರಕ್ಷಿತ ಅಂತರ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡ ಖುಷಿಯ ಸೊಕ್ಕಿನ ನಡೆ ನನ್ನದು...

Thursday, December 15, 2016

ಗೊಂಚಲು – ಎರಡು ಸೊನ್ನೆ ಒಂದು...

ನೆನಪು ಹುಣ್ಣಿಮೆ.....
(ಹಂಗೇ ಎಲ್ಲ ನೆನಪಾಯಿತು - ಒಂದಿಷ್ಟನ್ನ ಅಕ್ಷರದಲಿ ಹೆಪ್ಪಾಕಿಟ್ಟೆ...)

ಆ ಗುಡ್ಡದ ನೆತ್ತಿಯ ಬೋಳು ಮರಕಿಷ್ಟು ನೀರು ಹೊಯ್ಯಬೇಕಿತ್ತು ಎಂದು ಬಯಸಿದ್ದು...
ಅಪರಿಚಿತ ಹಕ್ಕಿಯ ಕುಕಿಲಿಂದ ಹಾಡೊಂದ ಕಡ ತಂದು ಅನುಕರಿಸಿದ್ದು...
ಕಟ್ಟಿರುವೆಯ ಸಾಲನ್ನು ಎಂಜಲಾಗಿಸಿ ಅವರ ಪಂಕ್ತಿ ಮುರಿದದ್ದು...
ಅದರ ಚಂದದ ಗೂಡಿಂದ ನೆಲಗುಬ್ಬಿಯನ್ನು ಆಚೆ ತಂದು ಅಂಗೈಯ್ಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಆ ಕಚಗುಳಿಗೆ ಕಂಪಿಸಿದ್ದು...
ಬಸವನ ಹುಳವ ಮುಟ್ಟಿ ಉಂಡೆ ಆಗಿಸಿ ತಂಗಿಯ ಮಡಿಲಿಗೆ ಹಾಕಿ ಅಳಿಸಿದ್ದು..
ಕಾಗೆ ಮುಟ್ಟಿ ಅಕ್ಕ ಮುಟ್ಟಾಗುತಿದ್ದ ಪರಿ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ್ದ ಬೆರಗು...
ಸಮವಸ್ತ್ರದ ಮೇಲೆಲ್ಲ ಸಳ್ಳೆ ಹಣ್ಣು, ಸಂಪಿಗೆ ಹಣ್ಣು, ಹಲಗೆ ಹಣ್ಣುಗಳ ರಸದ ಬಣ್ಣದ ಚಿತ್ತಾರ...
ಅವಳಾಸೆಯ ಸೀತಾ ದಂಡೆಯ ಹೂವು ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಅವಳ ಮೋಟು ಜಡೆಯ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದು...
ಶ್ರೀಲಂಕಾ ನಕಾಶೆಯಂಥ ಮುರುಗನ ಹುಳದ ಗೂಡಿಗೆ ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಓಡುವಾಗ ಎಡವಿ ಬಿದ್ದು ಬೆರಳು ಒಡೆದು, ಹುಳ ಕಚ್ಚಿ ಮುಖ ಊದಿ – ಉಫ್...
ಮರೆತು ಹೋಗುವ ಮಗ್ಗಿಗೆ ಮರೆಯದಿರಲು ಯಾವ್ಯಾವುದೋ ದೇವರಿಗೆ ಕಪ್ಪ ಕಾಣಿಕೆಯ ಆಮಿಷ...
ಕಡ್ಡಿ ಮುರಿದ ಕೊಡೆಯೊಳಗೆ ನೆನೆಯದಿದ್ದುದು ತಲೆಯೊಂದೇ...
ಸುಳ್ಳೇ ಬರುವ ಹೊಟ್ಟೆ ನೋವು – ಶಾಲೆಗೆ ಚಕ್ಕರ್ ಆಟಕೆ ಹಾಜರ್...
ಕುತ್ರಿ ಒಕ್ಕುವಾಗಿನ ನಡು ರಾತ್ರಿಯ ಅವಲಕ್ಕಿ ಗೊಜ್ಜು, ಉದ್ದಿನ ದೋಸೆಯ ಕಂಬಳದ ರುಚಿ...
ಬಿರು ಬೇಸಗೆಯ ಮೂರು ಸಂಜೆಯ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದಂಗೆ ಗೆದ್ದಲ ಹುಳುಗಳೆಲ್ಲ ಗೂಡಿಂದಾಚೆ ಬಂದು ಪಟಪಟನೆ ರೆಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಆಗಸಕೆ ಹಾರಿ ಮಳೆಯ ಕರೆಯುವ ಪರಿಗೆ ಬೆರಗಾಗಿದ್ದು (ಇಂದಿಗೂ ಅದು ಬೆರಗೇ)...
ಉಂಬಳದ ಹಲ್ಲು, ನೊರ್ಜಿನ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಹುಡುಕಲು ಹರಸಾಹಸ...
ಹಿಡಿದು ದಾರ ಕಟ್ಟಿ ಹಾರಿಬಿಟ್ಟ ಬಿಂಬಿರಿಯ ಜೀವಂತ ಗಾಳಿಪಟ...
ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ತೋಟದಿಂದ ಕದ್ದ ಮಾವು, ಕೋಕೋ, ಗೇರು ಹಣ್ಣು, ಸೌತೆಕಾಯಿಗಳ ರುಚಿಯೇ ಬೇರೆ (ಅವರ ಮನೆಯ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೇ ಹಂಚಿ ತಿನ್ನೋದು)...
ನಮ್ಮ ಊಟಕ್ಕಾಗಿ ಹಸಿವನೆ ನುಂಗುತಿದ್ದ ಅತ್ತೆ, ಅಮ್ಮ – ಅವರುಗಳ ಕನಸಲೂ ಕಾಡುತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಹಸಿವಿನ ಗುಮ್ಮ...
ಹಲಸಿನ ಹಸಿ ಹಪ್ಪಳ ಜೊತೆಗೊಂದು ಕೊಬ್ಬರಿ ತುಂಡು, ಹುಳಿಸಪ್ಪು ಸಣ್ಣ ಮೆಣಸು ಸಕ್ಕರೆ ಸೇರಿದ ಗುಡ್ನ (ಚಟ್ನಿ) - ಈಗಲೂ ಬಾಯಲ್ಲಿ ನೀರೂರುತ್ತೆ...
ಅಗಾಧ ಕೌತುಕ ಮೂಡಿಸ್ತಿದ್ದ ಅಂಗಳದ ಮೂಲೆಯ ನಾಯಿಗಳ ಮೈಥುನ ಮತ್ತು ದಣಪೆಯಾಚೆಯ ದನಗಳ ಮಿಲನ...
ಅರ್ಥವಾಗದೇ ಹೋದರೂ ಮೊಗದಿ ನಾಚಿಕೆ ಮೂಡಿಸುತಿದ್ದ ಹಿರಿಯರ ಪೋಲಿ ಪೋಲಿ ಮಾತು...
ಬದುಕ ಎದುರಿಸದೇ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಎದ್ದು ಹೋದವರು ನಮ್ಮಲುಳಿಸಿ ಹೋದ ಕಂಗಾಲು ಮತ್ತು ಎಂದೂ ತುಂಬದ ಎದೆಯ ಖಾಲಿತನ...
ತಮ್ಮ ಲೋಲುಪತೆಗೆ ನಮ್ಮ ಖುಷಿಗಳ ಉಂಡು ತೇಗಿದವರು ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಕೆತ್ತಿಟ್ಟು ಹೋದ ಶಾಶ್ವತ ಅವಮಾನಗಳ ಮಚ್ಛೆ...
ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಕಡಬು ಕದಿಯೋಕೆ ಹೆಣಗಾಡಿ, ಸಾಹಸದ ಕಥೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳೋಕೆ ವೇದಿಕೆ ಆಗ್ತಾ ಇದ್ದ ಬೂದಗಳು ಹಬ್ಬ...
ಹೆಕ್ಕಿ ತಂದ ಮುಳ್ಳು ಹಂದಿಯ ಅಂಬು ಪಾಟೀಚೀಲವ ತೂತು ಮಾಡಿದ್ದೀಗ ನಗೆಯ ನೆನಪು...
ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುತಿದ್ದ ಕಣಕು ನೀರಿನ ಹಳ್ಳ, ಕೊಳ್ಳಿ ದೆವ್ವದ ಕಥೆ, ಓಡು ನಡಿಗೆಯ ಕತ್ತಲ ಹಾದಿ...
ರಾತ್ರಿ ಪಯಣದಲಿ ಕೈಯಲ್ಲಿನ ಸೂಡಿಯ ಬುರು ಬುರು ಶಬ್ಧವೇ ಭಯದ ಮೂಲವಾಗಿದ್ದು, ಬೆಳದಿಂಗಳಲಿ ಬೆಳ್ಳಗೆ ಹೊಳೆವ ಸತ್ತ ಮರದ ತೊಗಟೆ ಭೂತವೆನಿಸಿದ್ದು...
ಆಟದ ಮನೆಯ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಸೂರು ಹಾರುವ ನಗು...
ಒಡೆದ ಬೆರಳು, ತರಚಿದ ಮಂಡಿಗೆಲ್ಲಾ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಗಿಡದ ಎಲೆಯ ರಸವೇ ಮದ್ದು...
ಅಣ್ಣ ಬಳಸಿ ಬಿಟ್ಟ ಅಂಗಿ – ಚಡ್ಡಿಗಳೇ ನನಗೆ ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆ, ಅವನ ಚಿಗುರು ಮೀಸೆ ನನಗೂ ಕನ್ನಡಿಯನ್ನ ನೆಂಟನನ್ನಾಗಿಸಿದ್ದು...
ಅಜ್ಜನ  ಕಣ್ಣಂಕೆಯ ನೆರಳು, ಅಮ್ಮನ ಹಳೆ ಸೀರೆಯ ಘಮಲು, ಒಡಹುಟ್ಟಿನ ನಗೆಯ ಅಮಲು ಒಟ್ಟು ಸೇರಿದ ಮಮತೆ...
ಬಿಟ್ಟೂ ಬಿಡದ ಸೋನೆ, ಅಂಗಳದ ಕಿಚಡಿ ಮಣ್ಣು, ಯಾರೆಲ್ಲರ ವಾತ್ಸಲ್ಯದ ತೊಟ್ಟಿಲಲ್ಲಿ ಅರಳಿದ್ದಿದು ಬದುಕು...

ಖುಷಿ, ರುಚಿ, ಕುತೂಹಲ, ಎಲ್ಲವನೂ ಒಳಗೊಳ್ಳುವ ಲವಲವಿಕೆಗಳೇ ಆದ್ಯತೆಯಾಗಿದ್ದ ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನಡೆಯಬೇಕಿತ್ತು ಅದೇ ಹಚ್ಚ ಹಳೆಯ ಭಾವದಲ್ಲಿ...

ಹೌದು - ಬಾಲ್ಯವೆಂದರೆ ಬರೀ ನಗೆಯ ನೆನಪಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ...
ಆದರೆ ಸ್ವಚ್ಛಂದ ಹಾಗೂ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ನಗೆಯ ನೆನಪಷ್ಟೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಗುಡಿಯ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದೆ...
ನಗುವಿನೆಡೆಗೊಂದು ಮಂಗ ಹಿಡಿತದ ಒಲವ ಸಲಹಿಕೊಂಡರೆ ಎಂಥ ಗಾಯದ ನೋವನೂ ಸಲೀಸಾಗಿ ದಾಟಬಹುದು ಎಂಬ ಸರಳ ಸತ್ಯವ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟದ್ದೂ ಅದೇ ಬಾಲ್ಯವೇ...
ಬೆಳೆದೆನೆಂದು ಬೀಗುತ್ತಾ ತೋಳೇರಿಸೋ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದ ಮುಗ್ಧತೆಯ ಮತ್ತೆ ನೆನೆದು ಒಂಚೂರು ಮನುಜರಾಗೋ ಸೌಜನ್ಯ ಮತ್ತು ಮಗು ಭಾವದ ನಗುವೊಂದು ಎಲ್ಲರ ಎದೆಯಲೂ ಅರಳಲಿ...

*** ಈ ಬರಹ "ಪ್ರತಿಲಿಪಿ ಕನ್ನಡ" ಇ-ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ...
ವಿಳಾಸ: http://kannada.pratilipi.com/shrivatsa-kanchimane/nenapu-hunnime

Friday, December 2, 2016

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡು ಸೊನ್ನೆ ಸೊನ್ನೆ.....

ಏನೋ ನಾಕು ಸಾಲು..... 
(ಇನ್ನೂರನೇ ಗೊಂಚಲಿನ ಸಂಭ್ರಮದ ಸರಿಗಮ...) 

"ಬದುಕು..."

ಅಲ್ಲೊಂದು ಕಡಲು - 
ಇಲ್ಲೊಂದು ಬಯಲು - 
ಮಂಜು ಮುಸುಕಿನ ಹಾದಿ ಕನಸ ಸುಡುವಂತೆ - 
ಹಗಲಲ್ಲಿ ಇರುಳ ಮಣಿ ಇದ್ದರೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ - 
ಕನ್ನಡಿಯು ತೋರಿದಷ್ಟೇ ನನಗೆ ನಾ ಕಾಂಬುವುದು...

ಅಲ್ಯಾರೋ ಸತ್ತು - 
ಇಲ್ಯಾರೋ ಹಡೆದು - 
ಅಲ್ಲಿಗಿಲ್ಲಿಗೆ ಕಾಲನ ಲೆಕ್ಕ ಚುಕ್ತಾ - 
ಬೆನ್ನ ಕಾಣದ ಕಣ್ಣು ಹಿಡಿವ ಜಾಡು - 
ಅಲೆ ತೊಳೆವ ತೀರದಲಿ ಮರಳ ಗೂಡು...

ನನ್ನ ಬೊಗಸೆ - 
ನನ್ನ ನಡಿಗೆ - 
ಕನಸೊಂದು ದಡೆ - 
ನೆನಪಿನದೊಂದು ದಡೆ - 
ಯಾರೋ ಇಟ್ಟ ಎಡೆ - 
ಕಾಗೆಗೊಂದಗುಳು ಪಿತೃ ಋಣವಂತೆ...
_*_*_

ತಾರೆಗಳೊಕ್ಕಲು,
ಚಂದಿರ ಕಂದೀಲು,
ಖಾಲೀ ಖಾಲಿ ಸಾಗರ ಕಿನಾರೆ,
ಚೂರೇ ಚೂರು ಮದಿರೆ
ಮತ್ತು ಪೂರಾ ಪೂರಾ ನೀನು...
ಎದೆಗೇರುವ ನಶೆಯಲಿ
ಸಾವಿನಂಥ ಸಾವೂ ಹೊಟ್ಟೆ ಉರ್ಕೊಂಡು ಸಾಯುವಂತೆ
ಬದುಕನೇ ಆ ಇರುಳಿಗೆ ಬರೆದಿಟ್ಟೇನು...
_*_*_

ನಗು: ಹಿರಿ ಕಿರಿಯ ನೋವನೆಲ್ಲ ಹೆಪ್ಪಿಟ್ಟು ಬಚ್ಚಿಡುವ ಚಂದನೆ ಕುಸುರಿಯ ಭದ್ರ ತಿಜೋರಿ...
ನಗು: ಸಾವನೇ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡೂ ಬದುಕ ಉತ್ತಲು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೊಸ ಕನಸ ಹಡೆಯುವ ಅಕ್ಷಯ ಗರ್ಭ...
ನಕ್ಕುಬಿಡು ಉಕ್ಕುಕ್ಕಿ ನದಿಯಾಗಲಿ ಕಣ್ಣು - ಬರಿದಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಹಸಿವಾಗಿ, ಗೆಲುವಾಗಲಿ ಎದೆಯ ಮಣ್ಣು...
_*_*_

ಮಲೆನಾಡು - ಬೆಳಗು - ಒಂಟಿ ನಡಿಗೆ ಮತ್ತು ಪೋಲಿ ಮನಸು...
(ನಿನ್ನೆ ಇಳಿಸಂಜೆಯಲೊಂದು ಸಣ್ಣ ಮಳೆಯಾಗಿದೆ...)

ಬಿಸಿಲ ಬೆಳಕನೂ ಸೋಸಿ ತುಸುವೇ ನೆಲಕುಣಿಸೋ ದಟ್ಟ ಕಾಡು - ಕಾಡುತ್ತದೆ ಥೇಟು ಅವಳ ಕಂಗಳಂತೆ...
ನಟ್ಟ ನಡುವಲೊಂದು ಸೊಟ್ಟ ಕಾಲು ಹಾದಿ - ಇರುಳೆಲ್ಲ ಕಾಡಿದವನ ಕೊರಳ ಘಮದಿಂದ ಕೊಸರಿ ಎದ್ದು ಸುಖೀ ಆಲಸ್ಯದಲಿ ಹೆಣೆದ ಅದೇ ಅವಳ ಹೆರಳ ಬೈತಲೆಯಂತೆ...
ನಾಚುತಲೇ ಚುಚ್ಚುತ್ತದೆ ನಾಚಿಕೆ ಮುಳ್ಳು - ನಿತ್ಯವೂ ಅವಳು ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ನಗುತ ಆಸೆ ಬೆಂಕಿಯ ಬೆಚ್ಚನೆ ತುಟಿಗಳಲಿ ಅವನ ಎದೆ ರೋಮವ ಕಚ್ಚುವಂತೆ...
ಕಾಡು ಹೂವೊಂದು ತೊಟ್ಟು ಕಳಚಿ ಮೈಮೇಲಿಂದ ನೆಲಕ್ಕುರುಳುತ್ತೆ - ನಾಲ್ಕನೆ ದಿನದ ಮುಂಜಾನೆಯ ಸ್ನಾನ ಮುಗಿಸಿ ಕಮ್ಮಗಿನ ಒದ್ದೆ ಹೆರಳನು ಇನ್ನೂ ಮಲಗೇ ಇದ್ದವನ ಮುಖದ ಮೇಲಾಡಿಸೋ ಅವಳ ತುಂಟ ಹಸಿವಿನಂತೆ...
ಅಪರಿಚಿತ ಹಕ್ಕಿಯೊಂದರ ಕುಕಿಲು ಕಾಡಿನಾಳದಿಂದ - ಸುಖದ ಸುಷುಪ್ತಿಯಲಿನ ನಗುವಲ್ಲದ ಅಳುವಲ್ಲದ ಅವಳ ತೃಪ್ತ ಝೇಂಕಾರದಂತೆ...
ಕಾಗೆಯೊಂದು ಕೊಕ್ಕಿನಿಂದ ಬಿಂಕದ ಸಂಗಾತಿಯ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಸವರುತ್ತೆ - ಕಳೆದಿರುಳ ಬೆತ್ತಲೆ ಉತ್ಸವದಲಿ ಅವಳ ಮೈಯ ಏರು ತಿರುವುಗಳಲೆಲ್ಲ ಹುಚ್ಚನಂತೆ ಅಲೆದಲೆದು ನಾನೇ ಬಿಡಿಸಿದ ಮತ್ತ ಮುತ್ತಿನ ರಂಗೋಲಿಗಳ ಈಗ ಸ್ನಾನದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಾನೇ ಹುಡುಕುತ್ತೇನೆ ಹೊಸ ಆಸೆಯೊಂದಿಗೆ; ಅವಳೋ ಸುಳ್ಳೇ ನಾಚುತ್ತಾಳೆ...
ಇನ್ನೂ ಏನೇನೋ - ಹೇಳೋಕೆ ನಂಗೂ ಒಂಥರಾsss... ;)
_*_*_

ಸೋತು ಉಸಿರ ತುಂಬಲು - ಎಂದೋ ಮುರಿದಾಗಿದೆ ಕೊಳಲು; ಧಮನಿಯಲಿ ಬಲವಿಲ್ಲ ಪಾಂಚಜನ್ಯವ ಊದಲು...

ಕೊಳಲು: ಬದುಕಿನ ಸೌಂದರ್ಯ - ಬೆಚ್ಚನೆ ಕನಸು - ಮನಸಿನ ಬೆಳಕು...
ಪಾಂಚಜನ್ಯ: ಬದುಕಿನ ವಾಸ್ತವ - ಕಣ್ಣೆದುರಿನ ಸತ್ಯ - ಬುದ್ಧಿಯ ಘರ್ಜನೆ...
ಕೃಷ್ಣನೂ ಸೋತದ್ದೇ ಅಲ್ಲವಾ ಎರಡನೂ ಒಟ್ಟಿಗೇ ಸಲಹಲು...???

ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ - ಸದಾ ವಿರಹಿ ರಾಧೆ, ವಿಧಾತ ಕೃಷ್ಣ ಈರ್ವರೂ ಕನಲುತ್ತಾರೆ ನನ್ನೊಳು...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)