Wednesday, February 14, 2018

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರೈವತ್ತು.....

ಪ್ರೀತಿ - ಪ್ರೇಮ.....  
(ನನ್ನ ಮಾತು...)

ಬೆಳಕು ಬಿರಿವ ಬೆಡಗಿಗೆ
ಜೀವ ಝರಿಯ ನಗುವಿಗೆ
ಕನಸೊಂದ ಉಸುರಿತು ಮೆಲ್ಲಗೆ -
ಹೂವರಳುವ ಓಂಕಾರದ ಸದ್ದು...
#ಪ್ರೀತಿಯೆಂದರೆ......

#ಪ್ರೀತಿಯೆಂದರೆ......
ಮಗುವ ಕೈಯ್ಯ ಕಪ್ಪು ಕುಂಚ ನಗುವಾಗಿ ಚೆಲ್ಲಿದ ಓಕುಳಿ ಬಣ್ಣ...
ಸಂಜೆಯ ತಂಪಿಗೆ, ಏಕಾಂತದ ಕಂಪಿಗೆ - ಇಂಪಾಗಿ ಸೊಂಪಾಗಿ ನಿನ್ನೆದೆ ಹಾಡಾಗಿ ಬಂದ ಗುಡಿ ಘಂಟೆಯ ಸದ್ದು...
ನಿನ್ನ ನೆನಪ ಹೊದ್ದು ಇರುಳ ಹಾಯುವ ಹಾವು ಹಾದಿಯ ಕನಸು.....
ಮಣಿಸಲೆಣಿಸುವ ಹಾದಿ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಎದೆಯ ಮೆಟ್ಟಿ, ಗುರಿಯ ಏರಿಯ ಏರುವೊಲು ಹೆಗಲಾದ ವಿಶ್ರಾಂತ ಸಾಂತ್ವನ ಮಡಿಲು...
ಆಯಿ ಆಸೆ ಹೊತ್ತು ತನ್ನ ಕರುಳಿಂದ ಬರೆದ ಕವಿತೆ...
ಗುಮ್ಮನ ಬೈದು, ಬೆಳದಿಂಗಳ ಬಟ್ಟಲಲಿ ಹಾಲನ್ನವ ಕಲೆಸಿ ಕಂದನ ಬಾಯ್ಗಿಡುವ ಆಯಿಯ ಅಕ್ಕರೆ, ಕಾಳಜಿ...
ಸುಕ್ಕುಗೆನ್ನೆಯಲಿನ ನೋವ ತುಳಿದ ನಗೆಯ ಕಟ್ಟೆ ಧ್ಯಾನ...
ಈ ಹಾದಿಯ ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಗುನುಗು, ಪುನುಗು ಎಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಎಲ್ಲ ಪ್ರೀತಿಯೇ...

#ಪ್ರೀತಿಯೆಂದರೆ...
ಅವಳು...
ಅವಳೆಂದರೆ - ಅವಲಕ್ಕಿ, ತುಪ್ಪ, ಬೆಲ್ಲ, ಇಷ್ಟೇ ಇಷ್ಟು ಕಾಯಿತುರಿ ಬೆರೆಸಿದ ರುಚಿ...
ಹಾಹಾ... 
ಅವಳೆಂದರೆ - ಈ ಬದುಕಿನ ಕಪ್ಪು ಕುಂಚ - ನನ್ನ ಕಪ್ಪು ಹುಡುಗಿ...

#ಪ್ರೀತಿಯೆಂದರೆ...
ಗೊಲ್ಲನಡಿಗೆ ಉಸಿರ ಗಂಧ ತೇಯ್ದು ಇರುಳ ಮಿಂದ ರಾಧೆ...

#ಪ್ರೀತಿಯೆಂದರೆ...
ನಾನಿಲ್ಲದ ನಾನು...
💕💕💕

ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ನೀಯಿಸಲರಿಯದ - ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಮರೆಸುವ - ‘ನಾನ’ಳಿದೂ ನಾನುಳಿಯುವ ಚಂದವ ಕಟ್ಟಿಕೊಡದ - ಕನಸ ಕಾಯ್ದು ಹೊಸ ಸಾಧ್ಯತೆಯ ಬಿತ್ತದೆ ಹೋದ - ಹಿಡಿದಿಡುವ ಹುಂಬ ಹಂಬಲದಿ ಹರಿವ ಕೊಲ್ಲುವ - ಕಾಲವೂ ನಿಭಾಯಿಸುವ ಸಹನೆಯ ನಿಲುವಿಲ್ಲದ - ಕೇವಲ ಸ್ವಂತ ಸ್ವಂತ ಅನ್ನೋ ಸ್ವಾಮ್ಯತೆಯ ಭಾವದ ಕಾವನ್ನು ಪ್ರೇಮವೆನ್ನಲೇ...
ಕಣ್ಬಿಡುವ ಕನಸಿಲ್ಲದ, ಒಳ ನೋಟದ ನಿರ್ಭಯತೆಯಿಲ್ಲದ ಅಳ್ಳೆದೆಯ ಪಲಾಯನವಾದಿಯೊಬ್ಬನ ಜಾಣ ನುಡಿಯಂತೆ ಕೇಳುತ್ತೆ "ಪ್ರೇಮ ಕುರುಡು" ಎಂಬ ಜಾಣ ಕುರುಡು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ...
ಹುಟ್ಟಿಗೊಂದು ಕಾರಣವ ಹೆಕ್ಕಿ ಸಾವಿಗೂ ಕಾರಣಗಳ ಹುಟ್ಟಿಸಬಹುದಾದ ಅಂಥ ಕುರುಡು ಪ್ರೇಮ ಎನ್ನ ಸೋಕದೆ ಇರಲಿ...
#ಕೃಷ್ಣ...
💕💕💕

'ನಾನು' 'ನೀನು' ಸಂಸಾರ ಮಾಡಬಹುದು - ಪ್ರೇಮಿಸಲಾಗದು...
#ಪ್ರೇಮ_ಬಯಲು...
💕💕💕

ನನ್ನ ನಾ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಜಗದೆದುರು ತುಸುವಾದರೂ ನಗುವ ಸಂಭ್ರಮಿಸಲೊಂದು ನೆಪ ಬೇಕಿತ್ತು - ನಿನ್ನ ಕೂಗಿ ಹಬ್ಬ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟೆ...
ಎದೆ ಮಾಳದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನಗೆ ಸುಗ್ಗಿಯ ಹುಗ್ಗಿಯ ಘಮವೇಳಲಿ...
ಶುಭಾಶಯ...💕

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Wednesday, February 7, 2018

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ನಲ್ವತ್ರೊಂಭತ್ತು.....

ಅಮ್ಮನ ಎದೆ ಹಾಲು ಬತ್ತುವುದಿಲ್ಲ...

ಕರುಳ ಕುಡಿಗಳ ಬೇರು ಬಲಿಯಲು ಅವಳ ಆರದ ಹಣೆಯ ಬೆವರೇ ನೀರು ಗೊಬ್ಬರ...
ಜಗದ ಕುಹಕಕೆಲ್ಲ ಅವಳು ಕಿವುಡು - ಅವಳ ದೈವ ಮುನಿದರೆ ಹಠವೇ ಉತ್ತರ - ಸ್ವಾಭಿಮಾನಕೆ ಬದುಕೇ ಸಾಕ್ಷಿ...

ಕಣ್ರೆಪ್ಪೆಯ ಗೆರೆಗಳ ಕೇಳಿದರೆ ಅದೆಷ್ಟು ತನ್ನೊಳಗೇ ಇಂಗಿದ ನೋವ ರೂಕ್ಷ ಕಥೆಗಳ ಹೇಳಿಯಾವೋ; ಅದನೂ ಮೀರಿ ಕಣ್ರೆಪ್ಪೆಯ ಗಡಿ ದಾಟಿ ಧುಮುಕಿದ ಹನಿಗಳು ಇರುಳಿಗೂ ಅರಿವಾಗದಂತೆ ಸೆರಗಿನಂಚಲ್ಲಿ ಇಂಗುತ್ತವೆ - ಹೇಳಲಾರಳು ಅವಳದನ್ನ...

ಬೆರಳ ಸಂಧಿಯಿಂದ ಮುಷ್ಟಿಯೊಳಗಣ ಮರಳಿನಂತೆ ಖುಷಿಗಳೆಲ್ಲ ಜಾರಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ಹಸ್ತಕ್ಕೆ ಮೆತ್ತಿರೋ ನಾಕು ಮರಳ ಹುಡಿಯನ್ನೇ ಎದೆಗೊತ್ತಿಕೊಂಡು ನಕ್ಕು ಹಾದಿ ಸಾಗುವುದಿದೆಯಲ್ಲ - ಅವಳಿಂದ ಕಲಿಯಬೇಕದನ್ನ.......

ನೋವ ಗೆದ್ದೇನೆಂಬ ಹಮ್ಮಿಲ್ಲ ಅವಳ ನಗುವಿಗೆ - ಅದ ಸಿಗದಂತೆ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟ ಹರಕು ಸಮಾಧಾನವಷ್ಟೇ ಜಗದ ನಾಲಿಗೆ ನದರಿನ ಹಸಿವಿಗೆ...

ಮನೆಯ ಚಿಟ್ಟೆ ಅಂಚಿನ ಅವಳ ಹೂದೋಟದಲಿ ನಿತ್ಯ ಅರಳೊ ನಿತ್ಯ ಪುಷ್ಪ, ಮುತ್ಮಲ್ಲಿಗೆ, ಚಿಗುರು ತುಳಸಿ ಅವಳ ದೇವರ ತಲೆಗೆ...
ಕೆಂಡಗೆಂಪು, ತಿಳಿ ಹಳದಿ ಹಬ್ಬಲಿಗೆ ಅವಳ ಮುಡಿಯ ಆಭರಣ...

ಅಂಗಳದ ಮೂಲೆಯ ಕೌಲ ಮರಕ್ಕೆ ಹಬ್ಬಿಸಿದ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಬಳ್ಳಿ ಮೂರನೇ ಸುತ್ತು ಹೂಬಿಡುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಇನ್ನೇನು ಮಳೆಗಾಲ ಶುರುವಾಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಅವಳಲ್ಲೊಂದು ಖುಷಿಯ ಧಾವಂತ...
ಹಪ್ಪಳಕ್ಕೆಂದು ಹಲಸಿನ ಸೊಳೆ ಬಿಡಿಸುವಾಗಲೆಲ್ಲ ಮನೆಯ ಮಾಡಿಗೆ ಹಂಚು ಬಂದು ಸೋಗೆ ಕರಿಯ ಗೊಬ್ಬರ ಸಿಗದೇ ಹಲಸಿನ ಮರಕ್ಕೆ ಫಲ ಕಮ್ಮಿಯಾದದ್ದು ಅವಳೊಳಗೆ ವಿಚಿತ್ರ ಸಂಕಟ ಹುಟ್ಟಿಸಿ  ಗೊಣಗಾಟವಾಗುತ್ತೆ... 

ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯಂಚಿನ ತೊಂಡೆ ಚಪ್ಪರ, ಅಲ್ಲೇ ಗೊಬ್ಬರ ಗುಂಡಿಯ ಏರಿಯ ಮೇಲಣ ಕೆಸುವಿನ ಹಾಳಿ, ಗದ್ದೆ ಬದುವಿನ ಹಿತ್ತಲ ಮೊಗೆ ಬಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ಅವಳು ಮಾಡುವ ಆರೈಕೆ, ಉಪ್ಪು ಹಾಕಿ ಮಾವಿನ ಮಿಡಿ - ಹಲಸಿನ ಸೊಳೆಗಳನ್ನವಳು ಭದ್ರ ಮಾಡುವ ಪರಿ, ಬೆಣ್ಣೆ ಕಾಸಿ ತುಪ್ಪ ಮಾಡುವಲ್ಲಿನ ಅವಳ ಶ್ರದ್ಧೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳು ನಿತ್ಯ ಅನ್ನಪೂರ್ಣೆ...

ಎಮ್ಮೆಯ ಮುದ್ದು ಮಾಡಿ, ನಾಯಿಯ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೇ ಗದರಿ, ಬೆಕ್ಕಿನ ಕಿವಿ ಹಿಂಡಿ, ಎಲ್ಲರ ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ ಸಲಹುವ ಸಹನೆಯೇ ಅವಳನ್ನವಳು ಪ್ರೀತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿ - ಅವಳೊಡನೆ ತೋಟದಂಚಿನ ನಾಗರ ಕಲ್ಲೂ ಮಾತಾಡುತ್ತದೆ...

ಕಾಗೆ ಕರೀತಾ ಇದೆ - ಮನೆ ಕೋಳಿನ ಮೇಲೆ ಕೂತು; ಕಾಯುತ್ತಾಳೆ ಹಾದಿಗೆ ಸಗಣಿ ನೀರು ಸುರಿದು ಇಂದು ಯಾರೋ ಬಂದಾರು ನನ್ನ ನೋಡೋಕೆ ನನ್ನೋರು - ಸುಳ್ಳೇ ಆದರೂ ಖುಷಿಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲಿ ಆ ದಿನಕೊಂದು ಚಂದ ತುಂಬೋ ಶಕ್ತಿಯ ಕಂಡುಕೊಂಡವಳಿಗೆ ಕಾಗೆಯೊಂದು ಶುಭ ಶಕುನ...

ಇರುವೆಗಳಿಗೆ ಡಮಕ್ಷನ್ನು, ಇಲಿಗಿಷ್ಟು ಪಾಷಾಣ ಮತ್ತು ಕೊಳೆಯೋ ಕಾಲಿಗೊಂದು ಹರ್ಬಲ್ ಅಥವಾ ಬಿ-ಟೆಕ್ಸ್ ಡಬ್ಬ ಪೇಟೆಗೆ ಹೊರಟಾಗೆಲ್ಲ ಅವಳ ಬೇಡಿಕೆ...

ಸ್ವಂತಕ್ಕೆ ವರುಷಕ್ಕೊಂದು ಸೀರೆ, ಅಲ್ಲಿಲ್ಲಿಯ ಹಬ್ಬಗಳಿಗೊಂದು ಡಜನ್ ಕಾಜಿನ ಕೆಂಪು ಚುಕ್ಕಿಯ ಬಳೆ - ಅವಳ ಬದುಕು ಎಷ್ಟು ಸಸ್ತ - ‘ನನಗೇನು ಕಮ್ಮಿ ಆಗಿದೆ’ ಅನ್ನುವ ಸಿದ್ಧ ಮಂತ್ರ, ತಂತ್ರದ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಮನೆ ಯಜಮಾನನ ಖಾಲೀ ಜೇಬನ್ನು ಅಣಕಿಸುವ ಆಸೆಗಳ್ಯಾವುವೂ ಅವಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವುದೇ ಇಲ್ಲ...

ಪೂಜಿಸಿ ಮರುಕ್ಷಣವೇ ತನ್ನ ಅಥವಾ ತನ್ನವರ ಕರುಳ ಕಲಮಲಕೆ ಆ ದೇವರನ್ನೂ ಶಪಿಸಬಲ್ಲಳು - ಮಲಗೋ ಮುನ್ನ ಶಿವನೇ ನನ್ನೆಲ್ಲ ಕುಡಿಗಳ ಕಾಯಪ್ಪಾ ತಂದೇ ಅಂತಂದು ಅಂದಿನ ತನ್ನೆಲ್ಲ ಸುಸ್ತನ್ನೂ ಕಳಕೊಂಡು ನಿಸೂರಾಗಬಲ್ಲಳು...  

ತನ್ನನ್ನ, ತನ್ನದನ್ನ, ತನ್ನತನವನ್ನ ಉಳಿಸಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಅವಳು ಬಡಿದಾಡುವ ರೀತಿಯನ್ನ ಕಣ್ಣು ಕೀಲಿಸಿ ನೋಡಬೇಕು - ಬದುಕಿನೆಡೆಗೆ ಅದಮ್ಯ ಪ್ರೀತಿ ಹುಟ್ಟಲು ಮತ್ಯಾವ ಪುರಾಣ, ಪ್ರವಚನಗಳನೂ ಕೇಳಬೇಕಿಲ್ಲ...

ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಕನಸುಗಳು, ಬೆಟ್ಟ ಮಣಿಸಿ ಮುಡಿಗೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳೋ ಸ್ವಚ್ಛ ಸುಂದರ ನಗು;  ಅವಳ ಹಾದಿ ಎಷ್ಟು ಜಟಿಲವೋ ಅವಳು ಆ ಹಾದಿಯ ತುಳಿಯುವ ರೀತಿ ಅಷ್ಟೇ ಸರಳ - ಬೆಳಕು ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಅವಳಿಂದಲೇ - ಅವಳೊಂದು ಕರುಳ ಜಾನಪದ... 

ಬೆಳಗಿನ ಐದಕ್ಕೋ ಆರಕ್ಕೋ ಎದ್ದು ಬಾಗಿಲಿಗೆ ರಂಗೋಲಿ ಇಟ್ಟು, ಅಂಗಳದ ಕಟ್ಟೆ ತುಳಸಿಯ ಬುಡಕ್ಕೆರಡು ಧಾರೆ ನೀರು ಸುರಿದು, ಅಲ್ಲೇ ಘಳಿಗೆ ನಿಂತು ಆಗಸಕೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ಸೂರ್ಯಂಗೊಂದು ನಮನದ ಗಡಿಬಿಡಿಯ ಹಾಯ್ ಅನ್ನುವಲ್ಲಿಂದ ಶುರುವಾಗಿ ರಾತ್ರಿ ಕರೆಂಟ್ ಇಲ್ಲದೇ ನೋಡಲಾಗದ ಧಾರಾವಾಹಿಯ ನೆನೆದು ಕೆಇಬಿಯವರ ಬೈದು ಕಣ್ಣ ರೆಪ್ಪೆಗೆ ಹನಿ ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಶಿವ ಶಿವಾ ಎನ್ನುತ್ತ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರುವವರೆಗೆ ಎದೆಗೆ ಗುದ್ದುವ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲ ಅವಾಂತರಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಹಾಗೇ ಉಳಿದುಕೊಂಡ ಅವಳ ಅಳಿಯದ ನಂಬಿಕೆಯ ಆಳ, ಕಳೆಯದ ಮುಗ್ಧತೆಯ ತಿಳಿ, ಆರದ ಬೆರಗಿನ ಹರಹು ನನಗೇಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಾರದು...  

ಅವಳ ಕೇಳಿದರೆ “ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ನಿನ್ನ ಕೈಲಿದ್ದರೆ ಸಾಕು’’ - ಎಂದಿನ ಒಂದೇ ಬುದ್ಧಿವಾದ...

ಬದುಕು ಎದುರಿಗಿಟ್ಟ ಎಂಥ ಬಿರು ಬೇಸಿಗೆಗೂ ಅವಳ ಪ್ರೀತಿಯ ಎದೆ ಹಾಲು ಬತ್ತಿದ್ದೇ ಕಂಡಿಲ್ಲ - ಅವಳೊಂದು ಕಾರುಣ್ಯದ ಅಕ್ಷಯಾಮೃತ ಗಿಂಡಿ...
;;;;

ಏನೇ ಹುಡ್ಗೀ ಬದ್ಕಿದ್ಯೇನೇ...

ಹೂಂ - ನಾನೇಯಾ ಫೋನ್ ಎತ್ತಿದ್ದು, ಅಂದ್ರೆ ಬದ್ಕಿದ್ದೆ ಹೇಳೇ ಅಲ್ದಾ ಲೆಕ್ಕ... ಛಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಹೋದ್ರೆ ನಿಂಗೆ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡ್ಲೆ ಕಷ್ಟ ಅವ್ತು ಹೇಳಿ ಹೋಯ್ದ್ನಿಲ್ಲೆ...

ಹಹಹ...

ಅಲ್ಲಾ ಕಣೇ ನಿಂಗೆ ಇಂದು ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷ ತುಂಬಿತ್ತು ಗೊತ್ತಿದ್ದಾ... ಅದೇನ್ಕಂಡು ಬದಕ್ದೆ ಮಾರಾಯ್ತೀ... 

ಹೌದಾ...!! ನಿಂಗೆ ಲೆಕ್ಕ ತಪ್ಪೋಯ್ದು - ಇನ್ನೂ ಎಪ್ಪತ್ತೇಯಾ...? ಇನ್ನೂ ಏನೇನ್ ಕಾಣವಾ ಹಂಗಾರೆ...

ಹೌದೇ,  ಬರೀ ಎಪ್ಪತ್ತೆಯಾ... ಇನ್ನೂ ಸಣ್ಣ ಕೂಸು - ಹಾಲು ಹಲ್ಲು ಉದ್ರಿದ್ದು ಈಗಷ್ಟೇ, ಇನ್ನೂ ಗಟ್ಟಿ ಹಲ್ಲು ಬರವು... :) 
ಪ್ರಾಯ ಈಗಷ್ಟೇ ಬಾಗ್ಲತ್ರ ಬಂದ್ ನಿಂತಿದ್ದು...

ಹೌದೌದು... ಎಲ್ಲಾರು ಚಲೋ ಮಾಣಿ ಇದ್ನಾ ನೋಡು - ಮದ್ವೆ ಮಾಡ್ಲಕ್ಕು...

ಹಹಹಾsss...

ಹ್ಯಾಪಿ ಹುಟ್ದಬ್ಬ ಕಣೇ ಸುಂದ್ರೀ... ಲವ್ಯೂ... 😘

ಹಾಂ... ಸಿಹಿ  ತಿಂಬ್ಲಿಲ್ಲೆ, ಖಾರ ಜೀವಕ್ಕಾಗ, ಗುಳ್ಗೆ ತಿಂದೇ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬೋ ಕಾಲ್ದಲ್ಲಿ ಎಂತಾ ಹುಟ್ದಬ್ಬ...  
ಆಗ್ಲಿ ಆಯಿ ಲೆಕ್ದಲ್ಲಿ ಎನಾರೂ ಬೇಕಾದದ್ದು ತಕ... ನೀ ಆಸ್ರಿಂಗೆ ಕುಡದ್ಯಾ...? ಹುಶಾರು... ಅದೂ ಈ ಸಲ ಎರ್ಡೇ ಎರ್ಡು ಬದ್ನೆ ಗಿಡ ನೆಟ್ಟಿದ್ದೆ, ಅದ್ಕೆ ಗೆಜ್ಜೆ ಮುಟ್ಟಂಗೆ ಹೂ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು;  ಇನ್ನು ಎಂಟ್ ದಿನಕ್ಕೆ ಮನೆಗ್ ಬಂದ್ರೆ ಅವ್ತಿಪ್ಪು... ನೀ ಅಂತೂ ಬತ್ಲೆ - ಎನ್ಗಿಲ್ಲಿ ತಿಂದದ್ ಮೈಗ್ ಹತ್ತತ್ಲೆ... ಸಾಕು, ಎಂದು ಬೆಳಗಣ ಕೆಲ್ಸ ಎಂತದೂ ಮುಗೀದ್ಲೆ... ಕಡೀಗ್ ಮಾತಾಡ್ತೆ... ಹುಶಾರೋ - ಆಸ್ರಿಂಗ್ ಕುಡಿ ಹಂಗೇ ಉಪಾಸ ಇರಡಾ...

ಅವಳಿಗೆ ವಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸುಸ್ತು ಅಗೋದೇ ಇಲ್ವೇನೋ...

ಆಟದ ಆಟತೀ ಮನೆಯ ನಗುವಿನ್ನೂ ಮಾಸಿಲ್ಲ, ಆಗಲೇ ಸಂಸಾರ ಅಂದ್ರೇನು ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗೋ ಮುಂಚೇನೇ ಹಾಲು ಗಲ್ಲಕ್ಕೆ ಅರಿಸಿನ ಮೆತ್ತಿ ಮದ್ವೆ ಅಂದರು - ಇರೋ ಬರೋ ದೇವರಿಗೆಲ್ಲ ಹರಕೆ ಹೊತ್ತು ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮೂರು ಕೂಸುಗಳು - ಕುಕ್ಕಿ ತಿನ್ನೋ ಮಗ್ಗುಲು ಮತ್ತು ಮನೆಯದೇ ಹದ್ದುಗಳ ಜೊತೆಗೆಲ್ಲ ಬಡಿದಾಡಿ ಮಕ್ಕಳನೆಲ್ಲ ದಡ ಸೇರಿಸೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಉಂಡ ಅವಮಾನಗಳಿಗೆ ಕರುಳು ಬೆಂದು, ಬೆನ್ನು ಮೂಳೆ ಕಬ್ಬಿಣವೇ ಆಗಿರಬೇಕು... ಆದರೂ ಮನಸಿಗಿನ್ನೂ ಬೆಣ್ಣೆಯ ಮೃದು ಉಳಿದದ್ದು ಹೇಗೆ...!!

ಎಲ್ಲ ಹದವಾಯಿತು ಎನ್ನುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲೇ ಬದುಕು ಮತ್ತೆ ಹಗೆ ಸಾಧಿಸುತ್ತೆ - ಕೃಷ್ಣಾ ಅಂದವಳು ಮತ್ತೊಂದು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಅಣಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ - ಒಡಲಲ್ಲೊಂದು ಬೆಂಕಿಯ ಸಾಕಿಕೊಳ್ಳದೇ ಸಾಧ್ಯವಾ; ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ಎಡಗುವ ನೋವ ಅರಗಿಸಿಕೊಂಡು ನಗೆಯ ಹೊತ್ತು ತಿರುಗಲು...  

ಸುಳ್ಳೇ ಗುಮ್ಮನ ಕರೆದು, ಬೆಳದಿಂಗಳ ಕಲೆಸಿ, ಹಟ ಮರೆಸಿ ನನಗೆ ಅನ್ನ ತಿನ್ನಿಸಿದವಳೂ ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಅವಳ ಆಯಿಯ ಉಡಿಯ ಕತ್ತಲ ಗುಮ್ಮನಿಗೆ ಹೆದರಿದ್ದವಳೇ ಅಂತೆ...  

ಎನ್ನ ಆಯಿ ಅವಳು - ಅವಳಿಗಿಂದು ಜನುಮ ದಿನ...

ಜಗದ ಚೆಲುವನೆಲ್ಲ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ತುಂಬಿಕೊಂಡ ಬೆಳದಿಂಗಳ ಕುಡಿಯಂಥ ಮುದ್ದಮ್ಮಾ - ಲವ್ಯೂ ಲವ್ಯೂ ಲವ್ಯೂ ಕಣೇ... 😘😘

Thursday, January 25, 2018

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ನಲ್ವತ್ತೆಂಟು.....

ಒಂದು ಪ್ರೀತಿಯ ನಮನ.....
(ಏಳು ತುಂಬಿದ ಸಂಭ್ರಮ...)

ಒಳಮನೆಯಲಿ ಸೆರೆಯುಬ್ಬಿ ಅಳುವಾಗ ಕನಸು - ಮುಂಬಾಗಿಲಲಿ ನಗೆ ಹಸೆಯ ಬಿಡಿಸುವುದ ಕಲಿತು; ಹೇ ಬದುಕೇ, ಉಸಿರ ಬಳ್ಳಿಯ ಬೇರು ಕರಿ ಕಾನ ಮಣ್ಣಾಗುವ ಮುನ್ನ ತುಸು ಕಾಡಬೇಕು ನಿನ್ನ - ಕಾದು, ಕಾಡಿ ಕದಿಯಬೇಕು ನಿನ್ನಿಂದ ಚೂರೇ ಚೂರು ಕಾಡು ಹೂವಿನ ತುಂಟ ನಗೆಯನ್ನ...

ಅದಕೆಂದೇ,
ಏಳು ವರುಷ - ಸತತ ಎಂಬತ್ನಾಕು ಮಾಸಗಳು - ನಡೆದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಮನಸು ಹಡೆದ ನನ್ನ ಪಾಲಿನ ವಿಶೇಷ ಹಾಗೂ ವಿಚಿತ್ರ ಭಾವಗಳನೆಲ್ಲ, ಗೊಂಚಲಿನ ಲೆಕ್ಕ ಹಚ್ಚಿ, ಪ್ರಜ್ಞೆಗೆ ದಕ್ಕಿದ ಒಂದ್ನಾಕು ಅಕ್ಷರಗಳನೇ ತಿರುವು ಮುರುವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಾ ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತಾ ಬಂದೆ - "ಭಾವಗಳ ಗೊಂಚಲು" ಎಂದು ಬೀಗುವ ಈ ತಾಣದಲ್ಲೀಗ ಒಟ್ಟು ಎರಡು ನೂರಾ ನಲವತ್ತೆಂಟು ಚಿತ್ರ ವಿಚಿತ್ರ ಬಿಡಿ ಬಿಡಿ ಗೊಂಚಲುಗಳು...!!!
ಮಲೆನಾಡ ಕಾಡ ಬೀಡಾಡಿ ಹುಡುಗ ನಾನು; ಅಲ್ಲಿಯ ಧೋ ಮಳೆಗೆ ಬೆಚ್ಚನೆ ಆಸರೆಯಾಗೋ ಕಂಬಳಿ ಕೊಪ್ಪೆಯಂತೆ ಈ ಊರಲ್ಲಿ ಎನ್ನೆದೆಯ ರಾಡಿ ರಾಡಿ ಭಾವಗಳ ಸಂಭಾಳಿಸಲು ಎನಗೆ ದಕ್ಕಿದ್ದು ತಲೆಯಲಿರುವ ಆ ಅದೇ ನಾಲ್ಕಕ್ಷರ...


ಅರ್ಥವೇ ಆಗದ ಪ್ರೇಮ - ಹುಟ್ಟು, 
ಸದಾ ಗುಮಿಗುಡುವ ಕಾಮ - ಸಾವು, 
ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗದ ಜಗದ ರೀತಿ ರಿವಾಜುಗಳು,
ಇವಳಿಗೆ ಗೆಜ್ಜೆ ಕೊಡಿಸುವಾಗ ಆಯಿಯ ಬೋಳು ಕಾಲು ನೆನಪಾಗುವುದೇಕೆ - ಕೈತುಂಬ ಡಜನ್ಗಟ್ಟಲೆ ಬಳೆ ಇದ್ದರೂ ಒಂದ್ಯಾವುದೋ ಬಳೆ ಒಡೆದಾಗ ಆಯಿ ಆ ಪರಿ ಕಳವಳಿಸುವುದೇಕೆ - ಗದ್ದೇಲಿ ದುಡಿಯುವ ಆಯಿಯ ಆ ಪರಿ ಬೆವರಿಗೂ ಹಣೆಯ ಕೆಂಪು ಬಂಡಿ ಚಂದಿರನಂತ ಕುಂಕುಮ ಕದಡದೇ ಇರುವುದು ಯಾವ ಮಾಯೆ; ಸುಖಾ ಸುಮ್ಮನೆ ಹುಟ್ಟಿ ಸುಮ್ಮನಿರಲು ಬಿಡದೆ ಉರಿವ ಬಸುರಿ ಕುನ್ನಿಯ ಚಡಪಡಿಕೆಯಂಥ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು, 
ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಹೇಗ್ಹೇಗೋ ದಕ್ಕಿದಂತೆನಿಸುವ - ದಕ್ಕಿಯೂ ದಕ್ಕದಂತೆ ನುಣುಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಏನೇನೋ ಅಡ್ನಾಡಿ ಉತ್ತರಗಳು, 
ಬದುಕ ಬಿಡದೆ ಕಾಡುವ ಸಾವು - ‘ಪುನರಪಿ ಜನನಂ ಪುನರಪಿ ಮರಣಂ’ ಎಂಬ ಕಾಣದ ಕಣ್ಣಿನ ಸಮಾಧಾನ, 
‘ವಿನಾ ದೈನ್ಯೇನ ಜೀವನಂ - ಅನಾಯಾಸೇನ ಮರಣಂ’ ಎಂಬ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, 
ಬೆಕ್ಕಿನ ಮೀಸೆಯಂಥ ನನ್ನ ಅಹಮ್ಮಿನ ಕೋಟೆ - ಅವರಿವರ ಪ್ರೀತಿಯ ಹಾರೆ,
ಕಾಣದ್ದನ್ನು ನಂಬಲಾಗದ - ಕಂಡದ್ದನ್ನು ಒಪ್ಪಲಾಗದ ನಿರ್ಭಾವದ ಸೊಕ್ಕು, 
‘ನೀನು’ ‘ನಾನು’ಗಳ ಅಮಲಲ್ಲಿ ನೀನು ನಾನು ನೀನು ನಾನಾಗಿಯೇ ಉಳಿದು ನೀನು ನಾನು ಬೆಸೆದು ನಾವಾಗುವ ಚಂದ ಅಳಿದು, 
ನಿನ್ನೆಯ ಹುಣ್ಣಿನ ನೆನಪು - ನಾಳೆಯ ಹಣ್ಣಿನ ಕನಸು - ನೋವಿಗೂ ನಲಿವಿಗೂ ಹರಿವಾಗಿ ನಗುವನೇ ಆಯ್ದುಕೊಂಡ ಇಂದೆಂಬ ಕಲಸುಮೇಲೋಗರದ ಇಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಹಾದಿ, 
ಗುರುತುಳಿಯಲಿಲ್ಲ ಏನೂ - ಗುರುತುಳಿಸಬಾರದು ಏನೇನೂ ಎಂಬಂತ ಗೊಂದಲಗಳ ವಿಕ್ಷಿಪ್ತ ಎದೆಯ ಗೂಡಲ್ಲಿ ಹುಚ್ಚುಚ್ಚಾಗಿ ಹರಡಿ ಹಾಡೋ, ಕಾಡೋ ಭಾವಗಳು ಅಷ್ಟೇ ಹುಚ್ಚುಚ್ಚಾಗಿ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತದೇ ರಾಗವಾಗಿ ಅಕ್ಷರಕೆ ಅಕ್ಕರೆಯಲಿ ನೇಯಲ್ಪಡುವಾಗ ಏನೋ ಹಗುಹಗುರ ಸಂವೇದ... 
ಬರೆದ ಸಾಲುಗಳ ನೈಜ ಸಾರ್ಥಕತೆ ಅದಷ್ಟೇ... 
ಅದರಾಚೆ ಅದಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯೂ ದಕ್ಕಿ ಅದೊಂತರ ಹೆಮ್ಮೆಯಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನನ್ನ ಅಹಂ ಅನ್ನು ತಣಿಸಿದ್ದೂ ಅಷ್ಟೇ ಸತ್ಯ...
ಬರೆದದ್ದರಲ್ಲೇನೂ ತಿರುಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಓದುವ ಖುಶಿಗಾಗಿ, ಓದಿನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಓದಿ, ಮೆಚ್ಚಿಗೆಯ ಮಾತಾಡಿದವರು ನೀವುಗಳು...
ಮನದ ಗೂಡಲ್ಲೇ ಮುದುಡಿ ಕೂರಬಹುದಿದ್ದ ಎಷ್ಟೋ ಎಷ್ಟೆಷ್ಟೋ ಭಾವಗಳು ಅಕ್ಷರದ ಝರಿಯಾಗಿ ಹರಿದು ವಿಸ್ತಾರವಾಗುವಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮಗಳ ಅಕ್ಕರೆಯ ಪಾತ್ರ ಬಲು ದೊಡ್ಡದು...
ಐವತ್ತು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಈ ತಾಣದ (ಬ್ಲಾಗಿನ) ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದುಕೊಂಡಿದೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪಾಲನ್ನು ಕಳೆದರೂ ನಿಮ್ಮ ಪಾಲೂ ದೊಡ್ಡದೇ ಇದೆ...
ಈ ನಿಮ್ಮ ವಿನಾಕಾರಣದ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಆಭಾರಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ... 
ಅರ್ಥಕ್ಕಿಂತ ಅನರ್ಥ, ವಿಪರೀತಾರ್ಥಗಳನ್ನೇ ವಿಪರೀತವಾಗಿ ಸೃಜಿಸುವ ಖಾಲಿ ಜೋಳಿಗೆಯ ಜಂಗಮನೊಬ್ಬನ ವಿಭ್ರಾಂತ ಖಯಾಲಿಯ ಹಾಡಿಗೂ ಈ ಪರಿಯ ಪ್ರೀತಿ ಭಿಕ್ಷೆಯೇ ಅಂತ ಬೆರಗಾಗುತ್ತೆ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ - ಬದುಕ ಬಹು ಚಂದದ ಕರುಣೆ...

ಮುಂದೆಯೂ -
ಜಾತ್ರೆ ನೆರೆದ ಊರ ರಥಬೀದಿಯ ತುದಿಯ ಜನಜಂಗುಳಿಯಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿ ಮರೆಯಾದ ಕಪ್ಪು ಕಂಗಳ ಬೆಳಕ ಕುಡಿ ಎದೆಯ ಹಾಳೆಯ ಮೇಲೆ ಗೀಚಿಟ್ಟು ಹೋದ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಹೆಸರಿಡದೆ ಮುದದ ಮುಚ್ಚಟೆಯಿಂದ ಕಾದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸಾಗುತ್ತೇವಲ್ಲ ಹಾಗೆ ಈ ಭಾವ ಗೊಂಚಲಿನ ಹಾದಿಯನೂ ಸಿಂಗರಿಸಿ ಸಾಗುತಲೇ ಇರುವ ಹಂಬಲ ನನ್ನದು... 
ಎಷ್ಟು ಕಾಲ, ಹೇಗೆ, ನೋವೋ, ನಗುವೋ, ಏನು, ಎತ್ತ ಒಂದೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ... 
ಆಗೀಗ ಹಾಗೀಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಎದೆರಾಗವ ತೋಚಿದಂತೆ ಗೀಚಿಡುತ್ತ ಸಾಗುವುದು...
ಮನದ ವಾಂಚಲ್ಯದ, ಚಾಂಚಲ್ಯದ ಕಡು ಮೋಹಿ ಭಾವಗಳು ಕಾಡುವುದು, ಹಾಡುವುದು, ಕಾದಾಡುವುದು ನಿಲ್ಲುವವರೆಗೆ - ಎದೆಯ ಬತ್ತಳಿಕೆ ಖಾಲಿಯಾಗುವವರೆಗೆ...
ನೀವಿದ್ದೀರಲ್ಲ ಓದಿ ನನ್ನದೇ ಭಾವದಂತಿದೆ ಕಣೋ ಅಂತಂದು ನನ್ನ ನನ್ನೊಳಗೆ ಬೀಗುವಂತೆ ಮಾಡಲು...
ಇದಿಲ್ಲದೆಯೂ ನೀವೆಲ್ಲ ಸಿಕ್ಕಬಹುದಿತ್ತೇನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ - ಆದರೆ, ಇದರ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನನ್ನ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳನೂ ಕಡೆಗಣಿಸಿ ನನ್ನೊಡನೆ ಗಾಢ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ, ಪರೋಕ್ಷ ಬಂಧಗಳಿರುವುದು ಒಳಗುಡಿಯ ಸತ್ಯ... 

ಈ ಪ್ರೀತಿ ಇಂತೆಯೇ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿರಲಿ... 
ಅಕ್ಷರ ಬೆಸೆಯಲಿ ಬಂಧಗಳ...💕💕

ವಿಶ್ವಾಸ ವೃದ್ಧಿಸಲಿ - ಶ್ರೀವತ್ಸ ಕಂಚೀಮನೆ 

Tuesday, January 9, 2018

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ನಲ್ವತ್ತೇಳು.....

ವಿವರಗಳಾಚೆಯ ಸಾಲುಗಳು.....

ಗಡಿಯಾರಕ್ಕೆ ಶೆಲ್ಲಿನ ಹಂಗು - ಕಾಲಕ್ಕಲ್ಲ...
↖↑↗↘↓↙

ಹುಟ್ಟಿಗೂ ಸಾವಿಗೂ ಅಂಟದ ಕುಲ - ಗೋತ್ರ, ಮತ - ಧರ್ಮ, ತುಂಡು ಬದುಕಿನ ಹುಚ್ಚು ಖಯಾಲಿ ಅಷ್ಟೇ...
ತನ್ನದನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ, ಅನುಸರಿಸಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೇ ಉಳಿಸಿ, ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದವನಷ್ಟೇ ಪರರದನ್ನು ಹಳಿದು, ತುಳಿಯಬಲ್ಲ...
#ನಾನು...
↖↑↗↘↓↙

ಅಲ್ಲ ಮಾರಾಯಾ -
ನನ್ನ ಭಾವಕೋಶದಲ್ಲಿ ನೀ ಹಸಿಯಾಗಿರುವುದು ವ್ಯಭಿಚಾರವಾದರೆ, ಕೊಳಲ ತೊರೆದ ಕೃಷ್ಣ ಜಗದ ದೇವರಾದದ್ದು ಹೇಗೆ...!!??
ರಾಧೆಯ ಎದೆ ಮಾಳವ ಇಣುಕಿ ಪ್ರೇಮದ ಹಸಿತನವ ಜೀವಿಸಿದಲ್ಲದೆ ಕೃಷ್ಣ ಕರಗಿ ಅರಿವಾದಾನು ಹೇಗೆ...!!??
#ಅವಳು...
        __ವಿವರ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಸಾಲುಗಳು...
↖↑↗↘↓↙

...........ನಾನು ಪ್ರವಚನಗಳ ಹೆಣೆಯುತ್ತೇನೆ.......
............ಮತ್ತು ಜಗತ್ತು ತನ್ನಿಷ್ಟದಂತೆ ಚಲಿಸುತ್ತದೆ........
#ಹಸಿವು...
↖↑↗↘↓↙

ನಿಲ್ಲು ನಿಲ್ಲೇ ಹಂಸೆ........ ಕರುಳ ಕೂಳಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡ ಬಿಕ್ಕಳಿಕೆಗಳ ಕೋಳಿಗಳೆಲ್ಲ ನಿದ್ದೆ ಹೋಗಿವೆ........ ಸಾಕಿಕೊಂಡ ಹುಚ್ಚಾಟದ ಬೆಂಕಿ ಬಸಿರಿಗೆ ಒಡಲಾಳದಿಂದ ಉಕ್ಕುಕ್ಕಿ ಒಡೆದ ನಗುವನಿಷ್ಟು ಅಂಗಳಕೆ ಚೆಲ್ಲಿ ಬರುವೆ........ ತುಸು ನಿಲ್ಲು ನಿಲ್ಲೇ ಹಂಸೆ - ಎದೆಯ ಹೊಸಿಲು ದಾಟದೆ...........
↖↑↗↘↓↙

ಹಾದಿ ಕವಲಾದದ್ದಷ್ಟೇ - ನಡಿಗೆ ನಿಂತದ್ದಲ್ಲ...

ಕಾಲನ ತೋಟದ ಹುಳಿ ಹೆಂಡ - ಬದುಕು...

ಅಲೆ ಉಕ್ಕಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತನಳಿಸಬಹುದು - ನೆನಪು? ನೆನಪು ಅದೇ ಒಂದು ಸ್ವಯಂ ಅಲೆ...

ಕಾಗೆ ನೇಯ್ದ ಗೂಡಲ್ಲಿ ಕೋಗಿಲೆ ಮರಿಗೂ ತುತ್ತಿದೆ - ಅಂತಃಕರಣದ ಬಣ್ಣ ಯಾವುದು...!?

ಯಾರೂ ನಡೆಯದ ಹೊಸ ದಾರಿ ಎಂಬುದಿಲ್ಲಿಲ್ಲ - ಮುಚ್ಚಿದ್ದ ಧೂಳ ಹಣೆ ಮೇಲೆ ಹೊಸ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು ನನ್ನದು... ಅವರಿವರ ಕಾಲ್ದೂಳಿ ಅಷ್ಟೇ...

ದೇವರ ರಕ್ಷಣೆಗೆ (!?) ನಿಂತು, ಮಸಣಕೂ ಹೆಸರಿಟ್ಟ ಮನುಷ್ಯ - ಪ್ರಕೃತಿಯ ಬಾಲಿಶ ಸಂರಚನೆಯಂತೆ ತೋರುತ್ತಾನೆ...

ಸಾವಿನ ಹಾದಿಗೆ ಬೇಲಿಗಳಿಲ್ಲ...
            __ವಿವರ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಸಾಲುಗಳು...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Monday, January 8, 2018

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ನಲ್ವತ್ತಾರು.....

ಮಾಗಿ ಮನಸು - ಮೆದು ಮೆದು ಕನಸು.....

ಈ ಅರೆ ಬರೆ ಛಳಿಗೆ, ತಿಳಿ ಬೆಳಕ ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ಸುಡು ಸುಡು ಆಸೆ ಬೆಂಕಿಯ ಮಡಿ ಮರೆತ ನಾನು ನೀನು ಅಡಿಮುಡಿಯ ನಡುವೆ ಗಾಳಿಯೂ ಸುಳಿಯದಂತೆ ತಳಕಂಬಳಕ ಮೀಸು ಬೀಳಬೇಕು...
ನನ್ನ ಬೆರಳ ಮೊನೆಯ ಹುಟ್ಟು ಮಚ್ಛೆ ನಿನ್ನ ಬರಿಮೈ ಬೆಳಕ ಬಯಲಿನೆಲ್ಲ ಮಚ್ಛೆಗಳೊಡನೆ ಮುತ್ತಿನ ಅನುಸಂಧಾನ ನಡೆಸಬೇಕು...
ಪಿಸುನುಡಿದು ಕಿವಿಹಾಲೆಯ ಕೆಣಕಿ ಕೆಂಪೇರಿಸಿ, ಕೊರಳ ಶಂಖದ ತಿರುವುಗಳಲಿ ಹಾಯ್ದು ಬಂದು, ಕಂಕುಳ ಘಮ ಹೀರಿ ದಿಕ್ಕೆಟ್ಟ ಬಿಸಿ ಉಸಿರು ಎದೆ ಕಣಿವೆ ಮಡುವಲ್ಲಿ ತುಸು ಕಾಲ ತೊನೆದು ತೇಕಲಿ...
ಛಳಿ ಕರಗಿ ಸುರಿದ ಬೆವರಲ್ಲಿ ಹಾಸಿಗೆಗೂ ಸುಖ ಮಜ್ಜನ....
ಹಸಿವೆದ್ದ ನಡು ಸಿಡಿಸಿಡಿದು ಜೀಕೋ ಬಿರುಸಿಗೆ ಆಹಾಕಾರದಲಿ ಸೃಷ್ಟಿ ಸಂಪ್ರೀತಿ...
#ಈ ಇರುಳಿಗಿಷ್ಟು ಸಾಕು - ಅಲ್ಲಲ್ಲ ಮಾಗಿಯ ಬಾಗಿಲಲಿ ಪೋಲಿ ಪಲ್ಲಂಗಕೆ ಇಷ್ಟಾದರೂ ಬೇಕು...😉😚
🔀🔁🔃🔄🔀

ಹೋಗುವ ಊರಿನೆಡೆಗೆ ಆಪ್ತತೆಯ ತುಡಿತವಿದ್ದರೆ ಹತ್ತಿದ್ದು ಬಸ್ ಆದರೂ ಮನಸಿಗೆ ಉಕ್ಕಿನ ಹಕ್ಕಿಯ ಆಗಸ ಯಾನದ ಖುಷಿಯಿರತ್ತೇನೋ ಅಲ್ಲವಾ...💞
#ಮನಸೆಂಬೋ_ಮರಿ_ಹಕ್ಕಿಯ_ಪಕ್ಕೆಗಳಲ್ಲಿ_ಹೊಸ_ರೆಕ್ಕೆ_ಮೂಡಿದಂತ_ಭಾವಕ್ಕೆ_ಭಾಷ್ಯ_ಬರೆಯಲಾದೀತೇ...
🔀🔁🔃🔄🔀

ಇರುಳೊಂದು ತನ್ನ ಬೆವರ ಕಮಟಿನ ದುಪ್ಪಡಿಯನ್ನು ಸುರುಳಿ ಸುತ್ತಿ ಕಂಕುಳಿಗೇರಿಸಿಕೊಂಡು, ಜುಗಳಿ ಗುತ್ತಿದ ಕಟಬಾಯಿ ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ, ಅಲಸ್ಯದಿ ಆಕಳಿಸುತ್ತಲೇ ತನ್ನ ಪಾಳಿ ಮುಗಿಸಿ ಎದ್ದು ಹೊರಟಿತು...
ಯಾವ್ಯಾವುದೋ ಕಾತರ, ಗೊಂದಲ, ಗದ್ದಲಗಳಲ್ಲಿ ನಿದ್ದೆಯಿಲ್ಲದೇ ಬಾಡಿದ ರೆಪ್ಪೆಗಳ ಇಷ್ಟಿಷ್ಟೇ ತೆರೆಯುತ್ತ, ಅದೇನೋ ಗೊಣಗುತ್ತ, ಕೋಣೆ ಬಾಗಿಲ ವಾಡೆಯ ನಡು ಮಧ್ಯ ನಿಂತು ಬಿಲ್ಲಂತೆ ಬಾಗಿ ಮೈಮುರಿದು ತನ್ನಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಚುರುಕುಗೊಂಡು ಅಂತೆಯೇ ಸುತ್ತೆಲ್ಲ ಒಂದು ಗಡಿಬಿಡಿಯ ಹಡೆದ ವಧುವಿನಂತೆ ಹಗಲೊಂದು ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡಿತು...
#ಶುಭದಿನ...
🔀🔁🔃🔄🔀

ಶೇಮ್ ಶೇಮ್ ಪಪ್ಪಿ ಶೇಮ್........ ತುಂಟ ಮರಿ ನಕ್ಷತ್ರ ನಕ್ಕಾಗ ಚಂದಿರನ ಕೌಪೀನ ತುಂಡು ಮೋಡ........😉
ಶುಭರಾತ್ರಿ.... 😍
🔀🔁🔃🔄🔀

ಇರುಳ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಯಕೆ ತೋರಣ ಕಟ್ಟಿ, ತಾರೆಗಳ ಹೂ ಚೆಲ್ಲಿ, ಬೆಳದಿಂಗಳ ಕಂದೀಲು ಹಚ್ಚಿಟ್ಟು, ಕನಸ ಡೋಲಿಯಲಿ ನಿನ್ನ ಹೊತ್ತು ತಿರುಗುವಾಗ.......... ರಾತ್ರಿ ರಾಣಿ ಸಂಭ್ರಮದಿ ಘಮ್ಮೆಂದು, ಸೂಜಿ ಮೊಲ್ಲೆ ಹಿತವಾಗಿ ನಾಚಿತೆಂದು ತಂಗಾಳಿ ಛಳಿಯ ಸುಳಿ ಊರಿಗೆಲ್ಲ ಸಾರುತಿದೆ.......
ಪಾರಿಜಾತದ ವಿರಹದಮಲು ಪಕ್ಕೆಗಳಲಿ ಮಧುರ ಪಾಪದ ಹಸಿವಾಗಿ ಹೊರಳಲು....... ಸಂಜೆ ಕಿವಿಯ ಕೆಂಪಾಗಿಸಿದ ನಿನ್ನ ಬಿಸಿಯುಸಿರ ಅಲೆಅಲೆಯ ನೆನಹೇ ಇರುಳ ನಡುವ ಬಳಸಿ......... ಕಂಬಳಿ ಸೋಲುವ ಛಳಿ ಕೂಡ ಮುದುರಿ ಮಂಚದ ಮೂಲೆ ಸೇರಿ......... ಉಲಿದದ್ದು..... ಉಳಿದದ್ದು......... ಆಹಾ.......
ನಗೆಯ ಬಣ್ಣ ಬಾನಗಲ - ಒಲವ ಬಣ್ಣವೇ ಕನಸ ಬಲ... 😍❣️

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Monday, January 1, 2018

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ನಲ್ವತ್ತೈದು.....

___ವಿವರ ಹುಡುಕಬಾರದ ಸಾಲುಗಳು.....


ಜಗತ್ತೇ ಮುಳ್ಗೋದ್ರೂ ಇವಂಗೆ ಒಂಚೂರು ಚಿಂತ್ಯೇ ಇಲ್ಲೆ, ಅವನ್ ಪಾಡಿಂಗೆ ‌ಅಂವ ಹಲ್ ಕಿರ್ಕಂಡು ಕನ್ಸ್ ಕಾಣ್ತಾ ಕಳ್ದ್ ಬಿಡ್ತಾ...
ಅಂಗಳದ್ ತುಂಬಾ ಹೂಗ್ನ ಗಿಡ ಇದ್ರೂ ದೇವ್ರ ತಲ್ಗೆ ತುಳಸಿ ಕುಡಿ ಒಂದೇಯಾ - ಅರಳಿದ್ ಹೂಗಷ್ಟೂ ಮಾತಾಡ್ಶಿಕ್ಕಿ ಕೊಯ್ಯದ್ದೆ ಹಂಗೆ ಬಿಟ್ಟಿಕ್ ಬತ್ತಾ...
ಕುನ್ನಿ, ಬೆಕ್ಕು, ಎಮ್ಮೆಕಲ್ಲಂತೂ ಆತು - ಅಡ್ಕೆ ಮರದ್ಕಲ್ಲೂ ಮಾತಾಡ್ತಾ, ಹೊಸ ಶಿಂಗಾರ ಬಿಟ್ ಮರಕ್ಕೆ ಮುತ್ಕೊಡುದ್ ನೋಡೊ - ಮಳ್ಳು ಹೇಳುದಾ ಎಂತಾ ಹೇಳೂದು ಇಂತವ್ಕೆ...
ಮನೆ ಗುಡ್ಸಕಾರೂ ನೆಗಿ ಹೊಡೀತೆ ಇರ್ತಾ ಅವನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಅಂವ - ಸುಖ ಪುರುಷ ಮಾರಾಯ್ತಿ...
ತಲೆ ಮೇಲ್ ತಲೆ ಹೋದ್ರೂ ಚಿಂತಿಲ್ಲೆ, ಅವಂಗ್ ಅವಂದೇ ಪ್ರಪಂಚ - ಪುಸ್ತಕ ಶಿಕ್ಬಿಟ್ರಂತೂ ಮುಗತ್ತು ಆಯಿ ಇದ್ದದ್ದೂ ಮರ್ತ್ ಹೊವ್ತು - ಮನೇಲಿ ಜಗ್ಳಾ ಹೊಡೀಲೂ ಜನ ಇಲ್ಲೆ ಹೇಳ್ವಂಗ್ ಅವ್ತು ಎನ್ ಕಥೆ...
ಮಾಡೂ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡ್ಕ್ಯಂಡೂ ಬೈಶ್ಕ್ಯಂಬುದು ಅಂದ್ರೆ ಅದೆಲ್ಲಿಂದ್ ಪ್ರೀತ್ಯನಾ ನೋಡು...
ಅಂಗ್ಳದ್ ತುದೀಗ್ ಚಂದ್ರನ್ ನೋಡ್ತಾ ನಿಂಬುದ್ ನೋಡ ನೀನು - ಉಂಬುದು ನೆನ್ಪಿರ್ತ್ಲೆ - ಸಾಕು ಸುಸ್ತು ಒಂದೂ ಗೊತ್ತಾವ್ತ್ಲೆ...
ಆಯಿಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಆರೋಪಗಳು ಸಾಗುತ್ತಲೇ ಇರ್ತೀದ್ವು ಕೇಳೋರ ನಗೆಯ ದನಿಯೊಂದಿಗೆ - ಅಂತೆಯೇ ಮಗರಾಯನ ಹಗಲ್ಗನಸ ಓಲಾಟವೂ - ಎಂದಿನಂತೆ...
#ಹಿಂಗಿಷ್ಟು_ಮೆಲುಕು...#ಈಗಿವು_ಬರೀ_ಮೆಲುಕು...
÷÷×÷÷

ಸಾವಿನ ಚಾದರ ಹೊದ್ದು ಅಡ್ಡಡ್ಡ ಮಲಗಿದ ಉಬ್ಬಸ ಪೀಡಿತ ಬದುಕಿಗೂ ಪ್ರೀತಿ ಒಂದೇ ಧ್ಯಾನವು....
ಸಹನೆ, ಮೌನ, ಪ್ರಜ್ಞೆ, ಯಾನ, ಯಜ್ಞ, ಕಾಮ್ಯ ಎಲ್ಲಕೂ - ಅಲ್ಲಿಯೂ, ಇಲ್ಲಿಯೂ, ಎಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರೀತಿಯೊಂದೇ ಮಾನವು...
     ___ವಿವರ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಸಾಲುಗಳು...
÷÷×÷÷

ಕಾಡು ಕಣಿವೆಯ ಹಾಯ್ದು ಹರಿಯುವ ನಿನ್ನ ಹಾದಿಯ ಕಿರು ಧೂಳು - ನನ್ನ ಕಣ್ಣೊಳ ಕೆಂಪು ಕವಿತೆ...
ನದಿ ನಡೆವ ಬೀದಿಯ ನನ್ನುಡಿಯ ಮೌನಕ್ಕೆ ಭಾಷ್ಯ ಬರೆದರೆ ಉಸಿರುಸಿರ ಸಂಗಾತವಾಗಿ ನಿನ್ಹೆಸರು ಸಿಕ್ಕೀತು...
'ನಾನು' ನನ್ನಾಳದೆಲ್ಲ ತಮಸ್ಸಿನ ಸರಗೋಲು ದಾಟಿ ಬಯಲ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬೀಳಬಹುದಿದ್ದರೆ ಅದು ನಿನ್ನೊಲವ ತಪಸ್ಸಿನ ಉರಿಯಿಂದಲೇ ಇದ್ದೀತು...
ಆತ್ಮಸ್ತ ರಾಗವೇ,
ಏಕಾಂತವೇ ಹಿತ - ನಿನ್ನೊಂದಿಗೂ, ನಿನ್ನಾಚೆಗೂ...😍
÷÷×÷÷

ನೇಸರನ ಪಾಳಿ ಮುಗಿಯೋ ಹೊತ್ತು - ಹಕ್ಕಿ ರೆಕ್ಕೆಯ ಬೀಸು ಗೂಡಿನೆಡೆಗೆ - ಇನ್ನೇನು ಬೆಳಕ ಬಯಲಲ್ಲಿ ಚಂದಿರನ ಪಾರುಪತ್ಯ - ಕೋಶದ ಬಾಗಿಲ ದೀಪ ಮರಿಗಳ ಕಂಗಳು - ಸಂಧ್ಯಾಜ್ಯೋತಿ ನಮೋಸ್ತುತೆ...
ಬಾನ ಬೀದಿಯಲಿ ಚುಕ್ಕಿ ಹೂ ಅರಳೋ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಗಾಳಿ ಸೆರಗಿನ ಅಂಚ ಹಿಡಿದು ಛಳಿಯು ಉಸಿರ ಸುಡುವಾಗ ಬೆಳದಿಂಗಳ ಕೊಯ್ಲಿಗೆ ನೀ ಇರಬೇಕಿತ್ತು - ಹೆಗಲಿಗೆ ಹೆಗಲು ತಾಕಿಸಿ ಎದೆ ಜೋಪಡಿಯಲಿ ಕನಸ ತುಂಬುವವಳು...
ಕಾಯುತ್ತ ಕುಂತ ಹಿನ್ನೀರ ತೀರ ಒದ್ದೊದ್ದು ಕೇಳುತ್ತೆ ನಿನ್ನ ಬದಲಾದ ಹಾದಿ ಕವಲಿನ ಹೆಸರ...
ಶೇಷ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎನ್ನದು - ಹೇಗೆ ತುಂಬಲೇ ಯಮುನೆ ಒಡೆದ ಕೊಳಲಿಗೆ ಉಸಿರ...
ಪ್ರೀತಿ ಕರ್ತವ್ಯದ ಶಿಸ್ತಿನ ಒಡನಾಟವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿ ಭಾವ ಒಣಕಲಾದಲ್ಲಿ ಮಾಂಸಕ್ಕೂ ಕಣ್ಣೀರಿಗೂ ಒಂದೇ ತಕ್ಕಡಿ...
ಗಾಳಿ ಅಲೆಯು ನೀರ ಮೈಸೋಕಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಮರ್ಮರವು ಇರುಳ ಕಾಡಲೋಸುಗ ಸಂಜೆ ಹಾಯುವಾಗ ಕಿವಿಯ ಶಂಖದ ಸುತ್ತ ನೀ ಸುರಿದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಬಿಸಿ ಉಸಿರಿನಂತೆ ಸುಡುತ್ತದೆ...
ಆಳದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಮೀನೊಂದು ನಿಟ್ಟುಸಿರಿಟ್ಟ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸಿತಾsss...
#ನೋವಿಗೆ_ನಗುವಿನ_ಸಾಕ್ಷಿ...
÷÷×÷÷

ಕಿರುಚಿ ಕಿರುಚಿಯೇ ಹೊಟ್ಟೆ ಬಿರಿದು ಸಾಯುವ ಜೀರುಂಡೆಯಲ್ಲೂ ಮಲೆನಾಡ ಕಾಡಿನ ಹುಚ್ಚು ಮೌನವ ಕೆದಕಿದ ತುಂಟ ಖುಷಿಯೊಂದು ಇದ್ದೀತು.....
ಸಗಣಿ ಹುಳುವಿನ ಗೂಡಲ್ಲಿ ಆಲದ ಬೀಜವೊಂದಕ್ಕೆ ಆಹಾರವಾದ ತೃಪ್ತ ನಗೆಯೊಂದು ಸಿಕ್ಕೀತು......
ಬಸವನ ಹುಳುವಿನ ನಡಿಗೆಯ ಗುರಿಯಲ್ಲಿ, ಚೊರೋಟೆಯ (ಸಹಸ್ರಪದಿ) ಕಾಲುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹಾಗೂ ಜಗಳ ಕಾಯದೆ ಸರಿಯುವ ಆ ಕಾಲ್ಗಳ ಚಂದದಲ್ಲಿ, ಮೀಸೆಗೆ ಮೀಸೆ ತಾಕಿಸೋ ಕೆಂಜಿರುವೆಗಳ ಮಾತುಕತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಕಿಲ ಕಿಲದ ಬೆಡಗು ತುಂಬಿದ ಒನಪು ಕಂಡೀತು...
ಕಾಡು ಕೊರಕಲಿನ ಹಾದಿಯಲಿ ಪ್ರತಿ ಹುಳದ್ದೂ ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ಸಾರ್ಥಕ ಹಾಡೇ...
ಅಂತಿಪ್ಪಲ್ಲಿ ನನ್ನದಾದರೋ -
ಇದು....ಇಷ್ಟೇ....
ಅದು.......ಅಷ್ಟೇ..... ಅನ್ನುತ್ತಾ,
ಕಾಯುವುದು - ಕಾಯುವುದು ಮತ್ತು ಕಾಯುವುದು......
ಹುಟ್ಟದ ಕನಸಿಗೆ ಹಪಹಪಿಸುತ್ತಾ - ಕಾಣದ ಸಾವಿಗೆ ತಳಮಳಿಸುತ್ತಾ - ಇಷ್ಟೇ ಮತ್ತು ಅಷ್ಟೇಗಳ ನಡುವೆ ಉಸಿರನ್ನು ಇಂಚಿಂಚಾಗಿ ಕೊಳೆ ಹಾಕಿ - ಅಹಮ್ಮಿನ ಕುಣಿಕೆಗೆ ನೇತಾಕಿಕೊಂಡ ತಾಳ ತಪ್ಪಿದ ದೈನೇಸಿ ಬದುಕನ್ನು ಕಾಯುವುದು - ಕಾಯುವುದು ಮತ್ತು ಕಾಯುವುದು......
#ಶವ_ಸಂಸರ್ಗ...
         ___ವಿವರ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಸಾಲುಗಳು...
÷÷×÷÷

ಎದೆಯ ಬಿರಿದ ಗಾಯವೇ -
ಮರೆಯಲಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ ನಿನ್ನ....
ನೆನಪು ಮಾಯದ ರೋಗ....
ತೆರೆದಿಟ್ಟರೂ ಬಾಗಿಲು - ಉಸಿರ ಗಂಟು ಹಗುರಾಗದಿರಲು - ಇನ್ನೂ ಸಹಿಸುವುದಾಗದು ಅಂದಾಗ ಕೊನೆಯ ಅಂಕದಲಿ ಸುಮ್ಮನೆ ''ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿ ಮುನ್ನಡೆದೆ''...
ಇದೀಗ ನಿನ್ನ ಮರೆವ ಹುಚ್ಚು ಇಳಿದು, ನಿನ್ನ ನೆರಳನೇ ಸಾಗುವಳಿ ಮಾಡಿ ನಗೆಯ ಹೂ ಕಾಳು ಬಿತ್ತಿಕೊಂಡೆ...
ಇಂತಾಗಿ ಈಗ ನನ್ನೊಡನೆ ನಾನಿದ್ದೇನೆ ಮತ್ತು ಇರುತ್ತೇನೆ...
#ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವೆಂಬೋ_ಮನೆ_ಮದ್ದು...
ಇನ್ನೀಗ -
ಖುಷಿಯಾಗಿದೀನಿ........
ಖುಷಿಯಾಗಿರ್ತೀನಿ........
ಖುಷಿಯಾಗೇ ಹೋಗ್ತೀನಿ.......
ಅಷ್ಟೇ.....
ಎನ್ನೆದೆಯ ಗೂಡಿಗೆ ಕನ್ನ ಕೊರೆದರೆ ನಿಮಗೂ ಖುಷಿಯೇ ಸಿಗಲಿ.......☺
÷÷×÷÷

................ಆವರಿಸಲಿ ನಿದ್ದೆ ಸಾವಿನಂತೆ ಅಥವಾ ಅದಲಿ ಬದಲಿ........... ನೆನಪುಗಳು ಕಾಡಬಾರದು, ಕನಸುಗಳು ತೀಡಬಾರದು........ ನನಗೆ ನನ್ನದೇ ಲಾಲಿ.........

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Friday, December 22, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ನಲ್ವತ್ನಾಕು.....

ಏನಂತ ಹೇಳಲಿ‌.....

ನನ್ನ ಯೋಚನೆ ಎಷ್ಟು ಸರಿಯೋ ನಂಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ...
ಆದರೆ ಹೀಗನ್ನಿಸುತ್ತೆ - ಇಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಗಂಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಸ್ವಚ್ಛ ಮತ್ತು ಗೌರವಯುತ ಲೈಂಗಿಕ ಶಿಕ್ಷಣದ ಅಗತ್ಯ ಇದೆ ಅಂತ...
ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಕಾಣುವ ಮತ್ತು ಲೈಂಗಿಕತೆಯನ್ನೂ ಗೌರವಯುತವಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸುವ ಬಗೆಗಿನ ಶಿಕ್ಷಣ ಎಳವೆಯಲ್ಲೇ (ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗಲೇ) ಮನೆಯಲ್ಲೇ ನೀಡುವಂತ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಬೇಕು...
ಹುಡುಗಿಯೊಬ್ಬಳು ಮೈನೆರೆದಾಗ ತಾಯಿ ಹೇಗೆಲ್ಲ ಆಕೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆಕೆಗೆ ತಿಳಿ ಹೇಳ್ತಾಳೋ ಅಂತೆಯೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಮಗನಿಗೂ ಹೇಳಬೇಕಾದ್ದು ತಂದೆ ತಾಯರ ಕರ್ತವ್ಯ...
ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡು ತಾನೆ ಎಲ್ಲಾ ತಿಳ್ಕೋತಾನೆ ಅಂತ ಸುಮ್ಮನಾಗಿಬಿಡೋದೇ ಜಾಸ್ತಿ...
ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳು ಎಲ್ಲೋ ಓದಿ, ಯಾರಿಂದಲೋ ಕೇಳಿ, ಇನ್ನೆಲ್ಲೋ ನೋಡಬಾರದ್ದನ್ನು ನೋಡಬಾರದ ವಯಸ್ಸಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ಸೆಕ್ಸ್ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿರಂಜಿತ ಕಲ್ಪನೆ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ನಿಗ್ರಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ, ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ನಿರ್ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಬೀಳುವುದೇ ಹೆಚ್ಚು...
ಸಭ್ಯ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಾದರೆ ಹೇಗೋ ನಿಭಾಯಿಸಿಕೊಂಡು ಬಿಡ್ತಾರೆ...
ಅದಿಲ್ಲದೇ ಕ್ರೌರ್ಯದ ಸಾಥ್ ಸಿಕ್ಕಿಬಿಟ್ಟರೆ ಎಂದಿಗಿದ್ದರೂ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದ ಅತಿರಂಜಿತ ಕಲ್ಪನೆ ಅಪಾಯವೇ...

ಕಾಮ ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಅನ್ನುವ ಬದಲು ಯಾಕೆ ಮತ್ತು ಹೇಗಾದಾಗ ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಹಾಗೂ ಕಾಡೋ ಕಾಮವನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ ಸಹಜ ಹಾಗೂ ಸಭ್ಯ ಮಾರ್ಗಗಳೇನು ಎಂಬುದನ್ನು, ಅಲ್ಲದೇ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಗೌರವಿಸು ಅಂತಷ್ಟೇ ಹೇಳುವ ಬದಲು ಹೇಗೆ ಮತ್ತು ಯಾಕೆ ಗೌರವಿಸಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು, ಅಂತೆಯೇ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಅವರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮತ್ತು ಬೇಲಿಗಳ ಬಗೆಗಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಆತ್ಮ ರಕ್ಷಣಾ ತಂತ್ರೋಪಾಯಗಳನ್ನೂ ಅಗತ್ಯ ವಯೋಮಾನದಲ್ಲೇ ತಮ್ಮ ಬದುಕುಗಳ ಮೂಲಕ, ಆಪ್ತ ಸಮಾಲೋಚನೆಯ ಮೂಲಕ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಪಾಲಕರೇ ತಿಳಿಹೇಳುವಂತ ವಾತಾವರಣ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಂಡಾಗ ಇಂಥ ಹೇಯ ಅತ್ಯಾಚಾರಗಳು ನಡೆಯುವುದು ಕಡಿಮೆ ಆಗಬಹುದೇನೋ...

ಆದರೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೂ ಕದ್ದು ಮುಚ್ಚಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸೋ - ಅತ್ಯಾಚಾರದಲ್ಲಿ ನಲುಗಿದ ಹೆಣ್ಣು ಜೀವವನ್ನೂ ದಲಿತ ಮಹಿಳೆ, ಬಲಿತ ಹುಡುಗಿ ಅಂತೆಲ್ಲ ವಿಂಗಡಿಸಿ ಮಾತಾಡೋ ಸುಸಂಸ್ಕೃತ (?) ಜನರಿಂದ ಯಾವ ಅರಿವಿನ ಬೆಳಕನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲಾದೀತು...
ಇನ್ನು ಮಾಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರೇನು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದರು, ಯಾರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ ಎಷ್ಟು ಲೈಕು - ಎಷ್ಟು ಕಮೆಂಟು ಎಂದು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುವ, ಯಾರು ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬೇಕು ಅಂತ ಫರ್ಮಾನು ಹೊಡೆಸುವ ಬುದ್ಧಿವಂತರೇ ತುಂಬಿರುವಾಗ ಬೊಬ್ಬೆಯಷ್ಟೇ ಕೇಳೀತೆ ಹೊರತೂ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಬೀದಿ ಬದಿಯಲ್ಲಿಯ ಕ್ರೌರ್ಯ ನಿಂತೀತು ಅಂತ ಬಯಸುವುದು ಹೇಗೆ...
ಹೃದ್ಗತವಾದ ಅರಿವು ಕಾನೂನಿಗಿಂತ ಎಷ್ಟೋ ಪಟ್ಟು ಪ್ರಭಲವೇ ಆದರೂ, ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಎಸಗಬಲ್ಲಷ್ಟು ಕ್ರೌರ್ಯವು ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದವರನ್ನೂ ಅಪ್ರಾಪ್ತರು ಹಾಗೂ ಇನ್ನೂ ಏನೇನೋ ಕಾರಣಗಳ ಮೂಲಕ ಕ್ಷಮಿಸಬಲ್ಲ ಕಾನೂನು ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತ ಇರುವ ನೆಲದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಉಸಿರು ದಕ್ಕೀತು ಅಂತ ನಂಬುವುದು ಹೇಗೆ..?

ಗಂಭೀರ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿಯೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಬಲ್ಲ ಪ್ರಭುದ್ಧತೆ ಇಲ್ಲದ ನನ್ನಂತವರಲ್ಲಿ ಏನೋ ತೀವ್ರ ಗೊಂದಲವಷ್ಟೇ ಉಳಿಯುತ್ತೆ...

#ಒಂದೊಂದೇ ಮನೆ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಚೊಕ್ಕವಾಗುತ್ತ ಸಾಗಿದರೆ ಬೀದಿಯೂ ಚೊಕ್ಕವಾದೀತೇನೋ - ನಿಧಾನವಾಗಿಯಾದರೂ...

*** ಎಂದೋ ಎಲ್ಲಿಯೋ ನೀಡಿದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಇಂದೀಗ ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾಯಿತು...

Tuesday, December 19, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ನಲ್ವತ್ಮೂರು.....

ಸಂಭಾಷಣೆ.....
(ಕಥೆಯೇ ಬದುಕಾಗುವಲ್ಲಿ...)

ಏನೇ ಸುಂದ್ರಿ ಬದ್ಕಿದ್ಯಾ...?
ಹಾಹಾಹಾ... ಹೋಗ್ತಿಲ್ಲ ಜೀವ - ಸಾವು ಬಲು ತುಟ್ಟಿ - ಸುಲಭಕ್ಕೆ ದಕ್ಕಲ್ಲ ಅನ್ಸತ್ತೆ - ಅದೂ ಅಲ್ದೆ ಬದುಕು ಕಾಡದೇ ಸಾವಿಗೂ ಬೆಲೆ ಇಲ್ಲ...

ನಿದ್ದೆ ಆಯ್ತಾ...?
ಮನೆ ತುಂಬ ಇರುವೆಗಳು, ತಲೇಗ್ ಹತ್ಕೊಂಬಿಡ್ತಾವೆ - ದಿಂಬು ಒದ್ದೆ, ನಿದ್ದೆ ಕಷ್ಟ...

ಊಟಕ್ಕೇನು..?
ರಟ್ಟೆ ಬಲ ಸತ್ರೂ ಬಾಯಿ ರುಚಿ ಸಾಯಲ್ಲ ನೋಡು - ಅನ್ನ, ಮಜ್ಗೆ, ನೆಂಚ್ಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಇದ್ಯಲ್ಲ ಕಣ್ಣೀರು...

ಏನ್ ದರ್ಬಾರ್ ನಡೀತಿತ್ತು ಅಮ್ನೋರ್ದು...?
ಅಡಿಗೆ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳೋ ಚೈತನ್ಯ ಉಡುಗಿದ್ಮೇಲೆ ಹಸಿವಾಗ್ಬಾರ‍್ದಿತ್ತು - ದೇವರ ಪೂಜೆ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೆ - ಅವನ ಕರುಣೆ ಇರ್ಲಿ ಅಂತ ಅಲ್ಲ; ನಂಗೆ ಮಾತಿಗೊಬ್ಬ ಬೇಕಿತ್ತು...

ಸಧ್ಯ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ಯಾ...?
ಹಾಂ... ತಪ್ಪದ್ದೇ ಹೊವ್ತೆ - ಡಾಕ್ಟ್ರು ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೇವ್ರು; ಚೆನ್ನಾಗಿ ವಿಚಾರಿಸ್ಕೋತಾರೆ - ಕೊಟ್ಟ ದುಡ್ಡಿಗೆ ಮೋಸ ಇಲ್ಲ...

ಮೊನ್ನೆ 'ಆ ಅವರ ಮನೆ' ಮದ್ವೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ಯಂತೆ...
ಹೂಂ... ಹೋಗಿದ್ದೆ... ಹೊಸ ಸೀರೆ, ಗಳಿಗೇನೆ ಮುರ್ದಿರ್ಲಿಲ್ಲ... ಎಲ್ಲಾ ಚಂದ ಇದೆ ಅಂದ್ರು... ನೀ ಕೊಡ್ಸಿದ್ದು ಅಂದೆ... ಆದ್ರೂ ವಯಸ್ಸಾಯ್ತು ನೋಡು - ಹಿಂತಿರ್ಗಿ ಕಾಡ್ನಲ್ಲಿ ಬಪ್ಪಾಗ ಕಣ್ಣು ಮಂಜು ಮಂಜು...

ಈ ಸಲ ಬೆಳೆ ಜೋರಿದ್ದಡಾ ಅಲ್ದಾ...?
ಹೌದೌದು... ದುಡಿಯೋ ಕೈಗೆ ಚಿಪ್ಪಾದ್ರೂ, ಗುಡಿಯ ತಲೆಗೆ ಕಳಶ... ಹಂಗೆ....

ನಿನ್ನ ಗೆಳೆಯರೆಲ್ಲ ಹೆಂಗಿದಾವೆ - ದನ, ಕರು, ಕುನ್ನಿ, ಬೆಕ್ಕು...?
ಓsss...ಅವೊಂದೇ ನೋಡು ಇಟ್ಟ ತುತ್ತಿಗೆ ಬಡ್ಡಿ ಸೈತ ಪ್ರೀತಿ ಕೊಡೋವು... ಮೂಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅಂತೀವಿ - ಆದ್ರೆ ಪ್ರೀತಿಗ್ಯಾವ ಭಾಷೆ ಹೇಳು - ಹತ್ರ ಸುಳಿದ್ರೆ ಸಾಕು ಮೈಯಿ ನೆಕ್ಕತ್ವೆ - “ಸುಖ ಮಾತಲ್ಲಿಲ್ಲ...”

ಪಕ್ಕದ್ ಮನೆ ಹುಡ್ಗೀರು ಇನ್ನೂ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ವೇನೋ...?
ಹಾಹಾ... ಹಾಂ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ವೇ - ಇನ್ನೊಂದು ಹೊಸ ಕೂಸು ಸೇರಿದ್ದು ಸಂತಿಗೆ...
ಜಾಸ್ತಿ ಕಾಡ್‌ಸಡ್ರೋ ನೊಂದ್ಕಂಬಲಾಗ ಪಾಪ...

ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ರಜೆ ಇಲ್ಯನೋ...?
ಅಯ್ಯೋ ಬಿಡೇ, ಈ ಹಬ್ಬದ್ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಊರಿಗ್ ಹೊಂಟ್ರೆ ದುಡ್ದಿದ್ದೆಲ್ಲ ಬಸ್ಸಿಗೇ ಬೇಕು ಗೊತ್ತಿದ್ದಾ...
ಹೂಂ... ಹೌದು ಬಿಡು, ತುಟ್ಟಿ ಕಾಲ... ‘--------------’ ಊಟ ಮಾಡಿ ಮಲ್ಗೋ - ಕೆಲ್ಸ ಕೆಲ್ಸ ಅಂತ ಹೊಟ್ಟೆ ಕಾಯ್ಸಡ - ನಿದ್ದೆ ಊಟ ಬಿಟ್ಟು ಕೂರೋದ್ ನೋಡದ್ರೆ ಕರುಳು ಸುಡ್ತು... ‘--------------’ ಹಾಳಾದ್ದು ಛಳಿ, ಎಷ್ಟೊತ್ಗೂ ಮೂಗು ಸೋರ‍್ತು - ಫೋನು ಇಡ್ತೆ ಆತಾ...
‘--------’ ಹಾಂ.‌‌.. ಮತ್ತೆ ಮಾಡ್ತೆ... ನೀ ಹುಶಾರು...

ಮಾತಷ್ಟೇ ಮುಗಿದದ್ದು...
ಅವಳ ಸೆರಗಿನಂಚು ಒಣಗಿದ್ದೇ ಇಲ್ವೇನೋ - ಚಿಕ್ಕೋರಿರ್ವಾಗ ನಮ್ಮಗಳ ಕೂಗು, ಮೂಗು ಒರೆಸಿ ಒರೆಸಿ ಒದ್ದೆ; ಈಗ ಬಿಡಿ ಅವಳದ್ದೇ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಇಳಿಯತ್ತೆ, ಗಂಟಲು ಕಟ್ಟಿದ್ರೆ ಮೂಗೂ ಸೋರತ್ತೆ...
↝↜↺↻↝↜

ಮಮತೆಯ ಕೈತುತ್ತಲಿ ಉರಿಯುವ ನಗೆ ಹಣತೆ - ಅವಳೇ ಕಡೆದ ಅವಳುಡಿಯ ಚಿಗುರು ಕವಿತೆ...
#ಕರುಳ_ಕೈಚೀಲ_ಎದೆಹಾಲ_ಗೀತಿಕೆ...

Wednesday, December 13, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ನಲ್ವತ್ತೆರ‍್ಡು.....

ನೀರ ಮೇಲ್ಬರೆದ ಚಿತ್ರ.....

"ಪ್ರತೀಕ್ಷಾ........"
ಸಾವಿಲ್ಲದ ಸಾವಿನ ಗ್ರಂಥ......
ವಿಕ್ಷಿಪ್ತ ಬದುಕಿನ ವಿಷಾದ ಗೀತೆ........

"ಪ್ರತೀಕ್ಷಾ........"
ಒಂದು ಎದೆಗೂಡ ಬೆಳಕು.........
ಉಳುಕು ಕಾಲಿನ ಕನಸು...........

"ಪ್ರತೀಕ್ಷಾ........."
ಕನಸಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಅರ್ಧಂಬರ್ಧ ಹಾಡು..........
ಗಿಲಕಿ ಬಿದ್ದೋದ ನೂಪುರದ ಜೋಡು..........

"ಪ್ರತೀಕ್ಷಾ........"
ಕನಸಿನೂರಿನ ಛಾವಣಿ ಇಲ್ಲದ ಗೂಡು..........
ಹಗಲ ಕಾಣದ ಪಾರಿಜಾತದ ಜಾಡು...........

"ಪ್ರತೀಕ್ಷಾ........"
ಕನಸ ತೊಟ್ಟಿಲಲಿ ಅರಳಿ ಮೈಮುರಿಯೋ ಪುಟ್ಟ ತಾರೆಯ ಹೋಳು..........
ಬೆರಗು ಕಂಗಳ ಬೆಳದಿಂಗಳ ಬಿಳಲು.........
ನನ್ನ ನಿದಿರೆಯ ಕಿವಿ ಹಿಂಡೋ ಕಿಲಕಿಲ ನಗೆಯ ಲಾಲಿ...........

"ಪ್ರತೀಕ್ಷಾ........"
ನನ್ನ ಖುಷಿಯ ಕನಸನೆಲ್ಲ ತನ್ನ ಹೆಸರಿಗೆ ಬರೆಸಿಕೊಂಡ ಕರುಳ ಹೂವು........
ಎದೆ ಅಂಗಳದಂಚಲಿ ಉದುರಿ ಹಚ್ಚೆ ಹಾಕಿದ ಮರಿ ಉಲ್ಕೆ.........

"ಪ್ರತೀಕ್ಷಾ........"
ಚಿತ್ರ ಕಾವ್ಯ:
ಗೆಳತಿ “ಸುಮತಿ ದೀಪಾ ಹೆಗಡೆ”
ಹುಡುಕ್ ಹುಡುಕಿ ಅಳಿಸೋ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಕೈಗಳಿಗೆ ಅಮ್ಮನಿಟ್ಟ ಬಾಗಿಲ ರಂಗೋಲಿ ಮೆಚ್ಚಿನ ಆಟಿಕೆ..........
ಅಪ್ಪನ ಬೆನ್ನೇರಿದರೆ ಕೂಸುಮರಿ, ಹೆಗಲೇರಿ ಅಂಬಾರಿ - ಅಜ್ಜಿಯ ಕಥೆಯ ರಾಜಕುಮಾರಿ............

"ಪ್ರತೀಕ್ಷಾ........"
ಅಂಬೆಗಾಲಿನ ಯಾಜಮಾನ್ಯ - ತೊದಲ್ನುಡಿಯ ಅಕ್ಕೋರು - ಗುಂಡು ಕಲ್ಲಿಗೆ ಹಾಲುಣಿಸೋ ಪುಟಾಣಿ ಅಮ್ಮ..............
ಒರಟು ಹಸ್ತ ಅವಳ ಚಿತ್ರ ಚಿತ್ತಾರದ ಹಾಳೆ - ಹೊಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಪುಟ್ಟ ಗೆಜ್ಜೆಯ ಗೀರು - ಒಡೆದ ಮರಳು ಗೂಡಿಗೆ ಕಣ್ಣ ಮಳೆಯ ತರ್ಪಣ.............
ಅಳುವ ಮುನಿಸಿಗೆ ಕಾಡ ಮೌನ - ಖುಷಿಯ ಕೇಕೆಯಲಿ ಶರಧಿ ಮರ್ಮರ.........

"ಪ್ರತೀಕ್ಷಾ........"
ಕೂಸು ಹುಟ್ಟುವ ಮುನ್ನವೇ ಹೊಲಿದಿದ್ದ ಕನಸ ಕುಲಾವಿ........
ಚಿಗುರುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಬೇರು ಸತ್ತ ತುಳಸಿ........
ಹಳಹಳಿಸಿ ನರಕ ಸುಖ ಸವಿಯಲು ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಕಾದಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಪಣತೆಯ ಪಳೆಯುಳಿಕೆ..........

ಪದ ಕಟ್ಟಲಾಗದ ಎದೆಯ ಪದಕ; ಎಷ್ಟೆಲ್ಲ ಹೇಳಬಹುದು ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ - ಹೇಳಿಯೂ ಹೇಳದಿರುವುದೇ ಚಂದ ಬಗೆ.........

***ಯಾರು - ಎತ್ತ ಎಂದು ಕೇಳೋ, ಅರ್ಥ - ಗಿರ್ಥಗಳ ಹುಡುಕೋ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಲಾಗಿದೆ...

Saturday, December 9, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ನಲ್ವತ್ತೊಂದು.....

___ವಿವರ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಸಾಲುಗಳು.....

ಶ್ರೀ,
ಕಾಡುವ ಎಲ್ಲಾ ಗೊಂದಲಗಳಿಗೂ ಸಾವೊಂದೇ ಉತ್ತರವಾಗಬಾರದಾದರೆ ಬದುಕಿನ ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೋ - ಪ್ರತಿ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರಗಳೊಡನೆ ಆಪ್ತವಾಗಿ ಸಂವಾಧಿಸು - ಹಾದಿಯ ಕೊಟ್ಟ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಜೋಳಿಗೆಯಲ್ಲಿಷ್ಟು ಕುಶಲ ಸತ್ಯಗಳು ಜೊತೆಗುಳಿದಾವು...
ಬದುಕಿಗೆ ಅನುಭವಗಳೇ ಪ್ರಮಾಣವಾದರೆ; ಪ್ರಶ್ನೆ ಮತ್ತು ಸೃಜನಶೀಲ ಒಳ ಹೊರ ಸಂವಾದ ಆ ಅನುಭವ, ಅನುಭಾವಗಳ ವಿಸ್ತಾರದ ಸ್ಪಷ್ಟ ವಾಹಕಗಳು...
ಯಾವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೂ ನಿಲುಕದ, ಪ್ರಶ್ನಿಸಲಾಗದೆ ಒಪ್ಪಲೇಬೇಕಾದ ಸತ್ಯ ಇದ್ದರೆ ಅದು ಸಾವು ಮಾತ್ರ...
#ನನ್ನ_ಆಧ್ಯಾತ್ಮ...
⇍↰⇎↱⇏

ಕವಳಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಹಾಗೆ ಕಳೆ ಕಳೆಯ ಮುಖವಾಡಗಳ ಚಿತ್ರ ವಿಚಿತ್ರ ಅಲಂಕಾರದಲಿ ಸಲೀಸು ಬದುಕುವ ಕಲೆಯ ಹೃದಯಸ್ತ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ ಸೋತದ್ದೂ ಇರಬೇಕು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಬೇರಾವ ಪ್ರಾಣಿವರ್ಗವೂ ಮನುಷ್ಯನಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ, ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಮತ್ತು ವಿಕಾರವಾಗಿ ವಿಕಾಸ ಹೊಂದದೇ ಇರಲು ಒಂದು ಘನ ಕಾರಣ...
#ನಾನೆಂಬೋ_ತುರಂಗಬಲ_ಛದ್ಮವೇಷಿ...
⇍↰⇎↱⇏

ಇರುವಿಕೆ ಒಂದು ನಂಬಿಕೆ - ಅಂತೆಯೇ ಇಲ್ಲದಿರುವಿಕೆಯೂ ಒಂದು ನಂಬಿಕೆಯೇ...
ಬರುವಾಗ ತಂದದ್ದಷ್ಟನ್ನು ಕೂಡ ಹೋಗುವಾಗ ಒಯ್ಯಲಾಗುವುದು ಕಷ್ಟ; ಆದರೂ ಇರುವಾಗ ಉಂಡದ್ದೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲವಲ್ಲ...
ನಶ್ವರತೆಯ ಬೆನ್ನು ಬಿದ್ದರೆ ಈಶ್ವರನೂ ನಶ್ವರನೇ...
ಹೆಜ್ಜೆಗೊಬ್ಬ ಗುರು - ಕರೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ದಾರಿ ಹೇಳಿದರೆ ಭಯವಾಗುತ್ತೆ; ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಣ್ಣಗುರುಡು ಅಂಟಿಕೊಂಡು ನನ್ನೊಳಗಣ ಹಾದಿ ಕಾಣದೇ ಹೊದೀತಲ್ಲ...
ಚಿತ್ರ ಬರೆದ ಬೆರಳು:
ಗೆಳತಿ ‘ಸುಮತಿ ದೀಪಾ ಹೆಗಡೆ’
ಅಪರಿಚಿತ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಜಾಡು ತಪ್ಪಬೇಕು - ಗುರಿಯೂ, ದಾರಿಯೂ ನಂದ್‌ನಂದೇ ಆದ ಸೊಕ್ಕು ನನಗಿರಲಿ - ನೀರು, ನಿಡಿ ಸಿಗದ ಬಯಲಲ್ಲಿ ಘಟ ಬಿದ್ದರೂ ಮೋಸವಿಲ್ಲ; ಹುಳದ ಹಸಿವಿಗಾದೀತು...
ನನ್ನ ಬದುಕ ನೊಗ ನಾನೇ ಹೊತ್ತು ತುಳಿದ ನನ್ನದೇ ಹಾದಿಯಲಿ ಹೆಟ್ಟಿದ ಮುಳ್ಳು, ಮೆತ್ತಿದ ಧೂಳು, ಕಟ್ಟಿದ ತೋರಣ, ಉಂಡೆದ್ದ ಹೂರಣ - ಓಹ್, ಹೇಳದೇ ಉಳಿದ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲ ಹಿತ್ತಲ ಕಥೆಗಳೋ ನೆತ್ತರು ಬತ್ತಿದ ಅನುಭಾವಿ ಪಾದಗಳಡಿಯಲಿ...
ನನ್ನ ದೇವರು ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಕಾಣಲಿ ಬಿಡಿ...
#ನಾನು...
             ______ವಿವರ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಸಾಲುಗಳು...
⇍↰⇎↱⇏

ಅಲೆ ತೊಳೆದು ಹೋದ ದಂಡೆಯ ಎದೆ ಮೇಲೆ ಉಳಿದ ಮೌನದ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು...
ದಂಡೆ ಸೆರಗಿನಂಚಲ್ಲಿ ಅಲೆ ಎಸೆದು ಹೋದ ಶಂಖದೊಡಲಲಿ ಕಡಲೊಡಲ ಮರ್ಮರ...
ನೆಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು, ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ನೋವೊಂದೇ ಇರುವಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಂಚು ಮೀಯುವಾಗ ಎದೆಯ ಆರ್ದ್ರತೆಗೆ ಪದಗಳ ಪಾದ ತೋಯುತ್ತದೆ...
ಪೂಜೆಯಿಲ್ಲದ ಪಾಳು ಗುಡಿಯ ಒಂಟಿ ಕೈಯ ದೇವರೆದುರಿನ ಘಂಟೆಯ ಅಸ್ತಿತ್ವದಂತೆ - ಕನಸು...
ಅಮ್ಮನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಮಗು ತನ್ನ ತಾ ಸಾಂತ್ವನಿಸಿಕೊಂಡಂತೆ - ನೇಹದಪ್ಪುಗೆ...
ಮಾತು ಮೌನಗಳ ಆತು ಕೂತಿರುವ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಸೋತು ಪ್ರೀತಿಯೊಂದೇ ಬದುಕ ಭಾಷ್ಯವಾಗಲಿ...
#ಭಾವ_ಬಿಡಿಚಿತ್ರ_ಬದುಕ_ಚೌಕಟ್ಟು...
⇍↰⇎↱⇏

ಅಲ್ಲಿ -
ಹೂ ಅರಳದೇ ದುಂಬಿ ಕೂರುವುದಿಲ್ಲ - ಕೂತರೂ ರಸವಿಲ್ಲ, ಫಲವಿಲ್ಲ...
ಊರೆಲ್ಲ ಅಲೆದ ಚಿಟ್ಟೆ ಕೂತಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕಾಲು ಕೊಡವಿತು - ಚಿಟ್ಟೆ ಪಾದದ ಧೂಳಿಗೆ ಹೂಬನದಲೀಗ ಗರ್ಭೋತ್ಸವ...
ದುಂಬಿಯ ಹಾಡು ಹೂವು ಕಲಿತಿಲ್ಲ - ಹೂವಿನ ಗಂಧ ಚಿಟ್ಟೆ ಮೈಗಿಲ್ಲ - ಭಲೇ! ತಮ್ಮ ತಮ್ಮಂತೆ ತಾವಿದ್ದೇ ಬೆರೆತು ಬಾಳುವ ಸೊಗವ ಕಲಿಸಿದ್ಯಾರು ಅವರಿಗೆ...
ಇಲ್ಲೋ -
ಅವನ - ಅವಳ ನೇಹದ ಸವಿ ಸಾಂಗತ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಪಟ್ಟದಲಿ ಕೂತು ಸಂಸಾರವಾಗಿ ಗುಣಿಸ ಹೋಗಿ ಕೂಡಿದ್ದು ಕೂಡ ಭಾಗವಾಗಿ ಶೇಷಾವಶೇಷಗಳಲ್ಲಿ ಕೊರಗಿ ಸೋತದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚು...
ಆದರೆ ಅದೇ ಸಂಗಾತಿಗಳ ಸಾಂಗತ್ಯ ನೇಹ ಭಾವದ ಬಂಡಿಯನೇರಿ ಸಾಗುವೊಲು ಬದುಕ ಹಾದಿ ತುಂಬ ನಲಿವಿನುತ್ಸವದ ಬೆಳಕಿನ ಸರ ಬೆಳಗಿದ್ದೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ..
#ನಾನು...
                   ______ವಿವರ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಸಾಲುಗಳು...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)