Thursday, March 23, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ಹದಿಮೂರು.....

ಚಿತ್ರ ಚಿತ್ತಾರ - ಭಾವ ಬಿತ್ತಿ..... 

   
ರೇಖೆ: ದೀಪು = ಸುಮತಿ ದೀಪ ಹೆಗ್ಡೆ...
  ಏನೇನೆಲ್ಲ ಆಗಬಹುದಾಗಿತ್ತೋ
  ಅದೆಲ್ಲವೂ ಆಗಿಯೂ
  ಏನೂ ಆಗದಂತಿರುವ
  ಅವಳು
  ಅಪ್ಪಟ ಕವಿತೆ...
  #ಕಪ್ಪುಹುಡುಗಿ_ಹಸಿದಿಂಗಳಕವಿತೆ...








      ///***\\\

ಕಳೆದೋದ ಹಳೆಯ ಕನಸೇ -
ನೀನಿಲ್ಲದೂರಲ್ಲಿ ಎನ್ನೆದೆಯ ಗದ್ದಲಕೆ ಎನ್ನದೇ ಕಿವಿಯೂ ಕೆಪ್ಪು...
ಇಂಚಿಂಚಾಗಿ ಸಂಚಿನಂತೆ ಮೌನದ (?) ಮಗ್ಗುಲಿಗೆ ಜಾರುವ ಮುಸ್ಸಂಜೆ ಹಾದಿ...
ಗಾಳಿ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಕರುಳ ಕೆಣಕೋ ಮಲ್ಲಿಗೆ ನಕ್ಕ ಹೆರಳ ಸ್ಪರ್ಶದ ಘಮ...
ಎದೆಯ ಕುಹರದ ನೆನಹುಗಳ ಬಿಸಿಗೆ ಕಣ್ಣ ಗುಡ್ಡೆ ಕರಗಿ ಇಳಿದಿಳಿದು ಹನಿಗಳ ಹೋಮ...
ಮಧುಶಾಲೆಯ ಮುಂದೆಯೇ ಉದ್ಯಾನವನ - ಉಯ್ಯಾಲೆ ಜೀಕುವ ಚಿಣ್ಣರ ಕೇಕೆಯಲೆಲ್ಲ ನೀನೇ ನಕ್ಕಂತೆ - ಆಗೆಲ್ಲ ಜಠರ ಸುಡುವ ಮಧುವೂ ಲಿಂಬು ಪಾನಕದಂತೆ...
ಹಾದಿ ತುಂಬಾ ಯಾರದೋ ಅಣತಿಗೆ ಬೆಳಕ ಸುರಿವಂತಿರುವ ಮಂಕು ಮಂಕು ಬೀದಿ ದೀಪ - ಬೆಳದಿಂಗಳ ಶವ ಯಾತ್ರೆ...  
ಕಡಲ ಗರ್ಭದ ಮೌನ ಅಲೆಯಾಗಿ ಬಂದು ದಡದ ಬಂಡೆಯ ಮಾತಾಡಿಸಿದಂತೆ ಮಧು ಬಟ್ಟಲ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣ ಹನಿ ನಿನ್ನಿಷ್ಟದ ಹಾಡು ಗುನುಗುತ್ತೆ...
ನಡುಗೋ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಎಡವಿದ್ದು ಹಾದಿ ಬದಿ ಗುರುತಿಲ್ಲದೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಯಾರೋ ಕಂದನ ಒಂಟಿ ಬೂಟು - ಅದು ನನ್ನ ಬದುಕಿನಂತೆ, ನನ್ನ ಹಗಲಿನ ದೊಡ್ಡ ನಗುವಿನಂತೆ...
ರೇಖೆ: ದೀಪು = ಸುಮತಿ ದೀಪ ಹೆಗ್ಡೆ...


#ನನ್ನ ಮೌನವೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ಸಾವನೊಪ್ಪದ ಮನದ ನಶೆ...






Saturday, March 18, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರರ ಮೇಲೆ ಹನ್ನೆರಡು...

ಪ್ರಜ್ಞೆ - ಮೌನ - ಬದುಕು - ಮತ್ತಿಷ್ಟು....  

ಎಷ್ಟು ಕಾಲವಾಗಿತ್ತು ಇಷ್ಟು ಮನಬಿಚ್ಚಿ ನಕ್ಕು - ನಿನ್ನ ಜೊತೆಯೆಂದರೆ ನಗೆಯ ಸಿಹಿ ಔತಣ... (ಅವರು)
ನನ್ನಿಂದ ಯಾರದೋ ಮೊಗದಲ್ಲಿ ನಗೆಯ ಲಾಸ್ಯ - ಆಹಾ ಎಂಥಾ ಮಹತ್ತು... (ಬುದ್ಧಿಯ ಗರ್ವ)
ಬಿಕ್ಕಿ ಬರಿದಾಗಲು ಒಂದಾದರೂ ಮಡಿಲ ಗೆಲ್ಲದ ನಿನ್ನ ನಗೆಯದು ಅದೆಂತ ಸಾಧನೆ...!? (ಎದೆ ಕಡಲ ಬೇಗುದಿ)
;;;;
ಮೌನವು ಹಡೆದ ಕವಿತೆಗೆ ಮೌನವೇ ಉರುಳು...
-----
ಆ ಕಡಲು
ನಿನ್ನ ಮಡಿಲು
ಪ್ರಶ್ನೆ ಉತ್ತರಗಳ ನಡುವೆ ಎದೆಗೊರಗಿದ ಕಿವಿಯ ಮೌನ...
ನೋವೊಂದು ನೋವ ನೆತ್ತಿ ಮೂಸಿ ಸಂತೈಸುವಾಗ ಕಣ್ಣಿಂದ ಇಳಿವ ನಗೆ ಹನಿಗೆ ಏನೆಂದು ಹೆಸರಿಡಲಿ...!?
#ಕಡಲು_ಧ್ಯಾನ_ಹೆಸರಿರದವರು...
-----
ಉಸಿರಿಗೆ ಗಾಳ ಹಾಕಿ ಮೀಟುತ್ತಿರುವುದು ಯಾರು..!?
ಅದೇ ಹಾದಿ, ಅದೇ ಮುರ್ಕಿ, ಅದದೇ ಎಳೆದೆಳೆದು ಎತ್ತಿಡುವ ಹೆಜ್ಜೆ...
ನೀ ನಡೆದಾಡಿದ ವೈಭವೀ ಕಾಲದ ನೆನಪುಗಳ ನೇವರಿಸುತ್ತ, ಗುರುತುಗಳ ಹುಡುಕುತ್ತ - ನೀನಿಲ್ಲದೆಯೂ ಸೋಲೊಪ್ಪದ ಹುಂಬ ಕೊಂಬಿನ ನಡಿಗೆ...
ಕನಸೇ -
ಮತ್ತೆ ಸಿಗೋಣ - ಅದೋ ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಹಾದಿಯೂ ಸೇರುವ ಹಾಡಿಯೊಂದಿದೆಯಂತಲ್ಲ...
#ಸಾವಿನಹಾದಿ_ಉಸಿರಧ್ಯಾನ...
-----
ನಗುವಿಗೆ ಬೀದಿಯೆಲ್ಲ ಬಳಗ, ನೋವಿಂದೋ ಅನಾಥ ನಡಿಗೆ - ಯಾರ ನೋವಿಗೂ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲಿ ವಾರಸುದಾರರಲ್ಲ ಮತ್ತು ಕರುಳ ಹುಣ್ಣಿಗೇ ಹನಿಯದ ಈ ಕಣ್ಣು ಪರ ನೋವ ವರದಿಗೆ ಜಿನುಗೀತೆ - ನೇಹದ ಅಳುವಿಗೇ ತೋಯಲರ್ಹವಲ್ಲದ ಈ ಹೆಗಲು ಹಾದಿಯ ಹಸಿವಿಗೆ ಮರುಗೀತೆ...!?
-----
ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಯಾರೂ ಜಾಣರಲ್ಲ - ಹುಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ 'ಮಕ್ಕಳು' ಅಷ್ಟೇ - ಬಿಳಿ ಹಾಳೆ...
ಆ ಮುಂದಿನ ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯೂ ಹೊಸ ಪಾಠವೇ...
ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ಚಿತ್ರ ವಿಚಿತ್ರ ಹಚ್ಚೆ ಹಾಕಿ ಹೊಸ ಹೊಸತೇ ಗುರುತುಳಿಸುವ ಬದುಕಿದು ಅನುಭವಗಳಲಿ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳುವ ಸಂತೆ...
ನಡಿಗೆ ನಗುವಿನದಾದರೆ ಹಾದಿ ತಂಪು - ನಡೆದಷ್ಟೂ ಸೊಂಪು...
ನೋವಿಗೆ ಹೊರಳಿಕೊಂಡರೆ..!!??
ಮುಳ್ಳ ಮೇಲಿಟ್ಟ ಪಾದದ ಮೇಲೆಯೇ ವಿವೇಕ ತಪ್ಪಿ ಮತ್ತೊಂದು ಪಾದವನೂ ಊರಿದರೆ ಆ ನಂಜಿಗೆ ಬದುಕ ನಡಿಗೆಯೇ ಊನವಾದೀತು... 
ಎಡವಿದ ಅದೇ ಹಾದಿಯಲಿ ಮತ್ತೆ ನಡೆವುದಾದರೆ ಎಡವಿದ ಕಲ್ಲನು ಬದಿಗೆಸೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಲ್ಲವಾ ಅಥವಾ ಮತ್ತಿಡುವ ಹೆಜ್ಜೆಯನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯ ರಕ್ಷಣೆಯಲಿ ಎತ್ತಿಡಬೇಕಲ್ಲವಾ...
ಅಷ್ಟಾದರೂ ತಾರ್ಕಿಕ ಯೋಚನೆ, ಯೋಜನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ಹಾಯುವುದು ಒಲೆಯ ಕೆಂಡವ ಮಡಿಲಿಗೆ ನಾವೇ ಸುರಿದುಕೊಂಡಂತಲ್ಲವಾ...
ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮರೆತ ನಡಿಗೆಗೆ ದೇವರೆಂತು ಹೊಣೆ...? 
ಹದ ಮೀರಿದ ಪಯಣಕೆ ಹಣೆಯ ಬರಹವ ಹಳಿದರೆ ಕಳೆದ ಘಳಿಗೆ ಮರಳುವುದೇ...??
#ಅರಿವಿನ_ನಿದ್ದೆಯ_ನಡಿಗೆಯದು_ನೋವೊಂದೇ_ಕೊಡುಗೆ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Thursday, March 2, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರರ ಮೇಲೆ ಹನ್ನೊಂದು.....

ತಿರುತಿರುಗಿ ಕಾಡುವ ತಿರುಬೋಕಿ ಭಾವಗಳು..... 

ನೇಹದಲ್ಲಿ ಆಪ್ತತೆ ಎರಡೂ ಮುಖದಲ್ಲೂ ಹರಿದರೆ ಎಂಥ ಚಂದ; ಆದರೆ ಒಂದೇ ತೀವ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ಎರಡೆರಡು ಹರಿವು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಂತೂ ಅಲ್ಲ ಮತ್ತು ತೀರಾ ಅಪರೂಪ...
ಸುಳ್ಳಲ್ಲ ಅಹಂ ಅನ್ನು ತುಳಿದು ಪ್ರೀತಿಯ ಕಾದಿಟ್ಟುಕೊಂಡರೆ ಒಮ್ಮುಖ ಹರಿವಲ್ಲೂ ಅಕ್ಕರದ ಅಕ್ಷಯ ಸವಿಯಿರೋದು...
ಆದರೂ -
ಏನೆಲ್ಲ, ಎಷ್ಟೆಲ್ಲ ತುಮುಲಗಳ ಒಡಲಾಳದಿ ತುಂಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡೂ ತುಸುವೂ ಹೊರತೋರದೇ ಮುಗುಮ್ಮಾದ ಮೌನದ ಪರದೆಯೊಂದ ಹೊದ್ದು ನಗುವ ನನ್ನ ಮಲೆನಾಡಿನ ಕಾಡಿನಂಥಾ ಮನಸಿನ ಸ್ನೇಹಿಗಳ ಮೇಲೆನಗೆ ಮುಗಿಯದ ಕಲಮಲದ ಮುನಿಸು, ಆರದ ಪ್ರೀತಿ, ಕವಿಯ ಕೌತುಕ, ತುಸು ಹೆಚ್ಚೇ ಮಧುರ ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚು, ಅಗಾಧ ಸೆಳೆತ - ನಿರಂತರ...
ಒಂದೆರಡು ಹೆಜ್ಜೆಯಾದರೂ ಆ ಕಾಡಿನಂತೆ ಬದುಕಲಾಗಿದ್ದಿದ್ದರೆ...!!!
#ನೆನಪುಗಳ ದುಂಡು ಮೇಜಿನ ಸಭೆ...
*-+-+-*
ನನ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥವ ನಾನೇ ಒಪ್ಪಿದ ಕ್ಷಣ ನಿಜದ ಸಂತನಾದೇನು - ಆದರೆ, ಬೆಳಕನೇ ಉಟ್ಟುಂಬ ಬಯಲಂಥ ಬೆತ್ತಲೆಗೆ ಒಗ್ಗುವ ಆ ಪರಿ ಧೈರ್ಯವ ಎಲ್ಲಿಂದ ಹೆಕ್ಕಿ ತರಲಿ...!!!
*-+-+-*
ಇರುಳಿಗೆ ಬೆವರುಣಿಸಿ ಬೆತ್ತಲಿಂದ ಬೆಳಕ ಹಡೆದೆವು...
ಒಳಮನೆಯ ತೊಟ್ಟಿಲ ನಗೆಯ ಪಲುಕಿಗೆ ಅಂಗಳದಲೀಗಿವಳು ಕಮ್ಮಗೆ ನಾಚುತ್ತಾಳೆ...
ಲಾಲಿಗಂಧ ಕರುಳ ಸೋಕಿ ಎನ್ನ ತೋಳಲೀಗ ಹೊಸತೇ ಕಂಪನ...
#ಅಮ್ಮ_ಅಪ್ಪ
*-+-+-*
ಮುಸ್ಸಂಜೆ ಮಬ್ಬಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣು ಕಣ್ಣು ಕಲೆತು ಹಡೆದ ಕನಸು ಹಗಲಲ್ಲಿ ಹಡಾಲೆದ್ದು ಹೋಪಲ್ಲಿ; ಸ್ನೇಹ, ಪ್ರೀತಿ, ಪ್ರೇಮ, ಅಕ್ಕರೆಯಂಥ ಆಪ್ತ ಸವಿಭಾವಗಳೂ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಲು ಕತ್ತಲನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಬೇಕಾದಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿನ ಅಸ್ತಿತ್ವವೇನು...?
ನಾವು ನಾವೇ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ನಮ್ಮದೇ ಎಂಬುವ ಈ ಸಮಾಜದ ಕಣ್ಣೇಕೆ ಬೆಳಕನ್ನು ಆ ಪರಿ ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತದೆ...??
ನನ್ನ ಮನಸಿಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಕೈಹಿಡಿದು ಬೆಳಕಿನೊಂದಿಗೆ ನಡೆವ ನಿರ್ಭಯತೆ ದಕ್ಕುವುದೆಂತು...???
ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ - ಬದುಕು ಉತ್ತರವಾದೀತಾ...!!!
*-+-+-*
ಬದುಕಿದು ಬಣ್ಣಗಳ ಸಂತೆ - ಶರತ್ತುಗಳ ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳೋದೇ ಕಷ್ಟ ಕಷ್ಟ...
ಯಾವ ತಿರುವಲ್ಲಿ ಅದ್ಯಾವ ಗೆದ್ದಲು ಹುತ್ತಗಟ್ಟಿದೆಯೋ - ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಎದುರಾಗದೇ ಊಹಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲ ಸುಳ್ಳೇ...
ಇಂತಿಪ್ಪಲ್ಲಿ -
ಎದೆ ಬೊಗಸೆಗೆ ಬಿದ್ದ ಪ್ರತಿ ಭಾವ ಬೀಜವ ಹಸಿ ಮಣ್ಣಿನಂದದಿ ಆವಾಹಿಸಿ, ಆದರಿಸಿ ಹಿಂಜಿ ಪ್ರೀತಿ ನೀರನು ಉಣಿಸಿ; ಶಾಶ್ವತ ಪಾಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುನ್ನ ಒಂದಿಷ್ಟು ನಗೆಯ ಬಾಚಿಕೊಳ್ಳಿ...
*-+-+-*
ಹೆಜ್ಜೆಗೊಂದು ಮಾತು - ಮೌನ ಬಲು ವಿರಳ... 
ಅಂತೆಯೇ ಸಾವಿರ ನಾಲಿಗೆ ಎದುರಾದರೂ ನಮಗಾಗಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕಿವಿ ಸಂಪಾದಿಸುವುದು ಸುಲಭವಿಲ್ಲ...
ನನ್ನದೇ ನಾಲಗೆಯ ಹಸಿವು, ಹರಿತ, ತುಡಿತಗಳು ನನ್ನ ಕಿವಿಗಿಲ್ಲ...
ಮಾತು ಮಾತಿನ ನಡುವೆಯ ಮೌನವದು ಪ್ರೀತಿಯ ಒಸಗೆಯಾದರೆ ನನಗೂ ಮೌನವನೊಂಚೂರು ಭಿಕ್ಷೆ ಕೊಡು - ಈ ಕಿವಿಗಳಿಗೂ ತುಸು ಹಸಿವ ಕಲಿಸು... 

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Monday, February 27, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ಹತ್ತು.....

ಚಿತ್ರ ಚೌಕಟ್ಟು - ಭಾವದ ನಂಟು.....

(ಅರ್ಥ - ಅವರವರ ನಿಲುಕಿನಷ್ಟು...)

ಚಿತ್ರ ಚೌಕಟ್ಟು: ಗೆಳತಿ ಅರ್ಚನಾ ಖ್ಯಾಡಿ.
ಒಲೆಯುರಿಯ ನಿಟ್ಟಿಸೋ ದಿಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಬಣ್ಣದ ಹಸಿ ಹಸಿ ಹಸಿವು...
#ಹಸಿವಿಗೆ_ನಿತ್ಯಯೌವನ  

ಹಸಿವಿನ ಕಡೆಗೋಲಿನ ಮಥನಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕ ಎದೆಯ ಭಾವಗಳು ಕಣ್ಣ ಪಾತ್ರೆಯಲಿ ಬೆಣ್ಣೆಯಂತೆ ತೇಲುತಾವೆ...
#ಅದುರುವ_ನೋಟಗಳು... 

ಕತ್ತಲು ಹೇಳುವ ಹಸಿವಿನ ಕಥೆಗಳಲಿ ವಿಧ ವಿಧ ಬೆವರಿನ ಘಮಲು...
#ಒಲೆ_ಉರಿದರೆ_ಹಸಿವಿನ_ನಿರ್ವಾಣ... 

ಕಲೆ ಉಳಿಸಿದ ಹೆಣ ಹೊತ್ತ ಹೆಗಲ ಗಾಯ, ಕಿವಿ ತುಂಬಿದ ಚಿತೆಯುರಿಯಲಿ ಸಿಡಿದ ತಲೆಬುರುಡೆಯ ಶಬ್ಧ, ಉಸಿರ ನಡುಗಿಸುವ ಮಣ್ಣಲ್ಲಿ ಹುಳುವಿಗಾಹಾರವಾದ ಮಾಂಸ - ಮಜ್ಜೆ; ಸಾವು ಕಲಿಸಿದ ಬದುಕ ಹಸಿವಿನ ಪಾಠಗಳು - ಮುಗುಳ್ನಗುವಿನ ಮೂಲ...
#ಗಾಳಿಗಾರೋಚಿಮಣಿ_ಉರಿಯಬಚ್ಚಿಟ್ಟಗಂಧಕದಕಡ್ಢಿ_ಗಡಿಗೆಯಲಿಬೇಯೋಬದುಕು...

ಒಳಮನೆಯಲಿ ಒಲೆ ಉರಿದು ಬಿರಿವ ಅಗುಳು - ಎದೆ ಗುಡಿಯೊಳಗೆ ಉರಿವ ನಗೆ ಹಣತೆ - ಬದುಕ ಸಿರಿವಂತ ಸಿಂಗಾರ...
#ಅನ್ನ_ನಗು_ಹಸಿವಮೀರುವಬೆಳಕು...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Tuesday, February 21, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರೊಂಭತ್ತು.....

ಹುಳಿ ಹುಳಿ ಮಾತು.....

ಪ್ರಜ್ಞೆಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಇಲ್ಲದ ನನ್ನ ಯಾವುದೇ ಕ್ರಿಯೆ ಅಥವಾ ನಿರ್ಧಾರ ನನ್ನೊಳಗನ್ನು ಮುರಿದು ಹಾಕುತ್ತದೆ; ಆಗ ಎತ್ತಿಡುವ ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯೂ ಹೆಣಭಾರ...
ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೂ ಸಾವಿರ ಸಮರ್ಥನೆಗಳಿದ್ದಾವು; ಆದ್ರೆ ಆ ಸಮರ್ಥನೆಗಳು ನನ್ನ ಮನಸಿಗೆ ಪ್ರಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಾವಾ..? ನನ್ನೊಳಗೇ ಹುಟ್ಟುವ ಇದೊಂದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸಾಕು ನನ್ನ ಎಷ್ಟೋ ಗೊಂದಲಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕಲು... 
ಯಾವ ಸಮರ್ಥನೆಯೂ ಎದೆಯ ಪಾಪಪ್ರಜ್ಞೆಯ ನೀಸಲಾರದು - ಪ್ರಜ್ಞೆ ಹಾಗೂ ಭಾವಕ್ಕೆ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಇರುವ ಕ್ರಿಯೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಪಪ್ರಜ್ಞೆಗೆ ತಾವಿಲ್ಲ, ಹಾಗಾಗಿ ಸಮರ್ಥನೆಗಳ ಹಂಗೂ ಇಲ್ಲ... 
ಇಂತಾಗಿ ನಾಳೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಪಪ್ರಜ್ಞೆಯನುಳಿಸದ ನನ್ನ ಯಾವ ಕ್ರಿಯೆಯೂ ನಂಗೆ ತಪ್ಪು ಅನ್ನಿಸಲ್ಲ...
(((*)))

ಉದ್ದೇಶಗಳಿಲ್ಲದ ನಡಿಗೆಗೂ ಉತ್ಸಾಹ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು - ಕಣ್ಣ ಹನಿಗಳ ಕಷಾಯ ಕುಡಿದಾದರೂ; ಸಾವಿನ ಕಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಗಿರಕಿ ಹೊಡೆಯುವ ಬದುಕನೇ ಉತ್ಸವವಾಗಿಸಬೇಕು - ಉಸಿರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಆಚೆಯ ನಗೆಯ ಕನಸಿನ ಬಸಿರ ಹೊತ್ತಾದರೂ...
'ಮನೆ ಸೋರುತ್ತಿದೆ’ - ಅವಳು ಗೊಣಗುತ್ತಾಳೆ; 'ನಡುಮನೆಯಲೇ ಕಾಮನಬಿಲ್ಲು ಹೆಳವನಿಗಾಗಿ’ - ನಾನು ನಗುತ್ತೇನೆ...
ಅವಳು ಕಣ್ತಪ್ಪಿಸುತ್ತಾಳೆ...
(((*)))

ನೆನಪುಗಳು ಎದೆಯ ಹಿಂಡದ ಹಾದಿಯೊಂದಿದ್ದರೆ ಸಾವೇ ಇರಬೇಕು..........!!!
(((*)))

ಬಯಲಿಗೆ ಬಾಗಿಲ ಹಂಗಿಲ್ಲ - ಬಯಲೆಂದರೇ ಪೂರಾ ಪೂರಾ ತೆರೆದ ಬಾಗಿಲು...
ಬಯಲಿಗೆ ಕತ್ತಲ ಭಯವಿಲ್ಲ - ಬಯಲೆಂದರೆ ಮಿತಿ ಇಲ್ಲದ ಬೆಳಕೇ ಬೆಳಕು...
ಬಯಲ ಭೈರಾಗಿಯ ನಡಿಗೆಗೆ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಭ್ರಮೆಯಿಲ್ಲ - ಬೆಳಕೊಂದೆ ಆಯ್ಕೆ, ಬೆಳಕಷ್ಟೇ ಆದ್ಯತೆ...
(((*)))

ಹುಟ್ಟು ಬೆತ್ತಲೆಯ ಕೊಡುಗೆ - ಸಾವು ಬೆತ್ತಲೆಯ ನಡಿಗೆ - ಬದುಕಿಗೊಂದೆ ವಿಧವಿಧ ಬಟ್ಟೆಗಳ ಹುಚ್ಚಾಟದ ಗುಲಾಮೀ ಬಡಿವಾರ...
ಬದುಕಿಷ್ಟು ಗೋಜಲು ಗೋಜಲಾಗಲು ಸ್ಥಾವರದ ಗುಂಗೇ ಮೂಲವೇನೋ ಅಲ್ಲವಾ...?
(((*)))

ಒಂದರೆ ಘಳಿಗೆಯ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸತ್ತು ಮಲಗಬೇಕು - ನನ್ನೆಲ್ಲ ನಿಜ ಗಳಿಕೆಯ ಅರಿವಾಗಬೇಕು...
(((*)))

ಮದ ಮರೆತು ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮಗುವಾಗಬಲ್ಲವಗೆ ಸೂಳೆ ತುಟಿಯಲ್ಲೂ ಪ್ರೇಮ ಸುಧೆ ಉಕ್ಕೀತು...
ಎದೆಯಿಂದ ಎದೆಗೆ ಕನಸು ಹಾಯದೆ ಹೋದರೆ ಮಡದಿ ಮಿದುವೆದೆಯಲ್ಲೂ ಬೆವರಷ್ಟೇ ಹರಿದೀತು...
#ಅರ್ಧ ಬರೆದ ಸತ್ಯ!!!
(((*)))

ಸುವ್ವಾಲಿಯಾಗದ ಕನಸುಗಳೆಲ್ಲ ಹುಳಿ ಹುಳಿ...
(((*)))

ವಿಕ್ಷಿಪ್ತ -
ನನ್ನಲ್ಲಿ ನನ್ನನೇ ಹುಡುಕು...
ನನ್ನಂತೆ ನಾನು, ಮತ್ತಂತೆಯೇ ನನ್ನ ಬದುಕು...
ಅವರಿವರಂತಾಗಲು ನಾನಾರು, ಇನ್ಯಾವ ಜರೂರು...
ಬೆಳಕ ನಶೆಯಲ್ಲಿ ಮನವಾಗಲಿ ನಗ್ನ ನಗ್ನ - ಸಿದ್ಧಿಸಲಿ ಶರಧಿದಡದ ಮೌನ ಧ್ಯಾನ...
ಯಾರಿಗೆ ಯಾರೂ ಸ್ವಂತವಲ್ಲದ ಸಾವಿನೊಕ್ಕಲ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಗುರುತುಳಿಯುವುದಾದರೆ, ನಕಲಿಯಲ್ಲದ ನಗುವ ಚಂದಕೆ - ಅದ್ಯಾವ ಹೋಲಿಕೆ...
ಮುಕ್ತ ನಗುವದುವೇ ಹುಳುಕಿಲ್ಲದ ಬೆಳಕು ಅಂತರಾತ್ಮಕೆ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)

Tuesday, February 7, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರೆಂಟು.....

ಬೆಳಕ ಬಿತ್ತಿದ ಈ ಬದುಕ ಮೊದಲ ಗೆಳತಿಯೇ.....  
(ಅಮ್ಮ ಅಂದರೆ ಅಮ್ಮ ಅಷ್ಟೇ... ಬೇರೆಲ್ಲ ಮಾತೂ ಬರಿ ಕ್ಲೀಷೆ ಅಷ್ಟೇ...)     

ನಿನ್ನ ರಕ್ತವೇ ಅನ್ನವಾಗಿ ಈ ಜೀವ ಜಗಕೆ ಬಂತು...
ನಿನ್ನ ಕರುಳ ಮಮತೆಯೇ ಹಾಡಾಗಿ ತೊಟ್ಟಿಲ ತೂಗಿ ಉಸಿರ ತುಂಬಿತು...
ಸೆರಗ ತುದಿಯ ಮರೆಯಿಂದ ಭಯ ತೊರೆದು ಬೆಳಕಿಗೆ ಕಣ್ತೆರೆದೆ...
ಮೊದಲ ತೊದಲು ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಂಕೆಯೇ ಶ್ರೀರಕ್ಷೆ...
ನಡಿಗೆಗೆ ಶಕ್ತಿ, ನುಡಿಗೆ ಯುಕ್ತಿ, ಜೀವನ ಯಾನಕ್ಕಿಷ್ಟು ಸ್ಪೂರ್ತಿ ಅದು ನಿನ್ನಿಂದ...
ಇಂದೀಗ ಅವಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲೂ ನಾ ನಿನ್ನನೇ ಹುಡುಕುವಲ್ಲಿ ನನ್ನ ನಗುವಲ್ಲಿನ ಮಿಂಚು ನಿನ್ನಂದ...
ಅತ್ತದ್ದು ಮರೆಯೋಕೆ, ನಗೆಯ ಕನ್ನಡಕ ಧರಿಸಿ ಎದೆಯ ನೋವ ಭರಿಸೋಕೆ ನಿನ್ನಿರುವಿಕೆಯೇ ಕಾರಣ...
ನೀ ನಡೆದ ಹಾದಿ ನಾ ನಡೆಯಲಾರೆ - ನಿನ್ನ ಮುಡಿಯ ನೋವ ನಾ ಮುಡಿಯಲಾರೆ - ನೀ ತುಳಿದ ಧೂಳಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನ ಕರುಣೆಯ ತೋಳಲ್ಲಿ ಅರಳಿದ್ದು ಈ ಬಾಳು - ಈ ಸತ್ಯವ ಮರೆಯಲಾರೆ...
ಹಿಮ್ಮಡಿಯ ಒಡಕಿನಲಿ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿರುವ ನಿನ್ನ ಹಾದಿಯ ಕಥೆಗಳು ದಾಖಲಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ...
ಗೊಡ್ಡು ದನಕೂ ಅಕ್ಕರೆಯ ಕೈತುತ್ತನಿಡುವ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಹರಿವಿನ ಹರಹು ನನ್ನೊಳಗೆ ಅರಗಲೇ ಇಲ್ಲ...
ನನ್ನದೊಂದು ಒಪ್ಪನೂ ಜಗದ ಬೀದಿಯಲಿ ಮೆರೆಸುವ, ಸಾವಿರ ತಪ್ಪುಗಳನು ಕದದ ಹಿಂದೆ ಮರೆಸುವ ನಿನ್ನ ಮಮತೆಯ ಸ್ವಾರ್ಥ ನಂಗೆ ಅರ್ಥವೇ ಆಗಲೊಲ್ಲದು... 
ಅತ್ತದ್ದು, ನಕ್ಕದ್ದು, ಸೋತದ್ದು, ಗೆದ್ದದ್ದು, ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಮೊದಲುಗಳಿಗೆ ನೀನೇ ಸಾಕ್ಷಿ... 
ಇಂದಿಗೂ ಅಹಂ ಕಾಡದೆ ಅಳಬಹುದಾದದ್ದು, ಎಡವಿದ್ದನ್ನೂ ಗೆಲುವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡಷ್ಟೇ ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದದ್ದು, ಕಳಕೊಳ್ಳೋ ಭಯ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಇಲ್ಲದೇ ರಚ್ಚೆ ಹಿಡಿದು ಜಗಳ ಕಾಯಬಹುದಾದದ್ದು ಅದು ನಿನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ... 
ನಿಂಗೆ ಹಸಿವಾದರೆ ಮಾಣೀ ಊಟ ಮಾಡು ಅನ್ನುವ, ನಿಂಗೆ ಚಳಿಯಾದರೆ ಮಾಣಿಗೆ ಕಂಬಳಿ ಹೊದೆಸೋ ನಿನ್ನ ಮುಗ್ಧತೆಯ ಮುದ್ದು ಎಂದಿಗೂ ಅಚ್ಚರಿಯೇ ನನಗೆ... 
ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ಕರೆಗಂಟೆಯಲಿ ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಕಂಡರೆ ಹೊಸ ಜಗಳಕ್ಕೆ ನಾಲಿಗೆ ತುರಿಸೋ ಸಂಭ್ರಮ ನನ್ನಲ್ಲಿ... 
ನಿನ್ನ ಕನಸು ಕನವರಿಕೆಗಳೆಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಸುತ್ತಲೇ ಸುತ್ತುವಾಗ ಸೊಕ್ಕು ಸುರಿವ ನನ್ನ ನಗುವಲ್ಲಿ ನೀನೇ ನೀನು... 
ನಿನ್ನ ಮಾತೆಲ್ಲ ಮನದ ಮನೆಯದು, ನನ್ನ ನಡೆಯೆಲ್ಲ ಬುದ್ಧಿಯ ಕೈಯ್ಯಾಳು - ಆದರೂ, ಸಾವಿರ ಭಿನ್ನತೆಗಳ ಆಚೆ ನೀನು ಆಯಿ ನಾನು ಮಗರಾಯ... 
ಹುಚ್ಚು ಹುಡುಗೀ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬವಂತೆ ಇಂದು - ಶುಭಾಶಯ ಹೇಳಲು ನಾ ಫೋನು ಮಾಡಿದ್ರೆ, ನಿದ್ದೆಗಣ್ಣಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಬಂದು ಮಾತಾಡುತಿದ್ದ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಮುದ್ದು ನಂಗಿಲ್ಲಿ... 
ಫೋನಲ್ಲೇ ಕೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಪಪ್ಪಿ ಬದುಕಿನ ದೊಡ್ಡ ಉಡುಗೊರೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ... 

ಎನ್ನಾತ್ಮದ ಸಾಕ್ಷೀ ಪ್ರಜ್ಞೆಯೇ,
ಮತ್ತೇನಿಲ್ಲ - 
ಈ ಬದುಕ ಮುನ್ನಡೆಯ ಎಕೈಕ ಉದ್ದೇಶ ನೀನು; ಬದುಕಿಗೆ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆದವಳು - ನಿನ್ನೊಡನೆಯ ಮಾತು ಮಾತಿನ ಜಗಳ, ಮರಳಿ ಮರಳಿ ತೋರುವ ಮರುಳ ಮನಸಿನ ಮುನಿಸು ಎಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನೆಡೆಗಿನ ಪ್ರೀತಿಯ ಮತ್ತೊಂದು ಮಗ್ಗುಲಷ್ಟೇ...
ಲವ್ ಯೂ ಕಣೇ ಹುಡುಗೀ... 
ಹ್ಯಾಪಿ ಹುಟ್ದಬ್ಬ ಆಯೀ...❤❤
ಅಮ್ಮ ಅಂದರೆ ಅಮ್ಮ ಅಷ್ಟೇ... 
ಬೇರೆಲ್ಲ ಮಾತೂ ಬರಿ ಕ್ಲೀಷೆ ಅಷ್ಟೇ....


Thursday, February 2, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರ್ಯೋಳು.....

ಕೃಷ್ಣ ಕೃಷ್ಣಾ = ರಾಧೆಯೊಡಲ ಬೆಂಕಿ..... 

ಅವನೆಂದರೆ ಅವಳ ಸೆರಗಿನ ನರುಗೆಂಪು...
ಬೆಳಗೆಂದರೆ ಅವನ ಅಮಲುಗಣ್ಣ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಅರಳೋ ಅವಳ ತೃಪ್ತ ಮರುಳ ಮುಗುಳ್ನಗು...
ಚಂದಿರನ ಕಾವಲಿನಲಿ ಕದ್ದು ಸವಿದ ಇರುಳ ಒಲವಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ: ಈಗವಳ ರೋಮಗಳೆಲ್ಲ ಹಸಿರೋ ಹಸಿರು - ಬಸಿದ ಬೆವರಿಗೆ ಸಾಗರ ಉಪ್ಪೋ ಉಪ್ಪು... 😉

ಅಲ್ಲಿ ಯಮುನೆ ದಡದಲ್ಲಿ ಕರಿಯ ಬಿದಿರಿಗೆ ಉಸಿರ ತುಂಬುತಿರೆ...
ಇಲ್ಲಿ ಹಾಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಗೋಪಿಯರೆದೆಯಲಿ ಒಲವ ಹಾಲುಕ್ಕುವುದು ಯಾವ ವಿನೋದ...!!!

ಮಥುರೆಯ ಕಡಲು ಉಕ್ಕುಕ್ಕಿ ಹೇಳುವುದು ಯಮುನೆಯ ದಡದ ಮೌನದ ಕಥೆಯ...

ಕೃಷ್ಣನ ತೋಳಿಗೆ ರಾಧೆಯ ಮೂಗುತಿಯ ಗೀರಿನಾಭರಣ...
ನಕ್ಕ ಯಮುನೆಯಲಿ ಉಕ್ಕೋ ಹರೆಯ...

ಬೃಂದಾವನದಲಿಂದು ಪ್ರೇಮೋತ್ಸವವಂತೆ - ನಿರ್ಲಜ್ಜ ಚಂದಮ ತುಸು ಹೆಚ್ಚೇ ಬೆಳಗುವ...
ಗೋಪ ಗೋಪಿಯರ ಮೈತೊಳೆದ ಯಮುನೆಯ ಹರಿವಲ್ಲೀಗ ಹಸಿ ಹಾಲಿನ ಘಮ...

ಕೃಷ್ಣನ ನೆನಪಾದಾಗಲೆಲ್ಲ ಯಮುನೆ ರಾಧೆಯ ಪಾದ ಸೋಕುವಳಂತೆ... 

ಗೋಕುಲದ ಹಟ್ಟಿಗಳಲಿ ಹಾಲು ಕದಿವ ಬಾಲರೆಲ್ಲ ಈಗ ತುಂಟ ಕೃಷ್ಣರೇ... 

ಏನೋ ಮರುಳಲ್ಲಿ ರಾಧೆ ಬೃಂದಾವನವನ್ನೆಲ್ಲ ಬಿರಬಿರನೆ ಸುತ್ತುವಳು - ಅವಳು ತುಳಿದ ಹಾದಿಯ ಧೂಳಲ್ಲಿ ಕರಿಯನ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು...

ನಿನ್ನೆಯಷ್ಟೇ ಮೈನೆರೆದ ಗೋಪಬಾಲೆ ಮಡುವಿನಲಿ ಮುಳುಗೆದ್ದು, ಬೃಂದಾವನದ ಹೂವ ಮುಡಿದು ಕೃಷ್ಣಾ ಅಂದು ನಾಚುತ್ತಾಳೆ - ಯಮುನೆಯ ಎದೆಯುಬ್ಬಿ ಹರಿವಿಗೇನೋ ಆವೇಗ - ಚಂದಿರ ಭಾವ ಮತ್ಸರದಿ ಸಣ್ಣಗೆ ಕಂಪಿಸುವನಂತೆ... 

ಏನೋ ನೆನಹಲ್ಲಿ ರಾಧೆ ನಿಡುಸುಯ್ವಳು - ಗೋಕುಲದ ಬಿದಿರೆಲ್ಲ ಕೊಳಲಾಗುವುದು - ಗಾಳಿಯಲೆಯಲ್ಲಿ ಜೋಗಿ ಜಂಗಮ ರಾಗ... 

ಮೂರು ಸಂಜೆಯಲಿ ಗೋಪಿ ಕೆಂಪಿ ಕರುವಿನ ಕೊರಳ ತಬ್ಬುವಳು - ಕರುವು ಗೋಪಿಯ ಉಸಿರ ಮೂಸುವುದು; ಗೋಪಿಗೂ, ಕರುವಿಗೂ ಕೃಷ್ಣ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ... 

Wednesday, January 25, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾರು.....

ಆರು ವರುಷಗಳ ಹುಂಬ ನಡಿಗೆ.....

ಯಾರದೇ ಅಗಾಧತೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪದ ನನ್ನ ಹುಳುಕುಟ್ಟೆ ಮನಸು -
ಸೂರ್ಯ ಸುಡುವ ಬೆಂಕಿ,
ಚಂದಿರನೋ ಬೆಳಕಲ್ಲ ಬೆಳಕ ಬಿಂಬ,
ಕಡಲಿದು ಅಶಾಂತ ಒಡಲು,
ಕಾಡೆಂದರೆ ಮಳೆ ಬೆಳಕ ಹಾಡಷ್ಟೇ ಅಂತೆಲ್ಲ ಕವಿತೆ ಬರೆದು ಬೀಗಿತು...

ಇಲ್ಲಿ ಯಾರ ಬದುಕೂ, ಯಾವ ಭಾವವೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವಂತವಲ್ಲ - ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಕಲಿಯಂತೆಯೇ ತೋರುತ್ತೆ...  
ಇಂತಿಪ್ಪಾಗ ಇದು ಹೊಸತು ಅನ್ನುವ ಧೈರ್ಯ ನಂಗಂತೂ ಇಲ್ಲ... 

ನನ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥವ ನಾನೇ ಒಪ್ಪಿದ ಕ್ಷಣ ನಿಜದ ಸಂತನಾದೇನು - ಆದರೆ ಬೆಳಕನೇ ಉಟ್ಟುಂಬ ಬಯಲಂಥ ಬೆತ್ತಲೆಗೆ ಒಗ್ಗುವ ಆ ಪರಿ ಧೈರ್ಯವ ಎಲ್ಲಿಂದ ಹೆಕ್ಕಿ ತರಲಿ...

ನಿಲುವುಗನ್ನಡಿಯಲ್ಲೂ ನನ್ನ ಬೆನ್ನ ನಿಲುವು ನಂಗೆ ಅಸ್ಪಷ್ಟ...
ನಿನ್ನೆ ಇಂದನು ಹಾಯ್ದು ನಾಳೆಯ ಸೇರುವಾಗ ನಲಿವೂ ಅಳುವಾಗಿ ಬದಲಾಗೋ ವಿಪರ್ಯಾಸದ ದಾರಿಯಲಿ 
ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲಿ ನಗೆಯ ಗುರುತುಳಿಸುವುದು ಸುಲಭವಿಲ್ಲ...

ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಾಗರದ ಗುಟುಕು ನೀರಿನ ರುಚಿಯೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ನಾನು - ನನ್ನ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟ ಅನುಭವಗಳು, ಅವು ನನ್ನಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಿದ ಚಿತ್ರ ವಿಚಿತ್ರ ಭಾವಗಳು, ಮನಸಿನ ಹುಚ್ಚು ಹಂಬಲಗಳು, ಇನ್ನೂ ಎನೇನೋ ಸೇರಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹಾದಿಗುಂಟ ಹಾಯುವಾಗ ಹೆಕ್ಕಿಕೊಂಡ ನಗುವ ಇಲ್ಲಾ ನಡುಗುವ ಎಂತೆಂತೋ ಮಿಣ ಮಿಣ ಭಾವಗಳನೆಲ್ಲ ಶಬ್ಧಗಳ ಮಣಿಮಾಲೆಯಾಗಿಸಿ ಜೋಳಿಗೆಗೆ ತುಂಬಿಟ್ಟೆ - ಆ ಜೋಳಿಗೆಗೋ "ಭಾವಗಳ ಗೊಂಚಲು" ಎಂದು ಅಕ್ಕರೆಯ ಹೆಸರಿಟ್ಟೆ - ನೀವಾದರೋ ಅವನೆಲ್ಲ ನಮ್ಮದು ಕೂಡಾ ಅಂತಂದು ಎತ್ತಿ ಮುದ್ದಿಸಿದಿರಿ...
ಅರೇ ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಬರಹಗಾರ ಆಗಿಬಿಟ್ಟೆ... 
ಹಾಗೆ ಬ್ಲಾಗ್‌ ಮಾಡಿ ನನ್ನ ಆ ಆ ಕ್ಷಣಗಳ ಅನುಭವ, ಅನುಭಾವಗಳನ್ನು ಅಕ್ಷರಕ್ಕಿಳಿಸುವ ಹುಂಬತನಕ್ಕಿಳಿದು ಇಂದಿಗೆ ಭರ್ತಿ ಆರು ವರುಷ ತುಂಬಿ ಹೋಯ್ತು...!!!

ನಿನ್ನೆಗಳ ಹಳಹಳಿಕೆಯಲಿ - ನಾಳೆಗಳ ಕನವರಿಕೆಯಲಿ ಕಣ್ಣು ಮೀಯುವಾಗ, 
ಹಾಗಲ್ಲದ _ ಹೀಗೂ ಅಲ್ಲದ _ ಹೇಗ್ಹೇಗೋ ಹೊರಳುವ ಸರಳವಿಲ್ಲದ ವಿಚಾರಗಳಲಿ ಬುದ್ಧಿ ಕೆರಳುವಾಗ, 
ನಾನಿಲ್ಲದ ನಾನು ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕಾದಾಗ,
ಅವರಿವರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹುಡುಕಿ ಸೋತಾಗ,
ನನ್ನವರ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ನಾ ವಿರೂಪಗೊಂಡಾಗ,
ಇಂಥ ಎಲ್ಲಾ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲೂ ಎದೆಯ ಹಗುರಾಗಿಸಿದ್ದು ಅಕ್ಷರಗಳು... 
ಅಂತೆಲ್ಲ ಅಕ್ಷರಗಳು ಭಾವಗಳ ಗೊಂಚಲೆಂಬ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗುತ್ತ ಹೋಗಿ ನಿಮ್ಮ ತಾಕಿದವು... 

ನನ್ನೀ ಪಯಣದಲಿ ದೊಡ್ಡ ಪಾತ್ರ ನಿಮ್ಮದೇ...
ಬರೆದದ್ದನ್ನೇ ಬರೆದೂ ಬರೆದು ಏನನ್ನ ಪಡೆದೆ ಅಂತ ಯಾರಾದರೂ ಕೇಳಿದರೆ ನನ್ನ ಗೆಲುವಿನ ನಗೆ ನೋಟ ನಿಮ್ಮೆಡೆಗೆ...
ಮೊದಲ ದಿನಗಳ ಅದೇ ಭಾವಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪದಪಾದಗಳಲಿ ಹೊರಳುತಲಿದ್ದರೂ ಅಂದಿನದೇ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಓದಿ ನನ್ನ ಭಾವಗಳೊಡನೆ ಮಾತಿಗಿಳಿಯುವ ನಿಮ್ಮ ನೇಹದ ಅಕ್ಕರೆಗೆ ಏನಂತ ಹೆಸರಿಡಲಿ... 
ಈ ಪ್ರೀತಿ, ಈ ವಿಶ್ವಾಸ ಹೀಗೇ ನಗುತಿರಲಿ ಎಂಬ ಆಶಯದೊಂದಿಗೆ ನನ್ನೆಲ್ಲ ನೆನಕೆಗಳು ನಿಮಗೆ ಸಲ್ಲುತ್ತವೆ... _/\_ 
                                                       
                                     ವಿಶ್ವಾಸ ವೃದ್ಧಿಸಲಿ - ಶ್ರೀವತ್ಸ ಕಂಚೀಮನೆ   
ಚಿತ್ರ ಕಾಣ್ಕೆ: ಆತ್ಮ ಬಂಧು_"ಸುಮತಿ ದೀಪ" 







Monday, January 16, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರೈದು.....

ಅವಿರೋಧ ವಿರೋಧಗಳು..... 

ಹಸಿವಿಲ್ಲದೇ ಬದುಕಿಲ್ಲ...
ಕತ್ತಲಿಗೆ ಬೆಳಕಿನ ಹಸಿವು...
ಬೆಳಕಿಗೋ ಬಯಲಿನ ಹಸಿವು...
ಕೊನೆಗೆ ಎಲ್ಲ ನುಂಗುವ ಸಾವಿಗೂ ಮರು ಜನುಮದ ಹಸಿವಂತೆ...
ರೂಹುಗಳನುಳಿಸದೇ ಅಳಿವುದೆಂತು...!!

ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಕಳಕೊಂಡ ನಗುವನು ಇರುಳಲ್ಲಿ ಅರಸುತ್ತೇನೆ - ಮರುಳ ನಾನು; ಷರಾಬಿನಂಗಡಿ ಒಡೆಯ ನಷೆಯನಷ್ಟೇ ಮಾರುತ್ತಾನೆ...
ಅಬ್ಬರದ ಶರಧಿಯಲಿ ನೈದಿಲೆ ಅರಳೀತೇ...??

ಮುಸ್ಸಂಜೆ ತಿರುವಲ್ಲಿ ತೊರೆದೋದ ಜವನಿಕೆಯ ಮುಂಬೆಳಗ ಸೊಕ್ಕಿನಲಿ ಹುಡುಕುತ್ತೇನೆ - ಹುಂಬ ನಾನು; ಕಾಸಿಗೆ ಕೊಂಡ ಸುಖದ ಬೆವರಲ್ಲಿ ತುಸುವೂ ಪ್ರೇಮ ಗಂಧವಿಲ್ಲ...
ಆಗಸದ ತಾರೆ, ಚಂದಿರ ಅಂಗಳದ ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಬಿಂಬವಷ್ಟೇ...!!!

ಆಸೆ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಅಳುವ ಬದುಕೆಂಬೋ ಹಸುಳೆಯ ಸಂತೈಸಲು ಎಷ್ಟೆಲ್ಲ ವೇಷ ತೊಡುತ್ತೇನೆ - ಜಿಗುಟ ನಾನು; ಸಾವಿನ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಬೆಂಕಿ ಆರಿದ ಕುರುಹಿಲ್ಲ...
ಮಡಿದ ಮಗುವ ಹಡೆದು ಯಾರಿಗೆ ಹಾಲೂಡಲಿ...???

ಇಲ್ಲಿ ಕರುಳ ತೂಗುವ ಪರಿಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ...

Thursday, January 12, 2017

ಗೊಂಚಲು - ಎರಡ್ನೂರಾ ನಾಕು.....

ಒಂದ್ನಾಕು ಉಪದ್ವ್ಯಾಪಿ ಭಾವಗಳು......   

ಆ ಆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸಲ್ಲುವಂತೆ, ಎದುರಾದ ಅವಕಾಶಗಳು ಸಲಹಿದಂತೆ, ಬದಲಾದ ಸಂದರ್ಭಗಳು ಬಯಸಿದಂತೆ ತನ್ನ ಇಷ್ಟಾನಿಷ್ಟಗಳಿಗೆ ತನ್ನಿಷ್ಟದ ಹೆಸರಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಅದೇ ಸತ್ಯ ಎಂದು ನಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ನಡೆಯುವ ಈ ಮನಸು ಮಹಾ ಮಾಯಕ... 
ಮತ್ತದು ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣಕೂ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾವಿರ ಸಾವಿರ ಉಪದ್ವ್ಯಾಪಿ ಸಂಚಾರಿ ಭಾವಗಳ ಮಹಾಮನೆಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಬೇಕಾದ ಅದರ ಸಹಜ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ಸರಳ ಮದ್ದೂ ಇರಬಹುದು... 
ನಡೆವ ಹಾದಿ, ಹಾದಿಯ ಹೆಸರು, ದಿಕ್ಕುಗಳೆಲ್ಲ ಬದಲಾದರೂ ನಡಿಗೆ ನಿಲ್ಲಬಾರದು - ಕಾರಣ ಬದುಕ ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಸಾವಿನ ಋಣಭಾರವಿದೆ...
ಅರೇ - 
ಮೂರೇ ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆ
ಒಂದೇ ಒಂದು ದಿನ
ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಈ ಹೆಗಲಿಗೆ ಏಸೊಂದು ಋಣದ ಸುಂಕ...!!!
ಜನ್ಮದ್ದು, ಅನ್ನದ್ದು, ಭಾವದ್ದು, ಬಂಧದ್ದು, ಇನ್ನೂ ಏನೇನೋ...
ಬದುಕಿದು ಋಣಾಋಣಗಳ ಮೂರುಸಂಜೆಯ ಮರಿಸಂತೆಯಂತಿದೆ...
ಇಂತಿಪ್ಪ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ತನ್ನುಳಿವಿಗೆ ಮನಸು ಮಂಗನಂತಾಡಿದರೆ ಹಳಿಯುವುದು ಹೇಗದನು...
```!!!```
ಇಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಗೂ 'ಪ್ರೇಮಿ'ಗಳು - ಹುಡುಕಹೋದರೆ 'ಪ್ರೇಮ' ಮಾತ್ರ ಮರೀಚಿಕೆ...
ಕೇರಿಗೆ ಮೂರು ಶ್ರೀಮಂತ ಗುಡಿಗಳು - ಬಾಗಿಲ ಸೇವಕನ ಮನೇಲಿ ದಿನವೂ ಏಕಾದಶಿ...
'ಪ್ರೇಮ' ಮತ್ತು 'ಭಕ್ತಿ'ಗಳೆಲ್ಲ ನಾಮಪದಗಳಷ್ಟೇ -  ಮಡಿ, ಮಂತ್ರ, ತಂತ್ರ, ಅಲಂಕಾರ, ಅಹಂಕಾರಗಳೇ ವಿಜ್ರಂಭಿಸುವಲ್ಲಿ...
```!!!```
ಜನ್ಮ ಸಾವಿರ ಸಿಕ್ಕರೇನು ಎದೆಯ ಕನಸೇ ತೊರೆದ ಮೇಲೆ...
ಎಲ್ಲ ಹಸಿರಿನ ನಡುವೆ ನಾನಿಲ್ಲಿ ಬೇರು ಬೆಂದ ಒಂಟೊಂಟಿ ಬೋಳು ಮರ...
ಏನ್ಗೊತ್ತಾ -
ಶಬ್ಧಕೋಶವ ಕವಿತೆಯೆಂದು ಬಣ್ಣಿಸಿದಂತಿದೆ ಕನಸಿಲ್ಲದೀ ಹಾದಿ...
```!!!```
ಹೇ ಇರುಳ ಸವತಿಯೇ -
ಈ ಮಾಗಿಯ ಮುಂಜಾವಿನ ಅಡ್ನಾಡಿ ಮಳೆಯಲಿ ಕೊಡೆಯಿಲ್ಲದೆ ನಡೆವಾಗ ನನ್ನ ಹುಚ್ಚು ಹರೆಯ ನಿನ್ನೆದೆ-ನಡುವಿನ ಬೆಂಕಿಯ ಕನವರಿಸಿದರೆ ಪೋಲಿ ಎಂದು ಬೈಯ್ಯದಿರೇ ಹುಡುಗೀ; ಕಾರ್ತೀಕ ಕಳೆದಿದೆ ಇಲ್ಲಿ ಊರ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲಲಿ ತೋರಣ, ವಾಲಗಗಳದ್ದೇ ಕಾರುಬಾರಿನ ಕಾಲ ಕಣೇ... ;)
```!!!```
ಅವಳೆಂದರೆ ಹಾಡು...
ಅವಳೆಂದರೆ ಗೂಡು...
ಅವಳೆಂದರೆ ಮಳೆ...
ಅವಳೆಂದರೆ ಇಳೆ...
ಅವಳೆಂದರೆ ಮೊಳಕೆ...
ಥತ್ - ಅವಳಿಗಿದೆಲ್ಲ ಯಾವ ಹೋಲಿಕೆ...
ಅವಳೆಂದರೆ ಅವಳು ಅಷ್ಟೇ...
ನನ್ನಾಸೆಯ ಕನಸಿನ ಕಿಡಿ...
ನನ್ನಾತ್ಮದ ನೆನಪಿನ ಹುಡಿ...
..................ಮತ್ತೇನಿಲ್ಲ...

*** ಇಲ್ಲಿನ ತುಂಡು ಭಾವಗಳು ಮುಂದಿನ ಯಾವುದೇ ಬರಹದಲ್ಲೂ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸೀತು...:)